ตอนที่ 1318
บทที่ 1318 วิกฤตครั้งแรกของสำนักชิงหนัง
October 21, 2026
“อะไรกันเนี่ย!” เฉิงชิ่งนั่งลงบนพื้นอย่างช่วยไม่ได้
ตาเหลือบมองถูฮุยอย่างว่างเปล่า: "หงหลัวซ่า นายน่าจะรู้จัก!"
“อะไรนะ?”ถูฮุยเบิกตากว้าง จากนั้นเขาก็ตบต้นขาและหัวเราะเขาหัวเราะจนน้ำตาไหล: “ไม่คิดว่านายจะโชคดีเช่นนี้!ได้ยินมาว่าหงหลัวซ่านั้นงดงามอย่างมาก พันปีถึงจะได้พบครั้งหนึ่ง!"
“ถูฮุย!นายอย่าทำฉันโมโหนะ!”
สีหน้าของเฉิงชิ่งเปลี่ยนไป แต่ทันใดนั้นก็เปลี่ยนไปเมื่อเห็นถูฮุย เขย่ากำปั้นของเขา
ไอ้เวร! คนนี้ไม่สามารถเอาชนะได้!
“ดูเหมือนว่าหงหลัวซ่านี่จะมีชื่อเสียงที่โด่งดังว่างั้น?”
เย่เทียนเลิกคิ้ว
“ค่อนข้างมีชื่อเสียงล่ะสิ!”ถูฮุยต่อจากบทสนทนา: “พูดแบบนี้ละกัน ถ้าเอาฉันมาอธิบาย ฉันเป็นเวอร์ชั่นผู้ชาย ส่วนหงหลัวซ่านั้นคือเวอร์ชั่นผู้หญิง!”
“สิ่งที่สำคัญที่สุด ฉันเองก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!”
หลังจากพูดจบถูฮุย ก็เหลือบมอง เฉิงชิ่ง: "จะอ้วก ความแข็งแกร่งแบบนายเช่นนี้ หงหลัวซ่าทำไมถึงได้ไปตกหลุมรักนายเนี่ย??"หรือเป็นเพราะนายมันเกาะผู้หญิงกิน?”
"บ้าบอ!"
เฉิงชิ่งพูดอย่างโกรธ: "เอาเป็นว่าฉันโชคไม่ดี!ครั้งก่อนที่ฉันกลับไปที่โลกบู๊โบราญ ฉันอยู่ในอารมณ์ที่ปั่นป่วนจนฉันบังเอิญเห็นเธออาบน้ำ! ฉันสาบานต่อพระเจ้าได้ ฉันแค่เดินผ่านเฉยๆ!แต่ใครจะไปรู้สาวนี้มันมาหาเรื่องใส่ฉัน!”
“ถึงขั้นตามฉันถึงตระกูลเฉิง และปล่อยคำพูดออกมา หลังจากนี้ไปฉันเฉิงชิ่งเป็นคนของเธอไปแล้ว”
ใบหน้าของเฉิงชิ่งเศร้าเล็กน้อย: "ป่าเถื่อน! ครอบงำ! หยาบคาย! นี่มัน...ฉันก็ต้องการไว้หน้าเหมือนกัน!"
“หรือไม่นายก็ตกลงเลย!” เย่เทียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง บางที่นี่อาจเป็นพรหมลิขิตของเฉิงชิ่งและหงหลัวซ่า?
ความรักนั้นมันช่างอธิบายยากเหลือเกิน!
“ลูกพี่!นายช่วยฉันหน่อยเถอะ! ฉันได้ยินมาว่าหงหลัวซ่าจะรักษาคำสาบาน ตราบใดที่มีคนตกลงกับเธอ เธอก็จะตกลงเรื่องที่ตนนั้นขอมา ไม่ว่าจะคือเรื่องอะไรก็ตาม!”
หลังจากเฉิงชิ่งพูดจบ เขามองไปที่เย่เทียนอย่างน่าสงสาร: "พี่!ช่วยด้วย!"
เย่เทียน: …
ไอ้เด็กนี้ดูเหมือนจะทรมานกับเรื่องนี้จริงๆ กล้าขอความช่วยเหลือเรื่องนี้ด้วยปากตัวเองด้วย!
“ช่างมันเถอะ ถ้าเกิดว่าเธอมา...”
ยังไม่ทันที่เย่เทียนจะพูดจบ ก็มีเสียงดังขึ้น จากนั้นประตูภูเขาทั้งหมดก็เริ่มทำงาน
เสียงเย็นชาดังขึ้น: “เฉิงชิ่ง!นายคิดว่านายซ่อนตัวไว้ที่นี่ฉันก็ไม่สามารถหานายเจอแล้วหรือไง? กลับไปแต่งงานกับฉันซะ!”
ชามเหล้าในมือของเฉิงชิ่งตกลงไปที่พื้น ส่วนเย่เทียนนั้นขยับรวดเร็ว คว้าคอของเขาโดยตรง และพาเขาไปที่ใต้๓เขาในเวลาไม่กี่วินาที
สีหน้าของปิงจืนเหริน ก็ดูแปลก ๆ ในเวลานี้
“หงหลัวซ่า? เธอมาที่นี่ทำไม! ทำไมเฉิงชิ่งถึงฟังแล้วคุ้นหูจัง?”
“อัจฉริยะตัวน้อยจากตระกูลเฉิงคนนั้น ความแข็งแกร่งก็มีแค่เท่านั้น” ฝูหลิงที่กำลังฝึกทักษะอยู่อีกฝั่ง เธอพูด “ตอนที่ฉันได้เจอหงหลัวซ่า เธอนั้นยังเด็ก แต่อารมณ์ของเธอนั้นร้อนแรงอย่างมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้ว”
“ไปดูก็รู้แล้วล่ะ?” ฟางถูนไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ เขายังคงอยู่ที่สำนักชิงหนัง ตอนนี้ได้ยินสิ่งที่ฝูหลิงพูด แววตาของเขาก็ฉายแสงออกมา
“นายควรเรียนรู้ที่จะหุบปาก!” ปิงจืนเหรินมองเขาอย่างเย็นชา
ตอนแรกเธอมีความหวังสูงสำหรับฟางถูน แต่ตอนนี้มีเรื่องหลายเรื่องที่ที่ฟางถูนทำให้เธอผิดหวัง
"ครับ!อาจารย์!"
ฟางถูนตอบด้วยความเคารพ จากนั้นเดินตาม ปิงจืนเหริน ไปที่ประตูภูเขาของ สำนักชิงหนัง
ใต้ประตูภูเขา วีรบุรุษในชุดสีแดงถือหอกเพลิงยืนอยู่ใต้ประตูภูเขา