บทที่ 1347 ฆ่าคนไม่สู้เปิดโปงแผนการของเขาดีกว่า

เย่เทียนหันหน้ากลับมามองเหลิ่งฉิงโฉวแบบหัวเราะเบิกบาน เหมือนว่ากำลังรอคอยการตัดสินใจของเขาอยู่

แต่เหลิ่งฉิงโฉวในเวลานี้ยังทำอย่างไรได้อีก! สู้ก็สู้ไม่ชนะ ถ้าหากลงมือก็เป็นไปได้มากว่าจะเชื่อมโยงถึงเป้าหมายแท้จริงที่เขามาที่นี่ในครั้งแรก

ไม่มีเรื่องใดสำคัญไปกว่าร่องรอยโบราณ!

เหลิ่งฉิงโฉวฝืนบังคับตนเองให้ใจเย็นลงมา จากนั้นมองเย่เทียนแบบเย็นชาแวบหนึ่ง แอบปลอบใจตนเองอยู่ข้างในว่า “ให้แกกำเริบเสิบสานไปก่อนสักพัก รอร่องรอยโบราณเปิดออกจะต้องทำให้แกตายฝังอยู่ในดินแน่นอน!”

เหลิ่งฉิงโฉวรู้ชัดเจนดีมาก ตอนที่ร่องรอยโบราณเปิดออกด้วยนิสัยของเย่เทียนจะเข้าไปสำรวจดูเป็นแน่

แต่หากไปถึงด้านในของร่องรอยโบราณ ผู้แข็งแกร่งของสำนักตงฝูก็จะสามารถลงมือได้อย่างกำเริบเสิบสานได้ ถึงตอนนั้นเย่เทียนจะต้องชดใช้ทุกอย่างในวันนี้ทั้งหมด!

เย่เทียนหัวเราะแล้ว โบกมือให้เขาด้วยท่าทางเหยียดหยามมาก จากนั้นหมุนตัวออกไปอย่างสง่างาม ยังไม่ลืมเหวี่ยงอาวุธเก็บของในมือสักหน่อย

คนที่ตาดีล้วนมองออกว่าของที่ใส่ไว้ในอาวุธเก็บของจะต้องเป็นสิ่งของสูงค่าของตระกูลฉีแน่ สามารถพูดได้ว่าตระกูลฉีเสียหายหนักแล้ว

เพียงแต่ทุกคนกลับไม่ได้มีความคิดสุขใจเมื่อเห็นคนอื่นประสบหายนะ ไม่ใช่พวกเขาจิตใจเมตตา แต่ว่าพวกเขารู้ดีว่าตนเองจะมีหายนะแบบนี้เหมือนกัน

ความรู้สึกเสียใจแผ่ขยายออกมาในทุกคน โดยเฉพาะการแสดงออกของเหลิ่งฉิงโฉวทำให้พวกเขารู้สึกผิดหวัง

“หัวหน้าเหลิ่ง นี่เย่เทียนเผด็จการและแข็งแกร่งเกินไปแล้ว! ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด!” เวลานี้ถ้าฉีเจิ้นไม่กระโดดออกมาร้องทุกข์ว่าจน งั้นเขาในฐานะเจ้าบ้านคนนี้ก็เป็นเสียเปล่าแล้ว

คนอยู่ในเหตุการณ์มากเช่นนี้ ถ้าเหลิ่งฉิงโฉวไม่แสดงท่าทีของตนเองว่าจะชดเชยความเสียหายของตระกูลฉี งั้นเขาที่เป็นผู้นำคนนี้หรือว่าไม่อยากเป็นต่อไปอีกแล้ว?

โอกาสดีอันนี้มีไม่มากนัก อีกเดี๋ยวจะต้องบอกทรัพยากรไปมากหน่อย

หน้าตาเป็นเรื่องเล็ก ทรัพยากรถึงเป็นเรื่องสำคัญที่สุดสิ!

แผนการเจ้าเล่ห์ในใจฉีเจิ้นวางไว้ได้อย่างชาญฉลาด

เหลิ่งฉิงโฉวไม่ใช่ว่าไม่รู้เป้าหมายที่เขาเดินออกมาในตอนนี้ เพียงแค่มองเขาอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง “ผมไม่ปิดบังทุกท่านแล้ว ถ้าเข้าสู่ภายในร่องรอยโบราณแล้ว ผู้อาวุโสไท่ชางและคนอื่นจะลงมือกัน ถึงตอนนั้นเย่เทียนเขาคนเดียวยังจะพลิกสถานการณ์ได้จริงเหรอ?”

เหลิ่งฉิงโฉวด้านหนึ่งคือแสดงออกว่าเย่เทียนคงจองหองได้อีกไม่นาน และอีกด้านหนึ่งคือเตือนทุกคนเขาเป็นตัวแทนไม่เพียงแค่ตัวเขาเอง ยังมีสำนักตงฝูอีก!

เวลานี้อยากจะบังคับขู่เข็ญ งั้นคุณก็ต้องชั่งน้ำหนักความสามารถของตนเองดูหน่อย

ฉีเจิ้นกลับมีท่าทีไม่สนใจ ตระกูลฉีย่อยยับจนถึงสภาพนี้แล้ว ถ้ากลับไปในโลกบู๊โบราณ งั้นเขาก็ไม่ได้มีบทสรุปดีอะไร ถ้าเป็นเช่นนี้ตายเร็วกับตายช้าจะมีอะไรแตกต่างกัน

ฉีเจิ้นตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ถึงแม้เหลิ่งฉิงโฉวจะมองด้วยสายตาเย็นชาก็ยังคงดึงดันจะบอกความเสียหายของตนเองออกมา ยังถือโอกาสบวกเพิ่มอีกหน่อยด้วย

ในเมื่อเหลิ่งฉิงโฉวเขาก็คงไม่ไปเอามาจากเย่เทียนหรอกมั้ง! บาปนี้คุณไม่รับไปใครจะรับ!

เหลิ่งฉิงโฉวฟังจนหางตากระตุกไม่เลิก “เจ้าบ้านฉี หรือว่าเย่เทียนเขาอยากได้อะไรคุณก็ให้อันนั้นเหรอ?”

ฉีเจิ้นมองเขาอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรมแวบหนึ่ง “หัวหน้าเหลิ่ง นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีทางทำอะไรได้นี่! ตอนนี้ผู้อาวุโสสามของตระกูลฉีถูกเย่เทียนระเบิดจนไม่เหลือซากศพ พวกเราตระกูลฉีไม่กล้าทำอะไรวู่วาม ได้เพียงเสียทรัพย์เพื่อเลี่ยงหายนะเท่านั้น!”

“ถ้าหัวหน้าเหลิ่งคิดว่าทรัพย์สินพวกนี้มากไปบ้าง งั้นผมก็ไม่กล้าพูดอะไรแล้ว ทุกอย่างเพียงให้หัวหน้าเหลิ่งตัดสินใจ!”

“คุณ!” เหลิ่งฉิงโฉวโกรธเคืองจนอยากตบหน้าเขาให้ตายจนใจแทบขาด

นี่แม่งคือให้เขาตัดสินใจเหรอ? นี่แกแม่งจะให้ฉันไม่มีทางไป!

“ความเสียหายของคุณผมก็รู้แล้ว แต่การชดเชยต้องรอเงินกู้ในสำนัก รอคอยอีกสักหน่อยน่าจะไม่มีปัญหามั้ง!”

ฉีเจิ้นก็รู้ภาษาว่าควรหยุดแบบพอหอมปากหอมคอเหมือนกัน ถ้ายั่วโมโหเหลิ่งฉิงโฉวขึ้นมาจริง ตนเองก็ไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย ตอนนี้รีบพยักหน้าทันที “ไม่รีบครับ! ไม่รีบแน่นอน!”

“ดีมาก! ไป!”

เหลิ่งฉิงโฉวสะบัดแขนเสื้อ พาคนกลับไป

เพียงแค่คำตอบของเหลิ่งฉิงโฉวอยู่ในใจคนอื่นๆ ดูจะไม่พอใจสักเท่าไร

ตระกูลฉีสถานการณ์เป็นอย่างไรพวกเขาไม่รู้ดีที่ไหน? ด้วยความสามารถของตระกูลฉีแล้วสำนักตงฝูย่อมไม่กล้าต่อต้าน แต่พวกเขาสำนักเล็กๆ เหล่านี้ก็ไม่แน่นแล้ว