บทที่ 180 อายุน้อยช่างดีจริงๆ

ด้วยการปรากฏตัวของฉินโล่หยิน ซึ่งเป็นคุณหนูของตระกูลฉิน กลุ่มลูกศิษย์ที่ดูตื่นเต้นก็ได้ระงับความดีใจไว้

“เย่เทียน ครั้งนี้ขอบคุณคุณจริงๆ”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ฉินโล่หยินก็เดินเข้าไป แสดงความขอบคุณอย่างจริงใจต่อเย่เทียน

อย่างไรก็ตาม ดวงตาสีเข้มของเย่เทียนมีแสงชั่วร้ายวาบผ่านอย่างรวดเร็ว เขาโบกมือด้วยท่าทีไม่ไม่ใส่

ใจและกล่าวว่า "ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน ไม่ต้องขอบคุณหรอก!"

ในวินาทีถัดมา ปากของเย่เทียนก็เผยรอยยิ้มที่หยอกล้อ และพูดด้วยรอยยิ้มที่เหมือนไม่ยิ้มว่า “ขอแค่คุณจำคำสัญญาที่สัญญากับผมไว้ได้ก็พอ!”

"ข้อตกลง?"

ฉินโล่หยินหน้าแดงทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้

เธอไม่ได้ขี้ลืมขนาดนั้น เมื่อกี้เธอได้สัญญากับเย่เทียน ถ้าเขาสามารถขับไล่หนิงหยวนไปได้ เธอจะจูบ

เขา

ลูกศิษย์ที่ยังไม่ได้แยกย้ายกันไปหมดต่างก็งงงวย แต่เมื่อมีคนเตือน เนื้อหาของเงื่อนไขนี้เกือบจะ

แพร่กระจายไปยังหูของทุกคน

“จูบหนึ่งที! จูบหนึ่งที!”

ลูกศิษย์ที่กลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวายพอก็กรีดร้องเสียงดัง

ฉินโล่หยินเป็นเทพธิดาในใจของพวกเขา ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ขาว สวย รวย หากได้แต่งงานกับเธอชีวิตต่อจากนั้นก็สะบายแล้ว

ถ้าเป็นคนธรรมดาคนอื่นๆ พวกเขาจะไม่พูดแบบนี้แน่นอน

แต่อีกฝ่ายคือเย่เทียน เป็นนักบู๊ยอดฝีมือที่สามารถขับไล่หนิงหยวนออกไป ทั้งสองคนคู่ควรกัน!

“พูดไปมั่ว! วันนี้ขายหน้ายังไม่พอเหรอ ยังไม่รีบไปฝึกฝนอีก!”

ฉินยีเป้าขมวดคิ้วอย่างกะทันหันและเขาก็รีบเอ่ยปากดุ

แม้ว่าเขาจะรู้สึกขอบคุณสำหรับเย่เทียนที่ขับไล่หนิงหยวนออกไป แต่สถานะของนั้นไม่ธรรมดาเลย!

เมื่อเขาไล่ลูกศิษย์ที่กลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวาย จากนั้นเขาก็เดินไปหาเย่เทียนและพูดด้วยท่าทางที่ตัดสินใจไม่ถูก “ผู้อาวุโส ท่านว่า…”

“คุณอาฉิน คุณถอยไป”

ในขณะนี้ เสียงที่ไพเราะมาจากด้านหลัง ฉินยีเป้าหันไปมองฉินโล่หยินอย่างเหลือเชื่อ

"คุณหนู คุณ..."

แก้มของฉินโล่หยินแดงราวกับลูกพีช ทำให้คนอื่นอดไม่ได้ที่จะกัดกินหนึ่งคำ

แต่ถึงกระนั้น ดวงตาที่ใสสะอาดของเธอยังคงเผยสัมผัสของความแน่วแน่ มองตรงไปที่เย่เทียน

ก็แค่จูบแรกไม่ใช่หรอกหรอ? ฉันฉินโล่หยินยังไงก็เป็นคนของตระกูลฉิน ถึงแม้ว่าจะเป็นผู้หญิง ฉันก็ต้องเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น!

เมื่อมองไปที่รูปลักษณ์ของหญิงสาว เย่เทียนจะไม่รู้ได้ไงว่าเธอกำลังจะทำตามสัญญา!

ในใจของเขาดีใจมาก แต่ใบหน้าของเขาไม่แสดงอาการใดๆ และเขาอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากที่แตกของเขา เพื่อจะได้ลิ้มรสปากเล็กๆของหญิงสาวดีๆ

ฉินโล่หยินสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับอารมณ์ของเธอแล้วพูดอย่างอ่อนโยน "เย่เทียน คุณหลับตาก่อน"

แน่นอนว่าเย่เทียนไม่มีความคิดเห็นใดๆ รอยยิ้มชั่วร้ายที่มุมปากของเขาก็เพิ่มมากขึ้นและเขาก็หลับตาลงอย่างเชื่อฟัง

แม้ว่าฉินโล่หยินจะได้ตัดสินใจแล้ว แต่เมื่อสิ่งต่างๆจะเกิดขึ้น ก็จะรู้สึกประหม่าเล็กน้อยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

หลังจากรอมาหลายวินาที แต่ก็ยังไม่เห็นการเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย เย่เทียนก็แอบลืมตาเล็กน้อยเพื่อดูอย่างทนไม่ได้

เห็นหญิงสาวหน้าแดงด้วยความประหม่า ราวกับว่าเธอหยั่งรากลึกอยู่ใต้ฝ่าเท้า เธอยืนอยู่ตรงนั้นไม่สามารถขยับตัวได้เป็นเวลานาน

“ในเมื่อคุณตื่นเต้นขนาดนี้ งั้นผมเป็นคนทำแล้วกัน!”

เย่เทียนรู้สึกตลกในใจ ยื่นมือขวาออกราวกับสายฟ้า กอดเอวบางของหญิงสาวแล้วดึงมาอย่างแรง

"หา!"

ฉินโล่หยินกรีดร้องอย่างไม่คาดคิด และเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

อย่างไรก็ตาม เย่เทียนขยับปากของเขาเข้ามา จูบลงบนปากเล็กๆของหญิงสาวอย่างแม่นยำ

ฉินโล่หยินตกตะลึงในทันที ดวงตาที่เปิดกว้างของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ และเธอก็พยายามดิ้นเพื่อจะหลุดพ้นโดยไม่รู้ตัว