บทที่ 1219 ใครมา ใครตาย

เจี่ยงซินไห่มองไปที่ผู้อาวุโสคุมกฎที่มีใบหน้าไม่พอใจ หลังจากนั้นทรุดตัวลงกับพื้น: "ผู้อาวุโสอยู่ที่ประตูภูเขา! และยังมีเย่เทียนที่ถูกสั่งจับด้วยครับ!"

"อะไรนะ?"

เมื่อได้ยินชื่อของเย่เทียน ผู้อาวุโสคุมกฎก็ตระหนักถึงว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาตกใจ และรีบตะโกนบอกคนรอบข้างเขาอย่างรวดเร็ว: "ไปแจ้งเจ้าบ้าน!"

จากนั้นเขาก็คว้าเจี่ยงซินไห่ และวิ่งตรงไปที่ทางเข้าภูเขา

ใบหน้าของเจี่ยงซินไห่ราวกับเถ้าถ่าน เขาไม่ได้แค่แสร้งทำเป็นเศร้าเพียงเพื่อจะหนีจากภัยพิบัตินี้หรือ?

ใครจะคิดว่าผู้อาวุโสคุมกฎยังไม่ปล่อยเขาไปและจับกุมเขาโดยตรงไปหาเย่เทียน?

เจี่ยงซินไห่รู้สึกไม่ดีในใจ

เย่เทียนเอนกายลงข้างรถอย่างสบาย ๆ เจี่ยงห้าวห้านได้แก้จุดฝังเข็มโดยเขาแล้วในตอนนี้

เลือดบนใบหน้าของ เจี่ยงห้าวห้านแห้งและเปลี่ยนเป็นสีดำซึ่งทำให้เขาดูน่ากลัวยิ่งขึ้น ในขณะนี้ เขาจ้องมองที่เย่เทียนด้วยดวงตาที่ขุ่นเคืองไม่แม้แต่จะละสายตา

“นายกล้ามาจริง ๆ ด้วย วันนี้เป็นวันตายของนาย!ถึงฉันจะพิการไป แต่ฉันจะเปิดตากว้างรอดูนายตาย!”

เจี่ยงห้าวห้านสาปแช่งเย่เทียน

"จงรักษาโอกาสในการพูดไว้ เพราะอาจจะไม่มีเวลาให้พูดอีกต่อไป"

เย่เทียนตอบอย่างเฉยเมย จากนั้นหันไปมองชายวัยกลางคนที่กำลังวิ่งมา มีแสงเย็นวาบในดวงตาของเขา: "ดูเหมือนว่าชื่อเจี่ยงห้าวห้านของนายก็ไม่มีอะไรมากในตระกูลเจี่ยงนิ!"

"ไป!"

เย่เทียนเห็นท่าทางของอีกฝ่ายและรู้ว่าเขาเป็นเพียงผู้อาวุโสธรรมดา ๆ เขาไม่คิดที่จะคุยกับอีกฝ่ายและชี้ไปที่ชายวัยกลางคนโดยตรง

วิญญาณแดงกลายเป็นลำแสงดาบและตรงไปที่ผู้อาวุโสคุมกฎ

ผู้อาวุโสคุมกฎก็เป็นยอดฝีมือขั้นฟ้าเช่นกัน แต่เขามีพลังยับยั้งเพียงพอสำหรับคนภายนอก แต่ต่อหน้า เย่เทียนเขาเป็นเพียงอาหารสัตว์ปืนใหญ่!

"น้ำแข็งทะเลร้อยลี้!"

ต้องบอกว่าการเคลื่อนไหวของตระกูลเจี่ยงฟังดูน่าเกรงขามและพลังของการเคลื่อนไหวก็ถือว่าโอเค

เห็นได้ชัดว่าการเคลื่อนไหวของผู้อาวุโสคุมกฎแข็งทื่อเกิน และไม่เข้าใจแก่นแท้ของการเคลื่อนไหว ดังนั้นแม้แต่แรงต้านทานวิญญาณแดงก็ไม่มี

ตายคาดาบ!

“ไปอีกหนึ่งเที่ยว! พูดให้ชัดๆ ให้คนที่มีอำนาจมา! ไม่งั้นนายจะไม่มีโอกาสหน้าอีกต่อไป!”

แม้จะอยู่ห่างไกล แต่เสียงของเย่เทียนก็ไปถึงหูของ เสียวซ่าน

เจี่ยงซินไห่ผู้ซึ่งมึนงงเล็กน้อย จู่ๆ ก็สั่นสะท้าน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้อาวุโสคุมกฎตายไปอย่างไร ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลงแล้ว!

ผู้อาวุโสคุมกฎเป็นยอดฝีมือที่ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ในสายตาของพวกเขา ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะถูกยับยั้งได้อย่างไร?

แต่ตอนนี้ผู้อาวุโสตายไปแล้วเหรอ?

หัวใจของ เจี่ยงซินไห่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ซึ่งบางอย่างเขาไม่สามารถบอกได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเหลือบมองเย่เทียนอย่างเงียบ ๆ

พูดตามตรง พฤติกรรมของ เย่เทียนนั้นธรรมดามาก เหมือนนักท่องเที่ยวบนภูเขาที่มองทิวทัศน์ สบายๆ แต่ในสายตาของเขา เย่เทียนเป็นปีศาจที่ฆ่าโดยไม่มีเยื่อใย!

“ดูเหมือนนายไม่ต้องการโอกาสนี้แล้วสินะ?”

เย่เทียนเลิกคิ้ว เจี่ยงซินไห่ก็กระโดดขึ้นจากพื้นดินในระยะไกลทันที

การกระทำนี้คาดว่าจะเป็นท่าที่เรียบร้อยและเป็นระเบียบที่สุดที่ เจี่ยงซินไห่ทำตั้งแต่เขามาเรียนศิลปะการต่อสู้ คราวนี้ เขาหันศีรษะแล้ววิ่งหนีด้วยความเร็วที่เร็วขึ้นกว่าเดิม

คนตระกูลเจี่ยงงงเล็กน้อยเมื่อเห็นเจี่ยงซินไห่อีกครั้ง