บทที่ 1251 การซุ่มโจมตี

เพียงแต่พวกเขายังไปได้ไม่ไกล จู่ๆก็มีเสียงกรีดร้องมาจากด้านหน้าซ้าย

“อ๊ะ!”

เสียงคร่ำครวญพร้อมกับป่าที่ค่อนข้างเงียบทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดผวาในทันที

เย่เทียนกับเฉิงชิ่งจ้องมองหน้ากัน จากนั้นแล้วก็พุ่งไปทางด้านซ้ายโดยตรง

สำหรับนักบู๊ทั่วไปสามารถพูดได้ว่าหุบเขาหนอนเป็นพื้นที่ต้องห้าม ต้องระวังทุกย่างก้าว โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ไม่มีใครเคยเดินห้ามเดินไปเด็ดขาด ใครจะรับรองได้ว่าไม่มีแมลงแอบแฝงอยู่ในนั้น?

แต่เย่เทียนกับเฉิงชิ่งเป็นผู้แข็งแกร่งจึงใจกล้า ระหว่างทางมีงูสีแดงสองตัวเลื้อยออกมา แต่ก่อนที่พวกมันจะเข้าใกล้ตัวก็ถูกตัดเป็นชิ้นๆ แทบไม่มีภัยคุกคามใดๆ

เมื่อพวกเขามาถึงจุดที่เกิดเหตุ คนสองคนที่นอนอยู่บนพื้นเป็นแบ็คแพ็คเกอร์ที่เพิ่งเดินผ่านพวกเขาอย่างระมัดระวัง

“ดูเหมือนว่าจะตายเพราะแมลงมีพิษ”

เย่เทียนก้มตัวลงและพลิกศพที่นอนคว่ำอยู่บนพื้น

และในขณะที่เขากำลังพลิกตัว ทันใดนั้นก็มีตะขาบหลากสีพุ่งออกมา และกัดที่ฝ่ามือของเย่เทียนโดยตรง

เย่เทียนเลิกคิ้ว ชี่ดาบก็พุ่งออกมา แทงมันจนเละ

และเขาไม่กล้าหยุดยั้ง ถอยกลับอย่างรวดเร็ว และไม่กล้าเข้าไปพัวพันกับเศษเหล่านั้น

ในทางกลับกันสถานการณ์ของเฉิงชิ่งก็คล้ายกัน สำหรับเขาแมลงมีพิษชนิดนี้จัดการได้ไม่ยาก แต่ใบหน้าของเฉิงชิ่งนั้นดูแย่เล็กน้อย

“แมลงมีพิษในหุบเขาหนอนยิ่งอยู่ยิ่งเคลื่อนไหวมากขึ้นเรื่อยๆ นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย”

“ตะขาบหลากสีปกติมักปรากฏอยู่ในหุบเขาหนอนเท่านั้น ไอ้สองคนที่โชคร้ายนี้คงไม่คิดว่าจะมีแมลงพิษร้ายแรงถึงชีวิตเช่นนี้ปรากฏขึ้นที่นี่” เฉิงชิ่งส่ายหัว

เดิมทีนักบู๊ก็เดินอยู่บนเส้นทางแห่งความตาย ถ้าหากต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้น? มันก็ได้ แต่ต้องใช้ชีวิตไปแลกเปลี่ยน ก็เหมือนกับแบ็คแพ็คเกอร์ที่เสี่ยงอันตรายเข้าไปในป่าเพื่อหาทรัพยากรมาพัฒนาตัวเอง

ส่วนเรื่องความตายนั้น เป็นเรื่องปกติ

“ฉันเริ่มสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ” เย่เทียนปรบมือ แล้วมองเข้าไปในส่วนลึกของป่า “ถ้างั้นก็เข้าไปทางนี้”

“สำหรับฮิโรชิมา เฉียนเฮง ฉันคิดว่าเขาต้องมีวิธีรู้ว่าฉันเข้ามาแล้ว!”

เฉิงชิ่งยักไหล่ โดยไม่คัดค้าน และเดินตามหลังเขาไปยังส่วนลึกของหุบเขาหนอน

สำหรับเขาแล้วหุบเขาหนอนแห่งนี้เขาคุ้นเคยมาก และเหตุผลที่เขาเดินตามเย่เทียนก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่คิดถึงเรื่องผลประโยชน์

ถูฮุยกำหนดว่าต้องหาเย่เทียนจนเจอ และเขาก็อยากลองว่าถูฮุย แข็งแกร่งเหมือนในตำนานหรือไม่!

ในบรรดารุ่นใหม่ในโลกบู๊โบราณ แม้ว่าเขาเฉิงชิ่งจะถูกเรียกว่าอ๋องชิ่ง แต่เขาไม่ใช่อัจฉริยะอันดับต้นๆ สำหรับเขาซึ่งเป็นการดูถูกเหยียดหยาม! แต่ตระกูลเฉิงเป็นเพราะพิจารณาเรื่องของตัวเองจึงไม่อนุญาตให้เขาไปลองแข่งขันกับคนชั่วเหล่านั้น

ทั้งหมดเพื่อความมั่นคง!

คำพูดที่มั่นคงนี้เป็นการดูถูกเขามากที่สุด และครั้งนี้เขาเพิ่งมีโอกาสได้เห็นอัจฉริยะที่ชั่วร้ายคนหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงมา

ถ้าไม่ได้ลองสักตั้งเขาไม่เต็มใจ!

“ดูเหมือนพวกเราจะโชคดี!”

ทันใดนั้นเย่เทียนก็ยิ้มและพูด มีหินสีดำก้อนใหญ่อยู่ไม่ไกลจากเย่เทียน และมีดอกไม้สีแดงโดดๆอยู่ใต้หินช่อหนึ่ง

ดอกไม้สีแดงนี้มีชื่อเพราะมากคือ น้ำตาแห่งรูจ

อย่าเข้าใจผิด นี่ไม่ใช่สมุนไพร แต่เป็นช่อพิษที่หายาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากกลีบดอกบานจะบีบหยดสีแดงสดๆออกมา ถ้านักบู๊ธรรมดาพลาดท่ากินเข้าไปหายใจได้สิบครั้งก็ตายทันที

ของสิ่งนี้ถ้าอยู่กับคนอื่นอาจเป็นสิ่งที่น่ากลัว แต่สำหรับเย่เทียนมันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ยอดเยี่ยมสามารถนำมาใช้ได้

เพราะการกลั่นยานั้นนอกเหนือจากวัสดุยาแล้วพิษช่อนี้ก็เป็นหนึ่งในสารที่ขาดไม่ได้ เย่เทียนเคยใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อซื้อน้ำตาแห่งรูจแต่ได้เพียงไม่กี่ดอก