บทที่ 174 จุดที่ยอดเยี่ยม

"คุณหมายถึงอะไร?"

ทันทีที่คำพูดของเย่เทียนลดลง จงฉ่ายก็จ้องมองเขาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร การแสดงออกของเธอก็มืดมนอย่างยิ่ง "นี่คุณกำลังสงสัยปรมาจารย์เจียงหรือ?"

ไม่เพียงแต่เธอเท่านั้น แต่เจิ้งเหวยหวาและเด็กน้อยก็จับตามองเย่เทียนเช่นกัน เพื่อรอคำพูดต่อไปของเขา

"สงสัย?"

เย่เทียนยิ้มเล็กน้อย เหลือบมองปรมาจารย์เจียงอย่างไม่ตั้งใจและพูดจางๆ “โปรดอย่าเข้าใจผมผิด คำพูดของผมคือประโยคบอกเล่า เขาเป็นคนหลอกลวงจริงๆ!”

“ผมไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการรื้อกำแพง แต่ยาทิพย์ยินนั้นน่าจะทำมาจากเศษยา ถ้าขืนกินเข้าไปจริงๆ คงต้องอยู่ในห้องน้ำเป็นเวลาสามวันห้าวัน”

"เอิ่ม……"

ชั่วขณะหนึ่ง จงฉ่ายผู้ซึ่งไว้วางใจปรมาจารย์เจียงมากที่สุด ก็อดไม่ได้ที่จะลังเล

เหมือนอย่างที่เย่เทียนพูด ไม่สำคัญหรอกว่าจะรื้อกำแพง จ่ายสามล้านไปก็ไม่เป็น แต่สิ่งที่กลัวคือสถานการณ์ของเจ้านายเจิ้งจะแย่ลง

“ไอ้หนู กินข้าวมั่วได้ แต่พูดมั่วไม่ได้นะ!”

“ผมเจียงหงหยู่ เริ่มเรียนฮวงจุ้ยตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ ตอนนี้ก็สี่สิบเอ็ดปีแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังคงรู้สึกว่าผมไม่ค่อยรู้เรื่องฮวงจุ้ยมากนัก”

“ไอ้เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างคุณเนี่ย หากผมพูดคำที่ไม่น่าฟัง สะพานที่ผมเคยผ่านมากกว่าถนนที่คุณเดินเสียอีก คุณรู้ไหมว่าฮวงจุ้ยคืออะไร?”

“แม้แต่ฮวงจุ้ยยังไม่เข้าใจ คุณจะรู้จักเทคนิคการปรุงยาที่ยอดเยี่ยมได้อย่างไร?”

ปรมาจารย์เจียงคอยมองดูสีหน้าของจงฉ่าย และเมื่อเห็นลักษณะที่ตัดสินใจไม่ได้ของเธอ จะไม่รู้ได้ไงว่าเธอคิดอะไรอยู่

“เทคนิคการปรุงยาที่ยอดเยี่ยม?”

ตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงจงฉ่าย แม้แต่เจิ้งเหวยหวาก็เบิกกว้าง มองเจียงหงหยู่อย่างเหลือเชื่อ "ปรมาจารย์ ปรมาจารย์เจียง คุณเป็นปรมาจารย์ปรุงยาหรือ?"

"ใช่!"

เจียงหงหยู่พยักหน้าอย่างมั่นใจ แสดงท่าทางหยิ่งผยอง “ผมเป็นปรมาจารย์ปรุงยาจริงๆ!”

“เมื่อ 6 ปีที่แล้ว ผู้บริหารระดับสูงของเซียงเจียงเป็นอัมพาตโดยไม่ทราบสาเหตุ ได้รับเชิญแพทย์แผนจีนเก่งกาจหลายท่าน และไปรักษาที่คลินิกมาหลายแห่งแล้ว อย่าว่าแต่รักษาเลย แต่ยังไม่มีใครทราบสาเหตุของโรคเลย"

“ในท้ายที่สุด ที่ผู้บริหารระดับสูงได้หายเป็นปกติ ก็เพราะยาเม็ดที่ผมได้ปรุงเองกับมือไม่ใช่หรอกหรือ?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา จงฉ่ายและเจิ้งเหวยหวาก็ตกตะลึง

แม้แต่ลูกชายของจงฉ่ายที่ยังเด็กก็เบิกตากว้าง ปากของเขาก็เปิดกว้าง "นี่เป็นเรื่องจริงหรือ?ผมคิดว่ามันถูกสร้างขึ้นโดยคนโกหกในโลกออนไลน์!"

6 ปีที่แล้ว เรื่องของผู้บริหารระดับสูงของเซียงเจียงแพร่กระจายไปทั่วประเทศจีน แน่นอนว่าในนั้นจะมีความคิดเห็นของชาวเน็ตมากมาย ผู้คนที่รู้เรื่องนี้มีมากมาย

แต่มีข้อเดียวที่แตกต่างคือ ไม่มีการเผยออกมาว่าใครคือผู้ที่ปรุงยาออกมา

หากคำพูดเหล่านี้ถูกพูดโดยบุคคลธรรมดาที่ไร้นาม เขาจะต้องถูกทุบตีจนตายแน่นอน

แต่เจียงหงหยู่แตกต่างออกไป เขาเป็นคนเมืองเซียงเจียงอยู่แล้ว ในหมู่ผู้คนต่างก็ได้ร่ำลือถึงความเชี่ยวชาญของเขามากมาย ไม่แน่อาจเป็นเรื่องจริงก็ได้

อย่างไรก็ตาม เจียงหงหยู่สามารถหลอกลวงคนอื่นๆได้ เขายังสามารถหลอกลวงเย่เทียนได้หรือ?

คนธรรมดาที่พลังภายในไม่มีความผันผวนแม้แต่น้อย จะเป็นปรมาจารย์ปรุงยาได้อย่างไร!

โดยไม่สนใจความสับสนของจงฉ่ายและเจิ้งเหวยหวา พูดอย่างหนักแน่นว่า“ไม่ว่าพวกคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม เขาเป็นคนหลอกลวงจริงๆ!”

“ไอ้เด็กนี่ คุณไปเรียนมาจากไหน? เคยทำอะไรมา?”

สีหน้าของเจียงหงหยู่มืดลงอย่างสมบูรณ์ "หรือผู้ใหญ่ของคุณไม่ได้สอนคุณเรื่องการเคารพครูบาอาจารย์หรือ?"

เย่เทียนส่ายหัวเล็กน้อยและพูดอย่างราบเรียบ "คุณกับผมไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน ดังนั้นจะมาพูดถึงการเคารพครูได้อย่างไร?"

เมื่อเจียงหงหยู่ได้ยินคำพูดนี้ เขาก็โกรธจนหัวเราะออกมา

“ก่อนหน้านี้ผมยังคิดว่าคุณสามารถพูดอะไรออกมาได้เป็นเรื่องเป็นราว แต่คุณไม่ยอม ถ้าผมเดาไม่ผิด เกรงว่าคุณยังเป็นคนนอกในสายนี้ใช่ไหม?”