บทที่ 278 สุนัขที่นามสกุลเจิ้น

ในความเป็นจริง เมื่อเทียบกับแขกที่มาร่วมงาน การแสดงออกของเย่เทียนก็แปลกเช่นกัน

แน่นอนว่า ไม่ใช่ว่าเขากลัวเสิ่นหัวหรือพรรคชิงเฉิง

ในชีวิตชาติที่แล้ว เขาไม่รู้ว่าตระกูลเจิ้นอยากได้ยาชีวเวชภัณฑ์ เขาจึงไม่เคยตรวจสอบตระกูลเจิ้น และไม่ได้ติดต่อกับพรรคชิงเฉิง

แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เขารู้ว่าเจิ้นเซ่าเฉินต้องการอะไร ตระกูลเจิ้นเองก็มีส่วนทำให้ตระกูลเฉินตกต่ำในชาติก่อนนี้ใช่ไหม?

แม้กระทั่ง พรรคชิงเฉิงจากโลกบูโดก็เป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังใช่ไหม?

ดวงตาที่แคบของเสิ่นหัวกวาดมองไปรอบๆ และนักธุระกิจที่เขากำลังจับตามองก็ก้มหน้าลงทีละคนและไม่มีใครกล้ามองเข้าไปในดวงตาของเขาโดยตรง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เสิ่นหัวพยักหน้าอย่างพึงพอใจเล็กน้อย และก้าวไปข้างหน้าด้วยไม้เท้า

“ใครคือเย่เทียน? ออกมาเดี๋ยวนี้!”

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างย้ายสายตาจากตัวเสิ่นหัว และมองไปที่เย่เทียน ความหมายนั้นชัดเจนโดยไม่ต้องพูด

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เย่เทียนก็ก้าวไปข้างหน้าทันทีและกำลังจะออกไป

อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งก้าวไปหนึ่งก้าว เฉินหวั่นชิงก็รีบหยุดเขาไว้

“เย่เทียน ไม่งั้นคุณไม่ต้องออกไปแล้วได้ไหม?”

เย่เทียนผงะ ตบมือเบาๆของหญิงสาวอย่างปลอบโยน และยิ้มให้เห็นฟันขาวขนาดใหญ่สองสามซี่

“ภรรยา ไม่ต้องกังวลไป ไม่มีอะไรหรอก?”

"คุณ……"

เมื่อมองไปที่รอยยิ้มอันสดใสของเย่เทียน เฉินหวั่นชิงก็รู้สึกถึงความปลอดภัยที่อธิบายไม่ถูก และค่อยๆปล่อยมือซึ่งจับแขนของเขาไว้

ราวกับว่าเพิ่งจำบางอย่างได้ เย่เทียนหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าของเขาแล้วยื่นให้เฉินหวั่นชิง เขายิ้มและพูดว่า "ภรรยา ช่วยผมหน่อย"

“อะไรเหรอ?” เฉินหวั่นชิงงงเล็กน้อย

“หาเบอร์ของเชิ่งหู่หรือหลิวชิง แล้วบอกให้พวกเขารีบไสหัวมาหาผมโดยเร็วที่สุด!”

หลังจากพูดอย่างนั้น เย่เทียนก็ตบมือเล็กๆของเฉินหวั่นชิงอีกครั้ง และเดินช้าๆไปที่ทางเข้าห้องจัดเลี้ยงโดยเอามือไขว้หลัง

นี่เป็นการตัดสินใจของเย่เทียน หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้เชี่ยวชาญและกล้าหาญ แต่ธรรมบาลฝั่งซ้ายคนนี้ไม่ได้มาคนเดียว เขายังมาพร้อมกับกลุ่มชายร่างใหญ่ในชุดสูทที่มีมีดคม ซึ่งทำให้เย่เทียนต้องระมัดระวัง

เพราะว่า ก่อนที่จะรู้ถึงความแข็งแกร่งของธรรมบาลฝั่งซ้าย หากชายผู้นี้ลากตัวเองไว้อย่างบ้าคลั่งและปล่อยให้ชายร่างใหญ่เหล่านั้นโจมตีแขกที่มาร่วมงาน มันจะเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ!

ผู้คนในนี้ล้วนเป็นบุคคลสำคัญในเจียงหนัน และเป็นคนมีหน้ามีตาในเจียงหนัน หากมีอะไรผิดพลาด มันจะทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่และคนทั้งประเทศจะต้องตกใจ

เมื่อมองไปที่ด้านหลังของเย่เทียนเดินไปไกล เฉินหวั่นชิงก็อดเหม่อลอยไม่ได้เล็กน้อย

ไม่ว่ายังไง ตระกูลเฉินก็เป็นหนึ่งในห้าตระกูลหลักในเจียงหนัน และพวกเขามีความเข้าใจในโลกใต้ดินในเจียงหนัน

เชิ่งหู่และหลิวชิงเป็นผู้นำของแก๊งเสือดำและแก๊งเสือดำไผ่เขียว เย่เทียนรู้จักพวกเขาได้อย่างไร?

วิเคราะห์จากน้ำเสียง ดูเหมือนว่าเย่เทียนจะปฏิบัติต่อพวกเขาในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาด้วย เป็นไปได้อย่างไร? เย่เทียนมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?

น่าเสียดายที่ เรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นในหลายวันที่ผ่านมานี้ทำให้เฉินหวั่นชิงงงไปหมด ไม่เช่นนั้นเธอจะรู้อย่างแน่นอนว่าไม่มีแก๊งเสือดำและแก๊งไผ่เขียวเลย และทั้งเจียงหนันมีแค่เสือเขียวเท่านั้น

และหัวหน้าของเสือเขียวนี้ก็คือเย่เทียน!

ไม่ว่าในกรณีใด เย่เทียนก็เดินไปที่ทางเข้าห้องจัดเลี้ยงไม่กี่ก้าว มองเสิ่นหัวด้วยสายตาที่เย็นชา

“คุณหาผมทำไม?”

“เด็กน้อย ดูไม่ออกเลยนะว่าคุณก็มีความกล้า”

เสิ่นหัวก็จ้องมองเย่เทียนจากหัวจรดเท้า และเยาะเย้ย“เพียงแต่ว่า การมีความกล้าเป็นสิ่งที่ดี แต่บางครั้งก็เป็นสิ่งที่ไม่ดี!”

"แล้วไงล่ะ?"