บทที่ 1250 นายพล

เย่เทียนไม่ได้ลงมือ แต่ค่อยๆเดินไปหานินจาที่ล้มลงกับพื้น

“ฉันคิดว่าแกต้องจำฉันได้!”

เย่เทียนค่อยๆย่อตัวลงต่อหน้าเขา “ในเมื่อแกรู้ว่าฉันเป็นใคร ถ้างั้นก็คงจะรู้วิธีการทำงานของฉัน ฉันนั้นไม่เป็นไร แต่แกแน่ใจหรือว่าเจ้าจะทนการสอบปากคำของฉันได้?”

จากนั้นเย่เทียนก็ลงมืออย่างรวดเร็ว และหักคางของเขาไว้ทันที

“ไม่มีประโยชน์ที่จะฆ่าตัวตายต่อหน้าฉัน! อย่าลืมว่า ฉันเป็นถึงนักจินดันแต่ฉันไม่ชอบให้มีปัญหา”

“อย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องน่าละอายที่จะใช้ยารักษาโรคให้กับคนตาย ฉันจะให้โอกาสคุณหนึ่งครั้ง แกพูดได้แล้ว!”

แววตานินจามีความดุร้าย “วู้วววว!”

“ถ้างั้นแกก็ไปตายซะ!”

เย่เทียนใช้ชี่กระบี่แทงทะลุที่หัวของเขาโดยไม่ลังเล จากนั้นลุกขึ้นและเดินไปที่นินจาตัวที่สอง

“ฉันรู้ว่าพวกแกไม่กลัวตาย แต่ฉันจะทำให้พวกแกรู้ว่าอะไรคือการตายทั้งเป็น!”

หลังจากพูดจบเย่เทียนไม่ได้มองเขาเลย และลงมือกดจุดที่ร่างกายของเขา

ด้วยเทคนิคการสอบปากคำของเย่เทียน ไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาทั่วไปจะต้านทานได้ และไม่จำเป็นต้องอาศัยขุมนรกชั้นที่18ที่ตนถนัด แค่ใช้มือข้างเดียวกดจุดลมปราณการไหลเวียนของเลือดก็ทำให้นินจาที่อยู่ข้างหน้าเจ็บปวดจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป และปล่อยเสียงร้องที่น่าสังเวชออกมาอย่างต่อเนื่อง

เดิมทีเฉิงชิ่งต้องการจะช่วย แต่หลังจากได้เห็นวิธีการที่คล่องแคล่วของเย่เทียนแววตาของเขาดูประหลาดใจ

“ไอ้หนุ่มคนนี้ โหดเหี้ยม! ไอ้หนุ่มคนนี้ควรไปอยู่ที่โลกบู๊โบราณ!”

สำหรับการสอบปากคำให้สารภาพโดยการทรมานสำหรับบางคนอาจกล่าวได้ว่าเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้โดยสิ้นเชิง แต่สำหรับนักบู๊นั้นการฝึกฝนเป็นเพียงการเดินบนคมมีด ไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีเรื่องความเมตตา?

คุณมีความเมตตาก็เท่ากับว่าคุณอยู่ใกล้ความตาย นี่เป็นความรู้ความเข้าใจขั้นพื้นฐาน

ถ้าแค่สิ่งนี้คุณยังรับไม่ได้ ก็ควรเป็นคนธรรมดา และการแก่ตายก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

เย่เทียนเดินไปถึงตรงหน้านินจาคนที่สาม “แกจะบอกไหม?”

“ผมพูด!”

นินจาคนนี้ถูกเฉิงชิ่งตัดขาทั้งสองข้าง เขาไม่มีความคิดที่จะมีชีวิตรอดอยู่แล้ว ตอนนี้ความคิดเดียวของเขาคือทำยังไงให้ตัวเองตายอย่างมีเกียรติ

ก็แค่นี้เอง

“ดีมาก!” เย่เทียนพยักหน้าพอใจกับความร่วมมือของเขา

“เจ้าโง่เอ้ย! นากาตะ นายกล้าเหรอ!”

นินจาที่อยู่ในระยะไกลตะโกนด่าใส่เขา แต่เพียงพูดคำเดียว เย่เทียนก็ใช้ชี่กระบี่แทงทะลุไหล่ของเขาโดยตรง จากนั้นร่างของนินจาก็เริ่มกระตุกทันที

เย่เทียนจะไม่ปล่อยให้เขาตายง่ายๆ

“ตอนนี้แกพูดได้แล้ว”

“คือนายพล!”

“นายพล? เขาตายแล้วไม่ใช่เหรอ?” เย่เทียนเลิกคิ้ว เมื่อเทียบกับภายในประเทศ นักบู๊ในตงอิ๋งมีความวุ่นวายมากกว่า ตามหลักแล้วมีอำนาจที่จะแลกเปลี่ยนได้ตลอด

สำหรับนายพลเขาเคยได้ยินเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว และว่ากันว่าเขาเป็นนินจาที่ทรงพลังที่สุดในตงอิ๋ง

แต่ในการรับรู้ของเย่เทียน อีกฝ่ายดูเหมือนจะตายไปแล้ว ทำไมตอนนี้ถึงโผล่ออกมาล่ะ?

“สำหรับสำนักซินเหอ นายพลเป็นเพียงสมญานามที่พวกเขาใช้เรียก!”

แม่ง!

เย่เทียนเพิกเฉยต่อเรื่องนี้จริงๆ ความรู้สึกทั่วไปนายพลคนนี้ไม่ได้พิเศษอะไร แต่เป็นสมญานามกิตติมศักดิ์?

“แล้วเขาถึงมาหาเรื่องฉัน?”

“ฮิโรชิม่า อาโนโมริ! นายพลที่ขึ้นตำแหน่งคนใหม่ชื่อฮิโรชิมา เฉียนเฮง และเป็นคุณอาแท้ๆของฮิโรชิม่า อาโนโมริ!”

เมื่อได้ยินชื่อนี้ สีหน้าของเย่เทียนแสดงออกถึงความวิเศษ

และในสมองของเขาก็มีฉากของการร่วมมือกับนานาโกะปรากฏขึ้น

ถ้าพูดขึ้นมาแล้วมันน่าเศร้า