บทที่ 175 บังเอิญพบกันในโรงต่อสู้

ดินแดนแห่งทิพย์ปลอมคืออะไร?

พูดง่ายๆคือ เป็นที่ที่มีชี่ทิพย์หนาแน่นที่สุด

แน่นอน จากอักขระ "ปลอม" ไม่ยากที่จะบอกว่าสิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่เกิดขึ้นจากแรงภายนอก

อุกกาบาตพุ่งออกมาจากคฤหาสน์ ใบหน้าเคร่งขรึมของเย่เทียนหายไปในทันที แต่กลับมีสีหน้าที่ปลาบปลื้มใจแทน

ในมือของเขา มีตราประทับใหญ่เท่านิ้วหัวแม่มือ ซึ่งเป็นสิ่งที่เคยบินเข้ามาในอ้อมแขนของเขาในห้องก่อนหน้านี้!

“คุณเป็นอะไรถึงสามารถดึงดูดชี่ทิพย์ของรอบตัวคุณได้”

เย่เทียนศึกษาตราประทับในมือของเขาอย่างระมัดระวัง แต่เขาไม่เห็นความแตกต่างเพียงเล็กน้อยเลย

แม้แต่หน้าปกทองลับที่ใหญ่ที่สุดในหัวของเย่เทียน ก็ไม่ผันผวนเลย

ติ๊ดๆ!

ในเวลานี้ ก็มีเสียงแตรรถดังมาจากด้านหลัง

ในเวลาเดียวกันกับที่เย่เทียนเก็บตรานั้นเสร็จ รถคันหรูก็จอดอยู่ข้างๆเขาแล้ว หน้าต่างรถลดลงมา เผยให้เห็นหญิงสาวสวย มันคือฉินโล่หยิน!

เย่เทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และถามด้วยความสงสัย “ฉินโล่หยิน?คุณมาที่ในเมืองทำไม?”

“เมื่อเร็วๆนี้ โรงฝึกศิลปะการต่อสู้ที่เปิดโดยตระกูลฉินในเมืองเกิดปัญหาเล็กน้อย คุณปู่ให้ฉันมาจัดการ และไปเยี่ยมลุงๆของฉันด้วย”

ฉินโล่หยินให้คำอธิบายคร่าวๆและถามกลับ "แล้วคุณล่ะ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?"

เย่เทียนพยักหน้าเล็กน้อย ตระกูลฉินเป็นตระกูลศิลปะการต่อสู้ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับศตวรรษ แม้ว่าสำนักงานใหญ่จะอยู่ในเมืองเจียงหนัน แต่ก็ไม่น่าแปลกใจที่ในเมืองเอกจะมีอุตสาหกรรมต่างๆ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขายิ้ม เผยให้เห็นฟันขาวใหญ่สองสามซี่ และพูดอย่างเป็นมิตรว่า "ผมมาเพื่อผ่อนคลาย"

“มาผ่อนคลาย?”

ฉินโล่หยินผงะ รอยยิ้มขี้เล่นก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ "คุณแน่ใจหรือว่ามันผ่อนคลายจริงๆ?"

เย่เทียนงง แต่ก็ยังยืนกรานว่า “ทำไม?ผมมาพักผ่อนหย่อนใจไม่ได้หรือ?”

"ก็ไม่ใช่แบบนั้น"

ฉินโล่หยินส่ายหัวเล็กน้อย รอยยิ้มที่ล้อเลียนของเธอก็มากขึ้น "เพียงแต่ว่า แม้ว่าที่นี่จะเป็นเขตของเมืองเอก แต่ระยะทางจากเมืองเอกก็ต้องใช้เวลาขับรถ 20 นาที"

“ที่สำคัญคือ ย่านนี้เป็นย่านวิลล่าหรูที่ขึ้นชื่อในเมืองเอก อย่าพูดถึงระบบขนส่งสาธารณะเลย แม้แต่แท็กซี่ก็ไม่มา แน่ใจนะว่าเป็นทริปที่มาผ่อนคลายของคุณจริงๆ”

เย่เทียนผงะ ลูบจมูกด้วยความอาย หัวเราะแห้งๆและพูดว่า "เอาล่ะ ผมยอมรับว่าผมได้รับเชิญให้ไปช่วยรักษาคน"

ขณะพูด เขาดึงประตูรถออกและเข้าไปในรถหรู

ตลกละ ไม่ได้ยินสิ่งที่คนสวยบอกเหรอว่าที่นี่เป็นพื้นที่คนรวยอาศัยอยู่ ไม่มีรถประจำทาง? ให้เดินกลับไปในเมืองเอกเองคงไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? คงจะเหนื่อยน่าดูใช่ไหมล่ะ?

“น่าเสียดายที่ผมถูกคนอื่นดูหมิ่นเรื่องอายุอีกครั้ง ถูกคนอื่นไล่ออกมา”

ชีวิตนนี้มันเสียเปรียบเล็กน้อย ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ยังเด็กเกินไป มักจะทำให้คนอื่นรู้สึกว่าทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร!

แน่นอนว่า นี่คือข้อได้เปรียบของเย่เทียน หากไปเจอสัตว์ประหลาดจริงๆ สิ่งนี้สามารถตบตาคู่ต่อสู้ได้ ทำให้คู่ต่อสู้ดูหมิ่นตัวเองและต้องจ่ายราคาที่แพงมิใช่หรือ?

ฉินโล่หยินพอใจกับคำอธิบายนี้มาก อย่างไรก็ตาม เย่เทียนเป็นปรมาจารย์ปรุงยา ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะได้รับเชิญจากคนอื่นๆ

แต่นี่คือสิ่งที่ทำให้เธอสับสน เชิญเขามาแล้วไล่ออกไป และมันยังเป็นเย่เทียน เป็นใครกันที่กล้าหาญเช่นนี้?

“ฉันอยากรู้จริงๆ ใครกันแน่ที่มีตาไม่มีแววเช่นนี้?”

เย่เทียนไม่ได้ปิดบังและพูดตามความจริง "ตระกูลเจิ้น"

สีหน้าของฉินโล่หยินเริ่มแปลก "คือเจิ้งเหวยหวา เจิ้งเหวยกั๋วของตระกูลเจิ้นใช่ไหม?"

“ใช่” เย่เทียนพยักหน้าเล็กน้อย