บทที่ 1199 เจ้าก็คู่ควรเหรอ

ยิ่งเข้าใกล้ดอกบัวทองทะเลทราย เย่เทียนก็ยิ่งรู้สึกว่าพลังชี่แท้ในร่างกายของเขามีความว่องไวมากขึ้น และแสงสีทองจากหน้าหนังสือในร่างกายของเขาก็เข้มข้นมากยิ่งขึ้น

ในที่สุด เขาก็ได้มาถึงขอบแท่นบูชา

ดาบยาววิญญาณแดงก็ถูกระงับอย่างสมบูรณ์ภายใต้การระเบิดของหน้าหนังสือ

“ไม่นึกเลยว่าผ่านไปนับพันปี ยังคงได้เห็นการกำเนิดของเจ้าปีศาจ!”

ชายชราผมและเคราขาวค่อยๆ เดินออกมาจากขอบแท่นบูชา “เจ้าปีศาจ เจ้ายอมรับผิดหรือไม่?”

ทำตัวสูงส่งอีกแล้ว?

เย่เทียนขมวดคิ้ว และพูดอย่างจางๆ ว่า “ไปให้พ้น!”

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะเข้าสู่ร่างปีศาจอย่างลึกล้ำไปแล้ว และวิชาธรรมดาก็ควบคุมไม่ได้อีกแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ให้ข้าจัดการแทนฟ้าดินเถอะ!”

ชายชราแสดงความเห็นอกเห็นใจ ทำท่าทีอุทิศตนเพื่อความยุติธรรม

รูม่านตาของเย่เทียนหดตัวลง และเขาสามารถรู้สึกได้ว่า ชายชรานั้นแข็งแกร่งมาก

ในความเป็นจริงนับตั้งแต่เขาเริ่มฝึกคัมภีร์หวง ผู้ยอดฝีมือวิชาบู๊ด้านบู๊ที่อยู่ตรงหน้าเขาก็อยู่ในระดับท่าที่บดขยี้อยู่เสมอ แต่ในเมืองโบราณในเวลานี้ เย่เทียนได้เรียนรู้ว่าวิชาบู๊ที่แท้จริงคืออะไร

คนพวกนี้ต่างก็แข็งแกร่งมาก! แต่ขอบเขตของเย่เทียนยังคงสูงกว่าพวกเขา การถูกกดขี่กลับเป็นเรื่องที่ค่อนข้างปกติ

บวกกับพรของดาบยาววิญญาณแดงในมือของเขา ถ้าถูกบดขยี้มันถึงไม่มีเหตุผล

แต่ชายชราที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่เหมือนกัน อาณาจักรของเขาอยู่สูงส่งกว่า แม้ว่าภาพที่น่าขยะแขยงนี้ แต่การเคลื่นไหวให้ความรู้สึกที่เพียงพอจะแสดงให้เห็นว่าอาณาจักรของชายชราไม่ต่างจากเขามากนัก

แต่ถึงเป็นเช่นนี้แล้วจะเป็นยังไง? ในระดับเดียวกัน เย่เทียนก็ยังคงพังบดขยี้เหมือนเดิม!

นี่ก็คือความมั่นใจของเขา!

“ทำโทษแทนฟ้าดิน? เจ้าก็คู่ควรด้วยเหรอ?”

“ดื้อรั้นยิ่งนัก งั้นเจ้าก็ไปตายซะเถอะ!”

ดวงตาของชายชราเปิดขึ้นอย่างโกรธเคือง จากนั้นเขาก็เปิดปากและคำรามอย่างโกรธเคือง ในเวลานี้ชายชราดูเหมือนจะมีเสือคำรามอยู่ในร่างของเขาจริงๆ และมีคลื่นเสียงขนาดใหญ่พ่นออกมาจากปากของเขาโดยตรง

แม้กระทั่งคลื่นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็ก่อตัวขึ้น ซึ่งซ้อนทับในทิศทางของเย่เทียนอย่างต่อเนื่อง

เย่เทียนชูดาบยาววิญญาณแดงขึ้นโดยไม่ลังเล และปิดกั้นไว้ตรงหน้าตัวเองโดยตรง

“ตัง!”

เกิดเสียงกระแทกขนาดใหญ่ในเมืองโบราณที่ว่างเปล่า และเย่เทียนก็ถูกแรงสั่นสะเทือนจนถอยหลังไปสามก้าว เลือดฟกช้ำก็ติดเต็มอยู่ช่วงคอ แต่เขาก็บังคับตัวเองกลืนเข้าไปอย่างแรง

“แข็งแกร่งมาก!”

“ถ้ายอมมอบตัวอย่างเชื่อฟังในตอนนี้ ข้าจะขังเจ้าไว้ที่ผาสำนึกผิดเป็นเวลาร้อยปี เพียงพอที่จะชำระล้างความผิดของเจ้าแล้ว!”

การแสดงออกของชายชราเย็นเยือก แสดงถึงการสัมผัสของการบีบบังคับ

“มอบตัวงั้นเหรอ? ผาสำนึกผิดงั้นเหรอ?”

จู่ๆ เย่เทียนก็หัวเราะขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ไอ้แก่เอ๊ย ยังคงเป็นคำเติม เจ้าคู่ควรหรือไม่?”

“ตาย!”

ชายชราก็ไม่ได้พูดมาก มือของเขาโบกไปข้างหน้าโดยตรง จากนั้นทั้งคนก็กลายเป็นเงาภาพและตรงมาที่เย่เทียน

“ถ้าอย่างนั้นข้าก็จัดการกับเจ้า และดูว่าเจ้าจะกล้าหยิ่งผยองอีกหรือไม่!”

มือของชายชราจับตรงไหล่ของเย่เทียนราวกับกรงเล็บเหล็ก

พลังภายในพุ่งออกมา โดยตั้งใจจะควบคุมเส้นลมปราณของเย่เทียนโดยตรง และมืออีกข้างยิ่งคว้าตานเถียนของเย่เทียนอย่างไร้ความปรานี หากการคว้านี้ได้ผลขึ้นมา ชะตากรรมของเย่เทียนก็สามารถจินตนาการเอาได้

“จุนหลินเทียนเชี่ย!”

เย่เทียนแสยะยิ้มให้กับผู้อาวุโส และพูดอะไรบางอย่างในใจของเขาอย่างเงียบๆ

ท่านี้เป็นท่าสุดท้ายของท่ามังกรเก้า เป็นท่าไม้ตายที่ทรงพลังซึ่งกระตุ้นเส้นลมปราณในทิศทางตรงกันข้าม ท่านี้เป็นวิชาต้องห้าม

เมื่อใช้แล้ว เย่เทียนอาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

แต่เมื่อท่านี้ได้ผล ร่างกายของเย่เทียนก็คือร่างทิพย์แห่งฟ้าดิน และการทำร้ายล้างใดๆ จะไม่ส่งผลที่ชัดเจนต่อเขามากนัก