บทที่ 200 พวกคุณยังอ่อนไป

รอยยิ้มที่อธิบายไม่ได้ผุดขึ้นจากมุมปากของเย่เทียน และเขาก็พูดอย่างลึกซึ้งว่า “พวกคุณคิดว่าราคาหุ้นมันจะตก แต่ผมคิดว่ามันจะพุ่งสูงขึ้น!”

“น่าขันจริงๆ!”

จางเจี้ยนถังแสยะยิ้มขึ้นมาทันที “ลูกวัวแรกเกิดที่ไม่รู้จักกลัวเสือจริงๆ ไม่รู้เรื่องอะไรแต่กล้าโชว์ความโง่อีก!”

“มันจะตลกอะไรขนาดนี้!”

เกาหยุนเสียงเยาะเย้ยอย่างไม่หยุด “ตอนนี้หนังสือพิมพ์เต็มไปด้วยข่าวเชิงลบ ทันทีที่ตลาดหุ้นเปิด ราคาหุ้นมันต้องตกอย่างแรงอยู่แล้ว แล้วมันจะเพิ่มขึ้นได้ยังไงกัน?!”

“เย่เทียน คุณจะไปรู้อะไร บอกคุณเท่าไหร่มันก็เท่ากับศูนย์”

เฉินหยังต่อบทสนทนาและพูดอย่างประชดประชันว่า “ผมคิดว่าคุณรีบไสหัวไปจะดีกว่านะ! อย่ามาโชว์โง่ที่นี่เลย ให้การประชุมรีบดำเนินการให้จบ แล้วหวั่นชิงจะได้รีบกลับบ้านไง ไม่ใช่เหรอ?”

เย่เทียนไม่ได้สนใจตัวตลกทั้งสามนี้เลยด้วยซ้ำ ได้แต่ยกมือขึ้นเพื่อดูเวลาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อีก 15 นาทีก่อนที่ตลาดหุ้นจะเปิด ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ก็คอยดูก็แล้วกัน”

“คอยดูอะไรกัน จะให้เชื่อไอ้เด็กเมื่อวานซืนอย่างคุณงั้นเหรอ? ผมว่าพวกเราควร......”

เมื่อเห็นเวลาค่อยๆ ผ่านไปอย่างเสียเปล่า จางเจี้ยนถังก็อดทนไม่ได้อีก “เมื่อกี้ทุกคนก็โหวตคะแนนอย่างเป็นเอกฉันท์แล้ว ฉะนั้น ตอนนี้ผมขอประกาศว่า......”

“ฉันคิดว่าสิ่งที่เย่เทียนพูดนั้นสมเหตุสมผลดีนะ”

แน่นอนว่าน้าเหมยจะไม่เห็นด้วย และเธอก็พูดขัดขึ้น “ราคาหุ้นมันจะตกหรือไม่ มันก็แค่การคาดการณ์ของพวกเรา แต่การเลือกตำแหน่งประธานใหม่มันไม่ใช่เรื่องเล็ก อย่างน้อยต้องมีการพิจารณาก่อนไหม?”

“ยังไง อีก 15 นาทีตลาดหุ้นก็จะเปิดแล้ว ผมคิดว่าเราควรรอไปก่อนนะ”

จี้หงยี่ที่เงียบมาตลอดก็พูดขึ้น “ถ้าหากมันพุ่งขึ้นจริงๆ อย่างที่เย่เทียนพูดล่ะ?”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เถาเจิ้งหยันก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย “ต่อให้ต้องตาย มันก็ควรต้องให้เขานอนตายตาหลับสิ ผมก็เห็นด้วยว่าให้รอสักครู่”

ซึ่งต่างจากจางเจี้ยนถังกับเกาหยุนเสียง เขาเป็นคณะกรรมการที่เป็นกลางมาตลอด และการตัดสินใจของเขาล้วนให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ของเขาเองมากกว่า

หากราคาหุ้นตกลงจริงๆ การที่จะผลักดันเฉินหยังให้ขึ้นรับตำแหน่งประธานจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ถ้าราคาหุ้นไม่ตก การเปลี่ยนประธานบริษัทโดยไม่มีเหตุผลนี้ มันก็จะส่งผลต่อบริษัทอย่างแน่นอน

แม้เฉินหยังทั้งสามจะไม่เต็มใจ แต่จุดยืนของเถาเจิ้งหยันก็ทำให้พวกเขาทำอะไรไม่ถูก

ดวงตาที่งดงามของเฉินหวั่นชิงที่นั่งอยู่ข้างเย่เทียนก็เบ่งบานเหมือนดอกไม้หลากสี เธอได้แต่มองไปที่เย่เทียนที่มั่นใจด้วยความซับซ้อน หัวใจที่แทบจะสิ้นหวังนั้นก็ได้จุดไฟที่โหมกระหน่ำขึ้นอีกครั้ง จะเป็นอย่างที่เขาพูดจริงหรือ?

แน่นอนว่าความฉลาดในการพูดของเย่เทียนก่อนหน้านี้ก็ทำให้เธอชื่นชมไปแล้ว แต่เธอยังไม่เชื่อว่าเย่เทียนจะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ในตอนนี้ได้

แต่ถึงอย่างนั้น เธอไม่เคยลืมในสิ่งที่คุณปู่เคยบอกกับเธอ ว่ามีคนเหนือคนที่คอยอยู่เบื้องหลังเย่เทียน!

ภายใต้การรอคอยของสภาพจิตใจที่ต่างกันออกไปของพวกเขา ในที่สุด สิบห้านาทีก็ผ่านไป

ตามที่คณะกรรมการได้คาดการณ์ไว้ ในขณะที่ตลาดเปิด ผู้คนจำนวนมากก็เริ่มเทขาย

“นี่มันเพิ่งเปิดตลาดก็มีคนเทขายเยอะขนาดนี้แล้ว เฮ้อ......”

น้าเหมยที่กำลังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ก็อดถอนหายใจไม่ได้

ภายในสิบนาทีหลังจากตลาดเปิด ราคาหุ้นของบริษัทแซ่เฉินดิ่งลงอย่างไม่หยุด จากเดิมอยู่ที่ 66 หยวน ตอนนี้มาถึง 63 หยวนแล้ว

มันดิ่งลงถึงสามหยวนภายในสิบนาทีเท่านั้น ซึ่งแนวโน้มในการดิ่งลงเกินเส้นต้านมันก็อาจเกิดขึ้นได้แล้วในเวลานี้