บทที่ 1254 ซื่อเสิน

“เป็นไปไม่ได้!” วิญญาณพันปีคำราม จากนั้นร่างของเขาก็แยกออกทันที

"ความแข็งแกร่งไม่มีมากพอ วิชาบังตานิเยอะจังเลยนะ!"

เย่เทียนพ่นลมหายใจอย่างดูถูก จากนั้นขยับร่างของเขาและเดินตรงไปที่ต้นไม้ใหญ่: "ยังไง? นายอยากจะลองอีกครั้ง?"

ตอนแรก เย่เทียนอยากรู้เกี่ยวกับ ซื่อซู่จริงๆ แต่เมื่อเขาเห็นกระบวนการของ วิญญาณพันปี โจมตี เฉิงชิ่ง เขาเข้าใจคร่าวๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

ซื่อซู่ฟังดูเหมือนวิชาเต๋า แต่อยู่ในหมวดหมู่บางส่วน

เป็นไปได้อยู่แล้วถ้าเขาจะคัดลอกมันทั้งหมดได้ แต่เขาชอบที่จะเพิ่มบางสิ่งของเขาเองเข้าไป ดังนั้นมันจะไม่เป็นไปตามคนอื่นใครเขา

ในทางกลับกัน พลังโจมตีที่ลดลงนั้นเกิดจากการปกปิดด้วยวิธีต่างๆ นานา ซึ่งเป็นเหตุผลที่ เย่เทียน กล่าวว่ายังมีกลอุบายอีกมากมาย

วิญญาณพันปี ชนโดยตรงกับเย่เทียนแบบตัวต่อตัว และนี่คือสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน ล้มตัวลงทันทีพร้อมกับร้องออกเสียงดัง!

“ช่างมันเถอะ ไม่มีอะไรทั้งนั้น!”

เย่เทียนเคลื่อนไหว คราวนี้พลังปราณดาบของเขาพุ่งตรงไปที่ลำต้นของต้นไม้ในระยะไกล

เสียงกรีดร้องของ วิญญาณพันปีดังขึ้น ร่างกายของเขาตกลงมาจากลำต้น กระแทกพื้นอย่างแรง

และแขนขวาของเขาก้มลงอย่างสมบูรณ์ มีรูเลือดที่ไหล่ขวา เลือดก็ไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

"พัวะ!"

ในอีกด้านหนึ่ง เฉิงชิ่งผู้ซึ่งถูกรบกวนด้วยเสียงสกดจิต ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้นและฟันออกไปทีหนึ่ง แบ่งปลาไม้สีแดงด้วยความรู้สึกของอายุโดยตรง

สิ่งนี้ทำให้อาการบาดเจ็บของ วิญญาณพันปีแย่ลงไปอีก และเลือดนั้นก็ไหลออกมาเต็มปาก มอง เฉิงชิ่งในระยะไกลด้วยท่าทางทั้งอึ้งทั้งสยองขวัญ

ความร่วมมือของคนสองคนนี้ทำให้เขาสงสัยชีวิต

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมตอนแรกเขาได้เปรียบกว่ามากอยู่แล้ว แต่เมื่อครู่นี้ จู่ๆ ก็ถูกทำร้ายเช่นนี้!

นี่มันไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง!

ดวงตาของ วิญญาณพันปีเหม่อลอยเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็หัวเราะคิกคัก

ขณะที่เขาหัวเราะต่อไป รอยฟกช้ำก็พ่นออกมาจากปากของเขา ซึ่งทำให้เขาดูแปลกประหลาดยิ่งขึ้นไปอีก และทำให้คนอื่นไม่กล้ามองโดยตรง

ผมสีดำยาวเรียบแต่เดิมเป็นสีขาวอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า ใบหน้าของเขากลายเป็นสีขาว ซีดเหมือนซอมบี้ และร่างกายของเขาก็ส่งเสียงคลิกๆออกมา

เย่เทียนขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังเติบโตในร่างกายของ วิญญาณพันปี และรัศมีที่ชั่วร้ายนั้นแผ่กระจายไปทั่วโดยไม่มีการปกปิดใด ๆ

“อีกแล้วเหรอ? ไอ้นี่ชอบทวนเพลงเก่าจริงๆ!”

เฉิงชิ่งอดไม่ได้ที่จะบ่นว่า “คนพวกนี้จากตงอิ๋งชอบเก็บสิ่งแปลกปลอมไว้ในร่างกายเสมอ แต่สิ่งเหล่านี้ควบคุมไม่ได้ และไม่น่าแปลกใจเลยที่สัตว์ประหลาดจะถือกำเนิดขึ้น”

เย่เทียนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงพิษหวายสวรรค์ของหลี่ซือ เป็นไปได้ไหมที่วิญญาณพันปีนี้มีประสบการณ์เหตุการณ์แบบนี้ด้วย?

“พวกนายต้องตายกันหมด!”

ปากของวิญญาณพันปีก็เปิดออก และฟันที่เรียบร้อยแต่เดิมก็กลายเป็นฟันที่ละเอียดและแหลมคมราวกับสัตว์อสูร มีความรู้สึกของแสงเย็นวาบจากระยะไกล

ด้วยเสียงคำรามของเขา ร่างกายของ วิญญาณพันปีบวมขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดหลังของเขาก็ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ และกระดูกที่เหมือนแมงมุมแปดชิ้นก็ยื่นออกมา

นี่เป็นครั้งแรกที่เย่เทียนได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดแบบนี้ เขาสามารถพูดได้ว่าเขาได้เห็นกระบวนการทั้งหมดของ วิญญาณพันปี จากการเป็นมนุษย์กลายเป็นสัตว์ประหลาด ต้องบอกว่ากระบวนการของการเปลี่ยนแปลงนี้จะเหลือทนสำหรับใครก็ตามที่มี จิตตกต่ำ เห็นแล้วอ้วก!

เดิมที แม้ว่าวิญญาณพันปีจะไม่ใช่หนุ่มหล่อที่ไม่มีใครเทียบได้ แต่จิตใจที่หดหู่และเศร้าใจของเขาก็ยังมีเสน่ห์อยู่เล็กน้อย

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรในตอนนี้แล้ว ปากเปื้อนเลือดและขาแมงมุมที่ไม่พอใจกับขนปุยนุ่มๆ นั้นน่าสะอิดสะเอียน

“ฉันเป็นซื่อเสิน ร่างกายของฉันต้องการเลือด นายสองคนก็เป็นตัวเลือกที่ดีนะ ไม่เลว! มันเข้มข้นและหวานมาก ถ้าฉันกินพวกนายเข้าไป ฉันจะฟื้นฟูพลังส่วนใหญ่ของฉันอย่างแน่นอน!”

วิญญาณพันปียิ้มและยังคงบิดหัวของเขาโดยกล่าวว่าในที่สุดเขาก็หันศีรษะ 180 องศา!

“ฉันทนไม่ไหวแล้ว สัตว์ประหลาดชนิดนี้มีจุดจบเพียงหนึ่งเดียว และนั่นคือการผ่าเป็นสองครึ่งจนตายในที่สุด!”