บทที่ 1258 ได้ยินมาว่าคุณตามหาฉันมาตลอด

“ในที่สุดก็ออกมาแล้ว!”

เย่เทียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เดิมทีเขาคิดว่าหนองน้ำไม้ตายเป็นเพียงเรื่อง่ายๆ แต่ใครจะไปคิดว่าสัตว์ร้ายในหนองน้ำนั้นรับมือได้ยากมาก!

สิ่งที่น่าขยะแขยงที่สุดคือหิดขนาดเล็กเหล่านั้น

ฝูงหิดเหล่านี้ก่อตัวเป็นควันสีขาว หากไม่มีการระวัง หิดจำนวนมากจะถูกสูดดมเข้าไปในลมหายใจ และเมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้ว หิดจะเกาะติดกับผนังด้านในของระบบทางเดินหายใจโดยตรงเพื่อดูดเลือด.

สิ่งนี้คาดเดาไม่ได้มากจนเย่เทียนต้องเปิดพลังชี่แท้ทุกขณะ ทำให้สิ้นเปลืองพลังชี่แท้เป็นจำนวนมาก

เรื่องมากมายยากจะพูดให้หมด แต่เมื่อดูจากรูปลักษณ์ที่น่าอับอายของเย่เทียนและเฉิงชิ่งก็ไม่ยากที่จะเดาว่าพวกเขามีประสบการณ์มากมายเพียงใดระหว่างทาง

“ดูเหมือนว่าสมบัตินี้กำลังจะถือกำเนิดขึ้นจริง ๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันมาหนองน้ำไม้ตายยังไม่เคยประสบกับการโจมตีของสัตว์ร้ายที่หนาแน่นเช่นนี้มาก่อน!” เฉิงชิ่งก็เริ่มบ่นเช่นกัน

เมื่อเทียบกับการปกป้องของ เย่เทียนแล้ว ความแข็งแกร่งภายในของเขากลับสิ้นเปลืองมากกว่า!

บวกกับการที่เขาได้ฝึกฝนเทคนิคดาบด้วยตัวเอง และสิ่งที่เขาต้องการคือการก้าวไปข้างหน้า ดังนั้นความแข็งแกร่งภายในของเขาจึงไม่ละเอียดอ่อนเท่ากับเย่เทียน ซึ่งทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก

เพื่อให้ทุกครั้งหลังจากการไอจะทำให้เกิดหิดจำนวนมาก

“มันจะบังเอิญไปหน่อยมั้ย?”

เย่เทียนขมวดคิ้ว

จากนั้นน้ำตกขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขาก็เปลี่ยนไป

เริ่มแรกเสียงดังอึกทึกครึกโครมไปทั่วหุบเขา จากนั้นแสงหลากสีก็สะท้อนออกมาจากสระน้ำด้านล่างของน้ำตก!

การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ต้องพูดถึงหุบเขาหนอน นั่นคือสามารถมองเห็นเมืองอิงเฉิงทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

บางทีบางคนอาจเคยเย้ยหยันข่าวลือเรื่องการกำเนิดของสมบัติในหุบเขาหนอน บัดนี้ปรากฏการณ์ดังกล่าวได้ปรากฏขึ้น คาดว่าหลายคนจะรีบไปหา เมืองอิงเฉิงอย่างรวดเร็ว เพราว่าสมบัตินี้เป็นโอกาสสำคัญ ที่นักรบไม่ควรพลาด

ส่วนเรื่องอันตรายนั้น

บ้าเอ๊ย ในเมื่อฝึกศิลปะการต่อสู้มาหมดแล้วยังจะกลัวอันตรายอะไรอีก!

“ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้!”

เย่เทียนมองวิสัยทัศน์ท้องฟ้าที่สะท้อนกลายเป็นสีสันอดไม่ได้ที่จะกระซิบ

“คุณพูดว่าอะไรนะ?” เฉิงชิ่งแตะใบหน้าของเขาและเหลือบมองเย่เทียนอย่างสงสัย

"ไม่เป็นไร! ฉันเห็นพวกเขาแล้ว!"

ใบหน้าของเย่เทียนเย็นลงอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าระหว่างเขาและนานาโกะ จะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันมากนัก เย่เทียนก็ชื่นชมจิตวิญญาณของนานาโกะ

แม้จะเผชิญกับแรงกดดันมหาศาลจากครอบครัว เธอก็ยังเลือกที่จะต่อต้านแทนที่จะยอม ประกอบกับทักษะการวาดดาบอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ ตราบใดที่เธอมีเวลา เธออาจกลายเป็นวาลคิรีร่วมสมัยได้

ตอนนี้ฮิโรชิมา เฉียนเฮงขู่เขาด้วยนานาโกะซึ่งทำให้เย่เทียนไม่สามารถทนได้

เย่เทียนเห็นฮิโรชิมา เฉียนเฮงและพรรคพวกของเขา และพวกเขาก็เห็นเย่เทียนเช่นกัน

ทั้งสองฝ่ายเข้าหากันโดยมีแสงเจ็ดสีขนาดใหญ่เป็นฉากหลัง

“ฉันได้ยินมาว่าคุณตามหาฉันอยู่หรือเปล่า ตอนนี้ฉันอยู่นี่แล้ว!”

เย่เทียนเหลือบมองที่ฮิโรชิมา เฉียนเฮงผอมบางที่อยู่ข้างหน้าเขาและพ่นลมอย่างเย็นชา

ฮิโรชิมา เฉียนเฮงมีดวงตาเป็นสามเหลี่ยม แม้ว่าเขาจะผอม แต่กล้ามเนื้อใบหน้าของเขาตึงขึ้น ทำให้ผู้คนมีความรู้สึกว่าดุร้ายมาก กล้ามเนื้อที่แข็งแรงภายใต้ชุดซามูไรหลวม ๆ ก็เผยออกมาอย่างแผ่วเบาเช่นกัน

มีดาบยาวติดอยู่ที่เอวของเขา และฝักเป็นสีแดงสด แม้ว่าจะไม่ได้แกะเปลือก แต่ก็ให้ความรู้สึกที่ไม่ธรรมดา

“หึ ไม่คิดว่านายจะกล้ามาจริงๆ นะ! คุณฆ่าวิญญาณพันปีเหรอ?”

“แมงมุมรูปร่างมนุษย์ตัวใหญ่นั่นน่ะเหรอ ฉันฆ่ามันแล้ว!”

เย่เทียนตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา