บทที่ 275 คำขอของเจิ้นเซ่าเฉิน

“คุณชายเจิ้น ไม่มีที่สำหรับคุณบนโต๊ะหลักนี้ สองที่ว่างเป็นของภรรยาของผมและผม ที่นั่งของคุณอยู่ด้านหลังสุด!”

คำพูดของเย่เทียนเกือบจะพูดได้ว่าหยาบคายมาก และรอยยิ้มบนปากของเจิ้นเซ่าเฉินก็ลดลงในทันใด แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาที่มืดมน

ที่นั่งด้านหลังสุด?

ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นคุณชายของตระกูลเจิ้น เขาเกิดมาในกองเงินกองทอง เรียกได้ว่าอยากได้อะไรก็ต้องได้

ต่อให้มีใครไม่พอใจเขา ก็ไม่มีความกล้าที่จะแสดงออกโดยตรง ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาถูกปฏิบัติเช่นนี้?

"ปะทะกันแล้ว ปะทะกันแล้ว!"

“เย่เทียนเป็นอะไรของเขานะ? ก่อนหน้านี้ดีต่อทุกคนไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงปฏิบัติต่อคุณชายเจิ้นแย่จัง?”

“……”

ฉากนี้ทำให้ผู้ชมรู้สึกตื่นเต้นในทันที พวกเขาเป็นพวกดูคนอื่นมีเรื่องอย่างสนุก อยากให้เรื่องใหญ่บานปลาย

เดิมที ตอนที่เย่เทียนปะทะกับเย่หย่งโซ่ พวกเขาก็ตื่นเต้นแล้ว แต่ใครจะคาดคิดว่าถังเหวินหลงจะปรากฏตัวกะทันหัน และปล่อยให้ละครใหญ่ฉากนี้ถูกฆ่าตายในเปลแบบนี้

แต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่า เย่เทียนจะปะทะกับเจิ้นเซ่าเฉิน ซึ่งทำให้พวกเขากลั้นหายใจและรอการพัฒนาของสถานการณ์

ด้านหนึ่งเป็นทายาทคนต่อไปที่ได้รับการแต่งตั้งจากตระกูลเจิ้น ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลที่มีอายุหลายศตวรรษในเจียงหนัน และอีกด้านคือเย่เทียน ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับความชื่นชอบของเหล่าบอสใหญ่หลายคน ใครชนะ ใครแพ้?

“เย่เทียน คุณหมายความว่าอย่างไร!”

เจิ้นเซ่าเทียนจ้องมองตรงไปที่เย่เทียนด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร หากสายตาของเขาสามารถฆ่าคน เย่เทียนคงจะถูกฟันด้วยดาบนับพันเล่มตั้งนานแล้ว

"อะไรหมายความว่าอย่างไร?"

เย่เทียนยักไหล่และเบะปาก "คุณจะปรากฏขึ้นหลังจากที่ทุกคนนั่งลงแล้ว มีที่นั่งเหลือให้คุณก็ไม่เลวแล้ว"

"คุณ!"

เจิ้นเซ่าเฉินโกรธจัด เขารู้ความสามารถของเย่เทียนและทำอะไรเขาไม่ได้ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจับตาดูเฉินชังไห่

“นายท่านเฉิน เรื่องนี้...”

อย่างไรก็ตาม เย่เทียนไม่ได้ให้โอกาสเจิ้นเซ่าเฉินพูดจบเลย เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและแสดงความยินดีเสียงดัง “คุณปู่ นี่เป็นของขวัญจากเฉินหวั่นชิงและผม”

"ขออวยพรให้คุณมีสุขภาพแข็งแกรงและมีความสุข!"

ในระหว่างการอวยพร เย่เทียนโค้งตัวของเขาเล็กน้อย ส่งมอบกล่องไม้ที่สวยงามในมือ และลดท่าทางของเขาให้ต่ำมาก

ไม่ว่าในชาติที่แล้วหรือในชีวิตนี้ มีเพียงสองคนที่เย่เทียนเห็นว่าเป็นญาติหรือคนสำคัญ คนหนึ่งคือเฉินหวั่นชิงและอีกคนคือเฉินชังไห่ เป็นเรื่องปกติสำหรับเขาที่จะให้เกียรติ

"โอเคๆ!"

เฉินชังไห่หยิบกล่องไม้ออกมาแล้วเปิดอย่างระมัดระวัง เมื่อเขาเห็นหยกแกะสลักรูปดาววันเกิดชายชราราคาแพง

“หยกแกะสลักนี้น่าจะเป็นหยกจักรพรรดิ์ใช่ไหม?”

“ฝีมือการแกะสลักชายชราดาววันเกิดคนนี้ช่างพิถีพิถันจริงๆ และมันต้องมาจากคนที่มีชื่อเสียงแน่นอน!”

“……”

ชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ชายชราดาววันเกิดแกะสลักหยกที่อยู่ในมือของเฉินชังไห่ พวกเขาก็แสดงความชื่นชมอย่างจริงใจ

เมื่อเจิ้นเซ่าเฉินเห็นสิ่งนี้ สีหน้าของเขาดูน่าเกลียดราวกับกินขี้

ไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีการทำร้าย!

เมื่อเทียบกับชายชราดาววันเกิด กระต่ายสีทองที่เขามอบให้นั้น ไม่ว่าจะเป็นด้านฝีมือและคุณค่าด้อยกว่ามาก

แน่นอน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากมอบชายชราดาววันเกิดสลักหยกแล้ว เย่เทียนเหลือบมองเขาอย่างดูถูก เต็มไปด้วยการยั่วยุ

สิ่งนี้ทำให้เจิ้นเซ่าเฉินที่หยิ่งผยองมาโดยตลอด หน้าอกของเขาเต็มไปด้วยความโกรธในทันที และดวงตาของเขาจ้องมองไปที่เย่เทียนราวกับไฟ

“เย่เทียน คุณนี่มันไร้ยางอายจริงๆ!”