บทที่ 1183 การประมูลใต้ดิน

พาฟู่เซิ่งหนานและเดินออกจากตระกูลจ้าว ฟู่เซิ่งหนานผู้ซึ่งตึงเครียดอยู่ตลอดเวลาในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ฮ่าฮ่าฮ่า! มันน่าขำจริงๆ ไม่คิดว่านายเย่เทียนก็จะมีช่วงเวลาที่ทำพลาดเช่นกัน?”

แน่นอนว่าเย่เทียนรู้ดีว่าเธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ “อย่าพูดไปเรื้อย! ฉันไม่ได้ใส่ใจกับมันเลย!”

“ชี่!” ฟู่เซิ่งหนานกลอกตาใส่เขา “คุณไม่ได้ใส่ใจ แต่ฉันคิดว่าเธอน่าจะใส่ใจมากนัก! เพราะยังไง ฉันก็เห็นเงาของฉันเองอยู่ในตัวเธอ!”

เย่เทียนตัวสั่น

ว่ากันว่าผู้หญิงรวมตัวกันมักจะเรื่องเยอะและเกิดวุ่นวาย ตอนนี้เย่เทียนไม่รู้ว่าจะต้องไปเผชิญหน้ากับผู้หญิงของตัวเองอย่างไรแล้ว ส่วนจ้าวเทียนฉี…….. ต่อไปก็ติดต่อให้น้อยลง

แต่คำถามคือเขาสามารถติดต่อให้น้อยลงได้เหรอ?

ฟู่เซิ่งหนานเหลือบมองไปที่ใบหน้าของเย่เทียนจากด้านข้าง และแอบถอนหายใจอยู่ในใจ

การประมูลใต้ดินแบบนี้ฟังดูเหมือนจะเป็นเรื่องแปลกใหม่ แต่ทุกคนที่ไปเข้าร่วมจะรู้ว่ามันน่าเบื่อแค่ไหน

เพราะของที่ประมูลในที่นี่ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับสายตา หากไม่มีความสามารถจริงๆ ก็อาจจะถูกคนอื่นเชือดเหมือนหมูอ้วนได้!

บางทีเพื่อให้สอดคล้องกับรูปแบบของทะเลทรายตากัน การประมูลในครั้งนี้ไม่ได้จัดอยู่ในห้องมืด แต่จัดอยู่ในกลางทะเลทรายที่มองไม่เห็นขอบสิ้นสุด

ทะเลทรายในตอนกลางคืนนั้นหนาวมาก และเย่เทียนก็พาฟู่เซิ่งหนานไปสถานที่จัดงานพร้อมกับขบวนรถของตระกูลจ้าว

เต็นท์หลายหลังดูเรียบง่าย แต่กลับมีชีวิตชีวามากในเวลานี้

มีกองไฟขนาดใหญ่อยู่กลางเต็นท์ หลังจากที่คนของตระกูลจ้าวมาถึงพวกเขาก็ตั้งเต็นท์อย่างเชี่ยวชาญ เย่เทียนไม่เคยคิดถึงการดำเนินการนี้มาก่อนเลย

“พี่เทียน คุณรออยู่ที่นี่สักครู่ เต็นท์จะกำลังจะตั้งเสร็จแล้ว!”

จ้าวเทียนฉียังคงแต่กายเป็นผู้ชาย แม้ว่าเย่เทียนไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะมองเข้าไปอย่างละเอียด

อืม เป็นเด็กผู้หญิงจริงๆ ด้วย และสไตล์ที่เป็นกลางเช่นนี้ก็ค่อนข้างน่าดึงดูดคนเหมือนกัน

อ่าาาา ห้ามคิดแบบนั้นห้ามคิด

“เทียนฉี เผลอแป๊บเดียวเราก็ไม่ได้เจอกันมาตั้งสี่ห้าปีแล้ว และทุกอย่างก็ได้กลายเป็นสภาพปัจจุบันเข้าแล้วเหรอ?”

ผู้อาวุโสผมหยิกและมีเคราเต็มหน้าเดินเข้ามาพร้อมกับอ้าแขน และกอดเข้ากับจ้าวเทียนฉี เมื่อได้ยินชื่อเรียกของเขาจะเห็นได้ชัดว่าเขารู้จักตระกูลจ้าวมาเป็นเวลานานแล้ว

“คุณพ่อมอส คุณยังคงแข็งแรงอยู่เหมือนเดิม!”

จ้าวเทียนฉีหัวเราะอย่างอิสระ และกอดกับผู้อาวุโสอย่างดุเดือด ก่อนจะหันกลับมาแนะนำตัวเขา

“ท่านผู้นี้คือเย่เทียน พี่ชายของฉัน ถ้าคุณพ่อมอสมีของดีอะไรห้ามเก็บไว้คนเดียวเลยนะ!”

“ไม่ต้องห่วง! เป็นของดีๆ ทั้งนั้น! ชื่อเสียงของคุณพ่อมอสที่อยู่ในทะเลทรายจะมีใครไม่รู้จักบ้าง?” มอสตบหน้าอกของตัวเอง

จากนั้นก็จ้องไปที่เย่เทียนด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์

เย่เทียนยังคงทำท่าทีสงบ แต่กลับเหลือบมองมอส ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสคนนี้ไม่ธรรมดา ในดวงตาของเขาเป็นประกาย และในแวบแรกที่เห็นก็รู้แล้วว่าเขาเป็นผู้ยอดฝีมือคนหนึ่ง

แต่มันก็จริงเหมือนกัน คนที่สามารถสร้างชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่อยู่ในทะเลทรายแห่งนี้ได้ คนธรรมดาจะยืนหยัดอยู่ได้นานได้อย่างไร?

“ช่างเป็นไอ้หนุ่มที่แข็งแกร่งจริงๆ!” มอสมองไปที่ฟู่เซิ่งหนานหลังจากพูดจบ

“สามารถปั่นหัวแก๊งหมาป่าร้ายอยู่ในฝ่ามือได้ ความแข็งแกร่งนี้ฉันนับถือจริงๆ!”

การแสดงออกของฟู่เซิ่งหนานหนักแน่น แต่มอสกลับหัวเราะอย่างเสียงดังขึ้นมา

“ขออภัยด้วย มันเป็นความเคยชิน! แขกทุกคนที่มาที่ฉันฉันก็จะตรวจสอบ หวังว่าพวกคุณคงไม่ว่าอะไรนะ” มอสโบกมือของเขา “ก็แค่ไอ้แก๊งหมาป่าร้ายกลุ่มเล็กๆ เท่านั้น มันไม่มีผลกระทบใดๆ กับฉันหรอก และฉัน จะทำแค่ธุรกิจเท่านั้น!”

“น่าสนใจจริงๆ!”

เย่เทียนพูดด้วยเสียงหัวเราะ

การทำงานของคนในตระกูลจ้าวนั้นรวดเร็ว ผ่านไปได้ไม่นานก็ได้ตั้งเต็นท์เสร็จแล้ว ต่อจากนั้นก็มีคนเข้ามาเรื่อยๆ และกางเต็นท์อย่างชำนาญ

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้วก็ต้องขอบคุณตระกูลจ้าวจริงๆ ไม่อย่างนั้นในวันนี้เย่เทียนก็จะต้องยืนประมูลกลางทะเลทรายอย่างเปล่าเปลี่ยวแล้วใช่ไหม?