ตอนที่ 1316
บทที่ 1316 ยอมรับ
October 21, 2026
เย่เทียนและถูฮุยดื่มกันจนเช้า แต่เนื่องจากเป็นห่วง ฝูหลิงถูฮุยจึงสามารถควบคุมการดื่มของเขาได้
ในอีกด้านหนึ่ง ฝูหลิงและ ฟางถูนต่างก็มาตรงหน้าของ ปิงจืนเหริน
“อาจารย์ ท่านเชื่อใจเขาจริง ๆ เหรอครับ” ฟางถูนอดไม่ได้ที่จะถาม
“ฉันมักจะบอกต้องเปิดของนายให้กว้าง นายต้องรู้ว่าจากภูเขานี้ไปยังมีคนที่แข็งแกร่งอีกมากมาย! การบดบังมากเกินไปจะทำให้นายหยิ่งทะนงมากขึ้นเท่านั้น!” ปิงจืนเหรินเหลือบมองเขา: “ครั้งนี้กลับไปก็ออกไปท่องเที่ยวใต้หล้าเถอะ!”
ฟางถูน ตบหน้าตัวเองไปสองสามครั้ง แต่เขาก็รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดในเวลานี้อย่างไงก็ผิด เขาพูดอย่างเคารพ: “ครับ! ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการสอนของอาจารย์ครับ!”
“หลิงเอ๋อร์ ตอนนี้เธอรู้สึกอย่างไงบ้าง?” ปิงจืนเหรินชี้นิ้วไปที่หน้าผากของฝูหลิง สัมผัสถึงสภาพร่างกายของฝูหลิงอย่างเงียบ ๆ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ยาจิตน้ำแข็งนี้ดูเหมือนจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย!”
หลังจากพูดจบ ฝูหลิง ก็หยิบยาออกมาวางตรงหน้า ปิงจืนเหริน
ปิงจืนเหริน หยิบออกมาหนึ่งอันแล้ววางที่ปลายจมูกของเธอแล้วดมมัน
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่นักกลั่นยา แต่เธอก็มีระดับการบ่มเพาะในระดับสูงและมีข้อมูลที่ดี หลังจากที่ได้กลิ่นแล้ว เธอก็ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้: “มันไม่เหมือนเดิมจริงๆ ด้วย!”
หลังจากพูดจบ เธอส่ายหัว: "แต่ฉันบอกความแตกต่างไม่ได้ แต่จากผลของยา การเป็นเช่นนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะเรียกว่ามีประสบการณ์การเยอะ! และฉันสงสัยว่าเขาวิยากลั่นแบบโบราณ!"
“วิยากลั่นยาแบบโบราณ? เป็นไปได้ยังไง วิยากลั่นยาแบบโบราณนี้สูญหายไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ?” ฟางถูนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเมื่อได้ยินเรื่องนี้
ฝูหลิง ซึ่งอยู่ด้านข้างก็มองมา พร้อมกับขมวดคิ้ว
“ในโลกนี้จะมีเรื่องเจ๋งเช่นนี้ได้ไง? การปรากฏตัวของเย่เทียนเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงในโลกบู๊โบราญ ใครก็ไม่คิดไม่ถึงว่าคนนอกจะมีความแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ได้”
ปิงจืนเหรินพูดอย่างเย้ยหยัน: “หากการเดาของฉันถูกต้อง แม้แต่ความแข็งแกร่งขอฉันเองก็ไม่สามารถเอาชนะเย่เทียนได้อย่างราบรื่นได้!!”
“นอกจากนี้ มีความเป็นไปได้สูงที่จะกระตุ้นการมีอยู่ของคนนั้น พูดได้ว่าตราบใดที่เย่เทียนไม่เข้าสู่โลกบู๊โบราญ ชายชราในนั้นไม่มีใครสามารถทำอะไรเขาได้!”
คำพูดของ ปิงจืนเหริน ทำให้ทั้งสองคนตกใจอย่างไม่ต้องสงสัย
“เอาล่ะ พักก่อนเถอะ! ส่วนวิธีการกลั่นยาของเย่เทียนเป็นวิธีแบบโบราณหรือไม่ ฉันว่าจะมีคำตอบในไม่ช้านี้!”
ตามตรรกะความคิดของ ปิงจืนเหริน การดูที่จะดูเย่เทียนกลั่นยาได้นั้นค่อนข้างยาก เมื่อคืนที่ผ่านมาเธอคิดมาตรการรับมือมากมาย
แต่เมื่อเย่เทียนเตรียมการกลั่นยา เธอพบว่าเธอคิดผิดอย่างมาก
เย่เทียนไม่คิดที่จะห้ามพวกเขาดูเลยด้วยซ้ำ!
อันที่จริงเย่เทียนเองก็คุ้นเคยกับคนอื่นที่ดูเขน่าสงสารแล้ว แต่วิธีการกลั่นยาของเย่เทียนคนอื่นไม่สามารถเรียนรู้ได้ล่ะสิ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บางขั้นตอนที่เย่เทียน รู้ดีและสามารถลบและละเว้นได้ตามธรรมชาติ แต่ถ้าคนอื่นทำอย่างนั้น มีเพียงผลที่ตามมาเท่านั้น และนั่นคือความล้มเหลวของการกลั่น!
เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวอันชาญฉลาดของเย่เทียน แววตาของ ปิงจืนเหริน ก็ปรากฏขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“ผู้ชายคนนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ แม้ว่าถูฮุยนี่จะดูโง่ไปหน่อย แต่เขาเป็นคนที่โชคดีมาก ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้เจอกับเย่เทียน นี่อาจเป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่สำนักไท่ซูของฉัน! "
ปิงจืนเหริน มีอีกหลายสิ่งที่ต้องพิจารณา
นอกจากนี้สำนักไท่ซูยังให้ความสำคัญกับโชคมากด้วย แน่นอนว่าคนโชคดีบางคนไม่สามารถรุกรานได้ พวกเขาสามารถหาเพื่อนได้เท่านั้น!
ในเวลานี้ เย่เทียน เป็นคนที่โชคดีในใจของ ปิงจืนเหริน อย่างไม่ต้องสงสัย!
“ยาผงเยือกนี้ แม้ว่ามันจะเย็นอย่างธรรมชาติ แต่ก็ขัดแย้งกับพลังจิตน้ำแข็งในร่างกายของเธฮ ซึ่งเพียงพอที่จะชดเชยพลังจิตน้ำแข็งส่วนใหญ่ในร่างกายของเธอ!”
เย่เทียนกลั่นได้หนึ่งเม็ดอย่างรวดเร็ว และขั้นตอนนั้นก็ง่ายมากๆ ง่ายจนทุกคนไม่มีการแสดงออกใดๆ ทั้งสิ้นยาก็ถูกส่งไปให้ฝูหลิงแล้ว!