บทที่ 159 ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ่ออีกต่อไป

“สหายที่คุณพูดถึงมันก็แค่สมาชิกคนอื่นๆ จากทีมของจัดศพไม่ใช่เหรอ? ผมจะบอกให้นะ มาหนึ่งคนผมจะฆ่าหนึ่งคน มาสองคน ผมก็จะทั้งสองคน!”

“แก แกรู้จักทีมจัดศพของเราได้ยังไง?”

สีหน้าของทังหยูหลงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

สำหรับลี่ชุ่ยฮวาคงไม่ถึงพูดถึง

ในขณะที่เย่เทียนพูดถึงสมาชิกที่เหลืออีกสามคนของทีมจัดศพ เธอก็ได้ถอยกลับเข้าไปในถ้ำอย่างเงียบๆ

หันหลัง?

เธอยังไม่กล้าทำเช่นนั้น! เพราะฝีมือของเธอยังเทียบไม่ได้กับทังหยูหลงเลย แต่เย่เทียนกลับล้มทังหยูหลงได้ง่ายๆ แบบนี้ แล้วถ้าเธอยังกล้าหันหลังให้กับเย่เทียนอีก นั่นจะไม่หมายถึงเธอรนหาที่ตายงั้นหรือ?

หนีไป?

เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ หลังจากที่เย่เทียนข่มขู่เธอ เธอจึงรู้ดีว่าเย่เทียนไม่มีวันปล่อยเธอหนีไปอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ สิ่งเดียวที่เธอสามารถพึ่งพาได้ในตอนนี้ก็คือแมงมุมร้อยพิษเจ็ดสีที่อยู่ในถ้ำ!

“จริงด้วยสิ ผู้บัญชาโจ๋ เมื่อกี้คุณบอกว่าทังหยูหลงคืออาชญากรที่หลบหนีเมื่อแปดปีก่อน ดังนั้นเขาน่าจะมีค่าหัวด้วยสินะ?”

เย่เทียนไม่ได้ตอบคำถามของทังหยูหลง แต่กลับถามคำถามแปลกประหลาดกับโจ๋หย่วนหัน

ซึ่งขาของยุงแม้จะเล็กแค่ไหน แต่มันก็ยังเป็นเนื้ออยู่ดี แล้วเนื้อชิ้นใหญ่ขนาดนี้ที่อยู่ตรงหน้า เย่เทียนจะปล่อยมันไปได้อย่างไร!

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา เหลยซวี่กับซือเฮ่าเจียที่ไม่เคยรู้จักเย่เทียนมาก่อนก็ถึงกับเบิกตากว้างทันที

ด้วยระดับฝีมือของเย่เทียน ถ้าเขาคิดจะหาเงินจริงๆ เงินเป็นสิบล้านมันก็แค่เรื่องในไม่กี่นาทีไม่ใช่หรือ แล้วเขาจำเป็นต้องเคี้ยวกับเนื้อชิ้นนี้หรือ?

โจ๋หย่วนหันที่ได้ยินเช่นนี้ก็ดึงสติกลับมาจากเรื่องราวของกลุ่มจัดศพ จากนั้นยิ้มพูดอย่างขมขื่นว่า “คุณชายเย่ ในเมื่อเขาเป็นผู้ต้องหาที่หลบหนี มันต้องมีค่าหัวอย่างแน่นอนครับ”

“แต่ว่า ค่าหัวของเขาอยู่ที่ห้าแสนเท่านั้นครับ”

“ใช่เหรอ?”

เย่เทียนแสดงสีหน้าแปลกประหลาดและพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “แต่ลี่ชุ่ยฮวามีความผิดแค่สามกระทงเองนะ ค่าหัวตั้งล้านหนึ่ง”

“ส่วนทังหยูหลงคนนี้ แค่คดีอาชญากรรมส่วนตัวอย่างน้อย 48 ชีวิตแล้ว นี่ยังไม่ได้รวมถึงคดีร่วมเลยนะ ผมว่าอย่างน้อยมือเขาต้องเปื้อนเลือดมาร้อยกว่าศพแน่ แล้วทำไมให้ค่าหัวแค่นี้ล่ะ?”

“คุณชายเย่ครับ เพราะมันเป็นคดีเมื่อแปดปีก่อนแล้วครับ อีกอย่างค่าเงินในสมัยนั้นแข็งกว่าสมัยนี้ คุณก็น่าจะทราบเรื่องนี้ดีครับ ผมว่าห้าแสนก็ไม่น้อยแล้วนะครับ”

“นอกจากนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ทังหยูหลงปกปิดตัวตนมาตลอด ต่อให้เขาก่อเหตุฆาตกรรมร่วมกับผู้อื่นอีก แต่เราไม่มีหลักฐาน ฉะนั้นค่าหัวของเขาก็จะไม่เพิ่มขึ้นครับ”

“สำหรับคุณยายกระดาษไหว้เจ้าคนนี้ ความผิดของเธอคือการฆาตกรรมต่อเนื่อง และการตายของเหยื่อก็น่ากลัวเกินไป ทำให้เกิดกระแสที่รุนแรงต่อสังคม ผู้ใหญ่จึงอยากให้คดีของเธอจบให้ไวที่สุด ดังนั้นจึงได้ตั้งค่าหัวให้สูงลิ่วขนาดนี้ครับ”

โจ๋หย่วนหันลูบจมูกเบาๆ ด้วยสีหน้าลำบากใจ

“ไอ้สารเลว สรุปแล้ว......”

พูดถึงค่าหัวต่อหน้าเจ้าตัว แล้วจะไม่ให้ทังหยูหลงโกรธได้อย่างไร?

“หุบปาก! คุณมีสิทธิ์พูดแทรกตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เย่เทียนขมวดคิ้ว จากนั้นสะบัดข้อมือโดยไม่ลังเลใดๆ และพลังชี่ทิพย์อันเฉียบคมและรุนแรงก็พุ่งเข้าหาทังหยูหลงทันที

สวบ!

ด้วยเสียงที่คมชัด ศีรษะก้อนโตของทังหยูหลงก็ลอยออกไป สองตาของเขายังคงเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ ดูเหมือนว่าเขายังไม่เชื่อว่าเย่เทียนจะฆ่าเขาจริงๆ

เมื่อมองไปที่วิธีการอันน่าเขย่าขวัญของเย่เทียน เหลยซวี่ ซือเฮ่าเจีย และโจ๋หย่วนหัน ทั้งสามที่มากประสบการณ์ต่างก็ต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ ในทันที

ส่วนตำรวจติดอาวุธทุกคนก็กลัวหน้าซีด ดวงตาที่มองเย่เทียนเต็มไปด้วยความกลัวและความสยองขวัญ