ตอนที่ 237
บทที่ 237 วอนหาเรื่องพินาศเอง
October 21, 2026
อยากให้บริษัทตระกูลเฉินเปลี่ยนเป็นตระกูลจาง?
นี่เป็นเรื่องที่ไม่อาจเป็นจริงได้อยู่แล้ว!
ก่อนหน้าที่บีบบังคับให้จางเจี้ยนถังและเกาเสียงหยุนโอนหุ้น เย่เทียนก็พอเข้าใจโครงสร้างกรรมสิทธิ์การถือหุ้นมาบ้าง
จางเจี้ยนถังและเกาเสียงหยุนถือหุ้นอยู่ยี่สิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ น้าเหมย เถาเจิ้งหยันและจี้หงยี่นับรวมกันมีอยู่สามสิบสี่เปอร์เซ็นต์ ตระกูลเฉินถือหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์
พูดให้เข้าใจง่ายหน่อย บริษัทตระกูลเฉินจัดจำหน่ายหุ้นเพียงสิบห้าเปอร์เซ็นต์ในตลาดหุ้น!
เย่เทียนนั้นได้ช่วงชิงหุ้นของจางเจี้ยนถังและเกาเสียงหยุนมา บวกกับหุ้นเดิมที่ตระกูลเฉินมี สำหรับหุ้นที่ควบคุมกิจการของบริษัทตระกูลเฉินไว้บรรลุถึงห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ มีสิทธิ์ครอบครองหุ้นที่ควบคุมกิจการของตระกูลเฉินได้แน่นอน
ไฟโกรธที่จางเวยฝืนกดลงไปก็ควบคุมไม่อยู่อีก ตะโกนอย่างโมโห “เย่เทียน นายอย่ามาบังคับฉันนะ!”
น่าเสียดายแค่ว่า เย่เทียนไม่มองจางเวยสักแวบเดียว ดึงเฉินหวั่นชิงไว้แล้วก้าวเท้าฉับไวออกจากห้องอาหารไป
ตึงๆ!
ภาพเงาของสองคนเพิ่งหายลับ จางเวยยกโต๊ะพลิกขึ้นทันใด มองทิศทางหน้าประตูกัดฟันแน่นพูดว่า “เย่เทียน! ในเมื่อแกไม่รู้จักดีชั่วขนาดนี้ งั้นฉันจะสู้กับนายจนพังพินาศไปทั้งสองฝ่าย!”
รอจนเข้ามานั่งในรถยนต์ เฉินหวั่นชิงถึงดึงสติกลับมาได้ มองเย่เทียนแบบค่อนข้างตำหนิพอสมควร “นายวู่วามเกินไปแล้ว”
ถ้าราคาเหมาะสม เฉินหวั่นชิงคงไม่ปฏิเสธข้อเสนอแนะของจางเวย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บริษัทก่อสร้างเทียนเฉินก็เป็นบริษัทที่มีความสามารถ ถ้าพวกเขาเข้าร่วมกับบริษัทตระกูลเฉิน ไม่เพียงสามารถแก้ไขวิกฤติของตลาดหุ้นปัจจุบันนี้ได้ ยังสามารถทำให้ราคาหุ้นของบริษัทตระกูลเฉินขึ้นสูงไปอีก
น่าเสียดายที่ว่า เย่เทียนไม่ให้แม้แต่โอกาสเสนอราคาแก่จางเวยด้วยซ้ำ
“ไปสนใจคนต่ำทรามแบบเขาทำไม?”
เย่เทียนหัวเราะนิดหน่อย รื้อหาซองสีเหลืองในรถยื่นเข้าไปให้แล้ว “มีเซอร์ไพรส์ให้เธอ”
“นี่คืออะไร?”
เฉินหวั่นชิงแกะซองออกด้วยความสงสัยเต็มที่ พอมองเห็นสัญญาด้านใน ชั่วขณะหนึ่งเบิกดวงตากลมโต
“นี่ นี่คือสัญญาโอนหุ้นของจางเจี้ยนถังกับเกาเสียงหยุน?”
เย่เทียนพูดอย่างภูมิใจ “ที่รัก เป็นยังไงบ้าง? เซอร์ไพรส์อันนี้ไม่เลวใช่ไหม?”
“เอ๋......”
เพียงแค่ ความดีใจบนหน้าเฉินหวั่นชิงกลับหายลับลงไปรวดเร็ว พูดทอดถอนใจ “ตอนนี้ต่อให้มีสิทธิ์ถือหุ้นของจางเจี้ยนถังและเกาเสียงหยุนแล้วจะทำอะไรได้?”
“เมื่อกี้นายทำแบบนั้นกับจางเวยไป เขาต้องไม่ปล่อยพวกเราไปแน่ เกรงว่าพรุ่งนี้ราคาหุ้นของบริษัทตระกูลเฉินคงลดลงอีก ถึงตอนนั้นไม่แน่ว่าบริษัทตระกูลเฉินอาจจะต้องประกาศล้มละลายด้วย”
“ที่รัก ฉันยืมเงินได้แล้ว!”
เย่เทียนส่ายหน้านิดหน่อย พูดแบบมีความหมายลึกซึ้ง “พรุ่งนี้ถ้าจางเวยยังกล้าเล่นมั่วซั่ว ฉันจะทำให้เขาขาดทุนจนไปกระโดดตึกเลย!”
“นาย นายยืมเงินมาได้แล้ว? เท่าไรกัน?”
เฉินหวั่นชิงรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาอีกครั้ง ตื่นเต้นจนจับแขนของเย่เทียนเอาไว้
“จำนวนโดยรวมนั้นฉันไม่ค่อยแน่ใจ แต่ว่า......”
เย่เทียนพูดอย่างยากจะคาดเดา “อย่างน้อยมีหนึ่งพันล้าน!”
ครืน!
เฉินหวั่นชิงได้ยินเข้า ในสมองราวกับมีลูกระเบิดตกลง ตื่นตะลึงจนอดสั่นไปทั้งตัวไม่ได้
หนึ่งพันล้าน?
ต้องรู้ว่า บริษัทตระกูลเฉินไม่ใช่บริษัทยอดเยี่ยมชั้นนำอะไร รวมทรัพย์สินทั้งหมดขึ้นมาก็ประมาณพันห้าร้อยล้าน มีเงินทุนหนึ่งพันล้านสนับสนุน ยังกลัวจะช่วยบริษัทตระกูลเฉินไม่รอดอยู่เหรอ?
แบบที่เย่เทียนบอก ถ้าจางเวยยังกล้าทำเรื่องวุ่นต่อไป เฉินหวั่นชิงมั่นใจว่าจะสามารถทำให้เขาขาดทุนจนไม่เหลือแม้แต่กางเกงในแน่นอน!
ตอนที่หญิงสาวจมสู่ความดีใจมาก ข้างหูก็มีคำพูดหยอกเย้านั้นของเย่เทียนดังมา
“ที่รัก ครั้งนี้ถือว่าฉันช่วยเหลือเธอเยอะเลยนะ เธอควรจะให้รางวัลฉันหน่อยรึเปล่า?”
“ช่วงนี้อุณหภูมิลดลงอยู่บ้าง ฉันนอนคนเดียวหนาวไปหน่อย คืนนี้ไม่สู้พวกเรามานอนด้วยกัน?”
หญิงสาวได้สติกลับมาฉับไว ส่งสายตากลับไปอย่างอารมณ์เสีย “แอร์ในบ้านมีระบบทำความร้อน ถ้าหนาวนายก็เปิดแอร์เอาสิ!”