บทที่ 1255 อาหารเสริมส่งถึงประตู

หมัดของเย่เทียนเขย่าขาแมงมุมที่ขวางร่างกายของ วิญญาณพันปี จากนั้นฝ่ามือก็ถูกพิมพ์ลงบนหน้าอกของเขาโดยตรง

"ฟ่อ!"

ด้วยเสียงกรีดร้องที่ดังก้อง ร่างกายของ วิญญาณพันปี ก็แยกออกเป็นลมแรงนับไม่ถ้วน แสงสีทองพุ่งออกมาจากช่องว่าง และใบหน้าของ วิญญาณพันปี แสดงความเจ็บปวดและความน่ากลัว

“นายกล้าดียังไงมาฆ่าเทพ! ฉันไม่ปล่อยนายไปแน่!”

“นายเนี่ยนะยังกล้าเรียกว่าเทพ นายดื่มน้ำที่เปล่งปลั่งมากเกินไปหรือเปล่า?”

เย่เทียนพ่นลมอย่างเย็นชา พลังชี่แท้ของเขาก็เปิดออก และร่างกายของวิญญาณพันปีก็กลายเป็นกองเศษเล็กเศษน้อยทันที

แต่หมอกสีดำไม่ได้หายไป มันกลายเป็นก๊าซสีดำที่เข้มข้นและแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของเย่เทียน โดยตรง

“อย่างที่บอก ฉันจะไม่ปล่อยนายไปแน่ ฮ่าฮ่าฮ่า! มาเป็นเจ้าบ้านของฉันอย่างสบายใจเถอะ!”

เสียงที่เย็นชาและขุ่นเคืองของซื่อเสินดังขึ้น

หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากซื่อเสิน วิญญาณแดงก็ได้รับการปลดปล่อย ราวกับว่าเด็กที่มีความโกรธพลุ่งพล่านด้วยพลังดาบชั้นดีในทันใด และโจมตีขาแมงมุมที่เหลือบนพื้นทันที

คราวนี้ ขาแมงมุมไม่มีเปลือกแข็ง และถูกตัดเป็นชิ้น ๆ นับไม่ถ้วนด้วยพลังงานดาบในทันที

“นาย เกิดอะไรขึ้นกับนาย?”

เฉิงชิ่งอยู่ข้างนอกและไม่ได้สังเกตว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน ตอนนี้ เย่เทียนถูกห่อหุ้มด้วยหมอกสีดำ เขาขมวดคิ้ว

“ไอ้เวรนี้ตายยากจริงๆ!”

เย่เทียนพูดอย่างลำบากแล้วนั่งไขว่ห้างโดยไม่แม้แต่จะมองเขา

กระบี่วิญญาณแดงแทงลงมาจากกลางอากาศ ขวาง เฉิงชิ่งโดยตรง

เช่นเดียวกับการปกป้อง เย่เทียน เฉิงชิ่งกำลังจะเข้าใกล้ก็มีเสียงดาบดังขึ้น นี่คือเตือนเขาอย่างชัดเจน

"ฉัน……"

เฉิงชิ่งส่ายหัวไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็ก้าวออกไปอย่างเชื่อฟัง

พูดตามตรง นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะฆ่า เย่เทียนได้จริงๆ เฉิงชิ่งมั่นใจว่าดาบวิญญาณแดงของเขาไม่สามารถต้านทานได้!

แต่เฉิงชิ่งไม่มีความคิดที่จะแอบโจมตีจากด้านหลังจริงๆ หรือพูดอีกอย่างว่าเขาไม่เคยคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย

มันเป็นความจริงที่เขาพ่ายแพ้เย่เทียน แต่เขาก็ได้ประโยชน์มากมายจากการต่อสู้นั้น และ เฉิงชิ่งเป็นผู้ชายร่างสูงอีกด้วย เขาจะลัดโจมตีเช่นนี้ได้อย่างไร?

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เขาเริ่มสงสัยเกี่ยวกับเย่เทียนมากขึ้นเรื่อยๆ

อยู่ต่อหน้าเขาหมุนเวียนพลังอย่างไม่ได้คิดเรื่องการโจมตี มันทำให้เขาอุ่นใจหรือมั่นใจในตัวเองมากขึ้นหรือเปล่า?

นี่เป็นคำถามที่น่าคิดจริงๆ

น่าเสียดายที่เย่เทียนจะไม่บอกเขา

“ช่างมันเถอะ ฉันปกป้องนายฟรีสักครั้งละกัน!” เฉิงชิ่งพึมพำ ถือมีดและเอนตัวพิงลำต้นของต้นไม้ข้างๆ เขา ดวงตาของเขาปิดลงเล็กน้อยราวกับว่าเขากำลังหลับอยู่

ทำให้ฉากทั้งหมดดูแปลกไปเล็กน้อย

โชคดีที่ซื่อเสินของวิญญาณพันปี สามารถกดขี่หนอนพิษได้ เพื่อไม่ให้มีหนอนพิษอยู่ใกล้บริเวณนี้

โดยธรรมชาติแล้ว เย่เทียนจะไม่ไว้วางใจเฉิงชิ่งแน่นอน เขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองมาก

ตราบใดที่เฉิงชิ่งกล้าคิดไม่ดี นั่นคือถึงเวลาตายของเขา! ในเวลานั้น เย่เทียนจะไม่มีวันปล่อยมือแน่นอน!

โชคดีที่ เฉิงชิ่งไม่ได้คิดที่จะโจมตีเขา เขามีเวลาที่จะจดจ่ออยู่กับการจัดการกับ ซื่อเสินที่เจาะเข้าไปในร่างกายของเขา

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นสิ่งประหลาด ไม่รู้จริงๆ ว่าเขามีใบหน้าไหนและความกล้าจากไหนที่บอกว่าตัวเองเป็นเทพ?

นี่เป็นเรื่องตลกมากๆ ในโลกนี้จริงๆ!

“พลังชี่แท้? ฮ่าฮ่า! มีพลังชี่แท้มากมายเช่นนี้ นี่ฟ้าช่วยฉันชัดๆ! นี่คือความฝันที่เป็นจริงแล้วจริงๆ!” ซื่อเสินหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

“ตัวอาศัย? เป็นแค่สัตว์ปรสิตเท่านั้น กล้าดียังไงมาตะโกนเช่นนี้”