บทที่ 172 ดินแดนแห่งทิพย์ปลอม

เย่เทียนชำเลืองมองดูนามบัตรในมืออย่างไม่มีเหตุผล มีเพียงหมายเลขและชื่อเท่านั้นที่พิมพ์ไว้บนนั้น ซึ่งเรียบง่ายมาก

“เจิ้งเหวยหวา?เป็นคนประหลาดจริงๆ”

เย่เทียนส่ายหัวไม่รู้จะร้องไห้ดีหรือหัวเราะดี หางตาเหลือบเห็นจำนวนเงินที่กรอกในเช็คและรอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเขา "และก็ยังเป็นคนแปลกที่ร่ำรวย!"

ไม่ใช่สิ่งอื่นใด ราคาที่กรอกในเช็คคือหนึ่งล้าน นี่เป็นการกระทำของคนรวยเขาทำกัน!

“คุณพูดถูก เขาเป็นคนแปลกจริงๆ”

หลังจากที่ถูกขัดจังหวะโดยเจิ้งเหวยหวา จี้เยียนหรันก็เก็บอารมณ์ฉุนเฉียวของเธอกลับและอธิบายว่า "เจิ้งเหวยหวากับพี่ใหญ่ของเขาเจิ้งเหวยกั๋ว ทั้งสองทำงานร่วมกัน พัฒนามาจากผู้ขายของข้างถนนไปสู่บริษัทแช่เจิ้งที่โด่งดังในขณะนี้ในเมืองเจียงหวยและแม้กระทั่งทั้งประเทศ”

“คือบริษัทแช่เจิ้ง?”

เพราะว่าเย่เทียนไม่ค่อยสนใจเรื่องธุรกิจมากนัก เขาจึงไม่คุ้นเคยเจิ้งเหวยหวามากนัก แต่ ก็เคยได้ยินบริษัทแช่เจิ้งอยู่

หนึ่งในห้าร้อยบริษัทซุปเปอร์ชั้นนำของโลก แม้ว่าจะอยู่หลังสุด แต่ก็อยู่ในอันดับต้นๆในเมืองเจียงหวย

ความจริงแล้ว ในชีวิตที่แล้วเย่เทียนก็ไม่ใช่ไม่สงสัยว่าบริษัทแช่เจิ้งเป็นคนทำร้ายตระกูลเฉิน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเย่เทียนพยายามสืบบริษัทแช่เจิ้ง พบว่าสองพี่น้องทะเลาะกัน และในที่สุดบริษัทแช่เจิ้งขนาดใหญ่ก็พังทลายและหายตัวไปในประวัติศาสตร์อันยาวนาน

แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นชาติที่แล้ว และบริษัทแช่เจิ้งในตอนนี้ยังคงแข็งแกร่ง ทำให้เย่เทียนจึงตั้งใจแน่วแน่

แม้ว่ายาเพิ่มพลังจะออกสู่ตลาดแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบรับจากตลาดมากนักและความนิยมก็ยังไม่มาก ถ้าได้ความช่วยเหลือจากบริษัทแช่เจิ้ง จะไม่ง่ายกว่าหรือ?

อย่างอื่นเย่เทียนไม่รู้ แต่เขารู้ว่า บริษัทแช่เจิ้ง มีส่วนเกี่ยวข้องกับสถานีโทรทัศน์เมืองเจียงหวย ซึ่งจะช่วยประหยัดค่าโฆษณาได้มาก!

ในเวลาเดียวกัน คุณหมอสวีกำลังนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลอย่างห่อเหี่ยวไร้เรี่ยวแรง หน้าซีดจนน่ากลัว

เพราะตดจนทำให้ร่างกายอ่อนแรง ไม่กล้าบอกว่าอนาคตจะไม่มีใครเป็นเช่นนี้อีก แต่ก็กล่าวได้ว่าที่ผ่านมาไม่มีใครเคยเป็นเช่นนี้?

โรคตดที่มาอย่างกะทันหันนี้ทรมานเขาเป็นเวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมง แต่จากการตรวจสอบทุกรูปแบบก็พบว่าไม่มีปัญหา และไม่มีวิธีแก้ใดๆเลย

โชคดีที่ในช่วงสิบนาทีแรก โรคตดแปลกๆได้รับการบรรเทาลง และไม่ได้ตดอีก คุณหมอสวีถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้ว่าจะไม่ชัดเจนว่าเหตุผลหลักๆคืออะไร คุณหมอสวียังคงให้เหตุผลว่าเย่เทียนเป็นปัญหา

เขาโกรธมากเมื่อคิดถึงเย่เทียน วันนี้เขารู้สึกอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง ถ้าเขาไม่แก้แค้น ในอนาคตเขาจะมีหน้าอยู่ต่อในสังคมอย่างไร?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ คุณหมอสวีก็ค่อยๆหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างอ่อนแรงแล้วกดหมายเลข

“พี่เฮย ช่วยผมจัดการคนๆหนึ่งหน่อย！กล้ากลั่นแกล้งผม ผมจะให้ชีวิตต่อจากนี้ของเขาทำได้แค่เป็นขอทาน！”

...

เย่เทียนไม่ได้เลือกนอนในโรงพยาบาล แต่ไปเปิดห้องในโรงแรมรอบๆโรงพยาบาล

หลังจากตรวจสอบอีกครั้ง ยืนยันว่าไม่มีอุปกรณ์แอบดูเหมือนในรายงานข่าว เย่เทียนจุงนั่งลงและเอาหินทิพย์สองก้อนที่ทำความสะอาดแล้วออกมา

“น่าจะสามารถทะลุทะลวงไปสู่ฝึกพลังชั้นห้าได้แล้วใช่ไหม?”

พึมพำไปหนึ่งคำ เย่เทียนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป สองมือจับหินทิพย์ไว้ คัมภีร์หวงหมุนและเริ่มฝึกฝน

ยามดึกเริ่มมืดลง แต่ก็ค่อยๆสว่างขึ้น ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เย่เทียนที่หลับตาในที่สุดก็ลืมตาขึ้น และมีแสงจางๆลอดผ่านใต้ตาของเขา

และหินทิพย์สองก้อนในมือของเขาได้กลายเป็นหินสีเทาเล็กๆ และกลายเป็นของธรรมดาไป

เขาหายใจเข้าลึกๆ มองดูวันใหม่นอกหน้าต่าง เย่เทียนส่ายหัวอย่างไม่พอใจและถอนหายใจ “เห้อ อีกนิดเดียวก็จะสำเร็จ เพียงอีกนิดเดียวเท่านั้น!”