บทที่ 1317 เฉิงชิ่งมาถึงที่

หลังจากนนี้ก็จะสบายหน่อย เย่เทียน ก็เริ่มหมกมุ่นอยู่กับกระบวนกากลั่นยาเทพ

ขั้นตอนของการกลั่นยาเทพนั้นซับซ้อนมาก แม้ว่าเขาจะรู้วิธีกลั่นก็ตาม แต่เขาก็ยังล้มเหลวถึงสองครั้งในการเลือกยาที่บริสุทธิ์!

ต้องรู้ว่าการที่เขาล้มเหลวสองครั้งด้วยระดับการกลั่นยาเช่นนี้ เราสามารถจินตนาการได้ว่าการกลั่นยาเทพยากเพียงใด

“คืนนี้ยังไม่กลับมาอีกเหรอ?”

เฉินหวั่นชิงโทรถามด้วยน้ำเสียงบ่น

“ฉันกำลังเตรียมการกลั่นยาอยู่” เย่เทียนเองก็อยากกลับเช่นกัน แต่เขาอยู่ในช่วงสำคัญของการกลั่น และเมื่อมันพัง มันอาจต้องใช้เวลาพอสมควรในการเตรียมตัวอีกครั้ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือวัสดุที่ใช้ในการกลั่นจะใช้ปริมาณมากซึ่งไม่สามารถทนทานได้

“ยังไงกลั่นยสก็ต้องสำคัญกว่าอยู่แล้ว อ้อ! ฉันมีเรื่องจะบอกนาย!”

"มีอะไรเหรอ?"

“พรุ่งนี้และวันมะรืนนี้ ฉันกับ เยว่หรูจะออกไปข้างนอกกัน จะมีการประชุมแลกเปลี่ยนยสที่บ้านของอานฉาง พวกเราจะไปที่นั่นพร้อมกับผลิตภัณฑ์!”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าเฉินหวั่นชิงดูตื่นเต้นเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?มีปัญหากับการขายยาหรือเปล่า?”

เย่เทียนถามด้วยความสงสัย ตามหลักแล้วยาของบริษัทแซ่เฉินที่ขายอยู่คงไม่ขาดลูกค้า! ไม่ต้องไปหาลูกค้า ลูกค้าก็มาหาแล้ว!

“แน่นอนว่าไม่ใช่! ตอนนี้การขายยานั้นฮ็อตฮิตจนจะระเบิดแล้ว!”

เห็นได้ชัดว่า เฉินหวั่นชิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อกล่าวถึงสิ่งนี้: "แต่เรายังพอใจกับสิ่งที่มีอยู่ไม่ได้!ได้ยินมาว่ายาในอานฉางมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง เราจะเตรียมการพิจารณากัน!"

แต่ยังพอใจกับสิ่งที่มีอยู่ไม่ได้? สามีของเธอคือปรมาจารย์กลั่นยาเลยนะ！มียาอะไรอีกที่ที่ฉันกลั่นไม่ได้

หากมีปัญหาอื่น เย่เทียนอาจจะยังอ่อนน้อมถ่อมตนยอมผู้อื่นได้ แต่เขาไม่จำเป็นต้องอ่อนน้อมถ่อมตนในการกลั่นนิ? ต้องรู้ว่าสิ่งที่เขากำลังเตรียมที่จะกลั่นตอนนี้คือยาเทพ!

อย่างไรก็ตาม วิชาบู๊ที่เฉินหวั่นชิงรู้นั้น เธอนั้นยังไม่เข้าใจยาเทพนั้นคืออะไร

“เอาล่ะ! ถ้าอย่างนั้นก็ดูแลตัวเองดีๆ ละกัน!” เย่เทียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและตกลง

“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน่ะ ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน! นายตั้งใจกลั่นยาดีๆ นะ ฉันจะบอกให้นายฟังหลังจากที่กลับมา!” เฉินหวั่นชิงวางสาย

เย่เทียนส่ายหัวพร้อมกับหัวเราะเบาๆ เหลือบมองดูแผ่นหยกที่อยู่ข้างหน้าเขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ประสบการณ์ของสำนักชิงหนังโผล่ออกมาในความคิดของเขาอีกครั้ง เมื่อนึกถึงฉากที่เกิดขึ้นในอดีต เย่เทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

"เตรียมตัวอีกสักแป๊ปก็พร้อมจะกลั่นละ!"

การกลั่นยาเทพเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับเวลา สถานที่ และผู้คนที่เหมาะสม

อีกสามวันจะเป็นวันที่มืดครึ้มที่สุดของเดือนนี้ ซึ่งเป็นเวลาที่ดีที่สุดในการเปิดเตาหลอมและกลั่นยาเทพ

จุดประสงค์เพื่อรักษาและบำรุงฝูหลิง ต้องการควบคุมพลังชี่เยือกเย็นในร่างกาย ดังนั้นจึงไม่ได้เลือกยาจื้อหยาง แต่เลือกยาชนิดที่ชื่อว่ายากร่อนจันทร์

หลังจากรับประทาน หากได้ผลดีมันจะไม่เพียงทำให้พลังจิตน้ำแข็งในร่างกายของ ฝูหลิง กลับมาเป็นปกติ แต่ยังสร้างชี่ทิพย์ที่ร้อนแรง!

ด้วยวิธีนี้ พลังการต่อสู้ของ ฝูหลิง จะเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน

"ใคร!"

ทันใดนั้น เย่เทียนขมวดคิ้วและมองไปยังที่ตั้งของกำแพงลานบ้าน

มีหัวโผล่ออกมา ไม่ใช่ เฉิงชิ่ง แล้วนั้นจะเป็นใคร?

“เฉิงชิ่ง ?นายมาได้ไงเนี่ย!”

เย่เทียนอุทานด้วยความประหลาดใจ

“เฮ้! อยู่ที่โลกบู๊โบราญมันน่าเบื่อเกินไป ออกมาพอดีก็เลยแวะมาดูว่าที่นี่ของนายมีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า!”

เฉิงชิ่งกระโดดลงมาจากกำแพงลานบ้านด้วยท่าทางที่ผ่อนคลาย และเขาไม่รู้ว่าคนเหล่านี้มีงานอดิเรกอะไรกันถูฮุยกระโดดข้ามกำแพง เฉิงชิ่งก็ทำเช่นเดียวกัน! มีประตูแต่ไม่เข้าทางประตูกัน ต้องการโชว์หล่อซะงั้น!

เย่เทียน ยิ้มและส่ายหัว: "ฉันรู้สึกว่านายมีเหตุผลบางอย่าง!"