บทที่ 506 หยงฟากรุ๊ปมี่ลึกลับ

“คุณชายเย่ ทำไมคุณถึงไปมีเรื่องกับหยางหยงฟาละครับ?”

สิ่งที่เย่เทียนไม่คาดคิดก็คือเขาเพิ่งก้าวเข้าไปในประตูของสำนักงานเมือง กงหย่วนก็กระโดดเข้ามาหาทันที

“เอ๊ะ?!”

เย่เทียนตกใจ มานานก็ดึงสติกลับมาและถามอย่างสงสัยว่า "นายรู้ได้ไงว่าฉันมีเรื่องกับหยางหยงฟา?"

“คุณชายเย่ คาดว่าทุกคนในเมืองรู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว”

หลังจากได้รับคำตอบในที่แน่ชัด กงหย่วนยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหัว "ประมาณครึ่งชั่วโมงที่แล้วเรื่องระหว่างคุณกับหยางหยงฟาก็แพร่กระจายแล้ว และเพราะตอนนี้คุณเป็นคนดัง คนทั่วไปจึงรู้เรื่องนี้ดี"

“ไอ้เวรเอ๊ย!”

เย่เทียนอดไม่ได้ที่จะบ่น และจะไม่รู้ได้ไงว่านี่คือผลงานของหยางหยงฟาทั้งหมด

อันที่จริง หยางหยงฟาไม่ได้ใจกว้างอย่างที่เย่เทียนคิด หลังจากถูกหักล้าง ณ จุดที่ทางเข้าโรงพยาบาล ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงออกอะไรมาก แต่เขาสั่งให้ผู้คนกระจายเรื่องออกไปและให้ เย่เทียนเสียน่าอายใจในค่ำคืนนี้!

สำหรับทางเลือกในการให้เงิน มันถูกยกเลิกไปจากใจของ หยางหยงฟาตั้งแต่ที่เย่เทียนที่โต้เถียงเขากลับ

“นายจะกังวลอะไรนักหนา? หยางหยงฟานั้นมีอิทธิพลมากสักแค่ไหน?”

เมื่อรู้สึกถึงสีหน้าของ กงหย่วนที่ไม่ค่อยดีนัก เย่เทียนก็เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย

"บรรพบุรุษของหยงฟากรุ๊ปเป็นกองกำลังใต้ดินแห่งแรกในเมืองหลวงของจังหวัดเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว"

กงหย่วนพยักหน้าเล็กน้อยและอธิบายด้วยท่าทางที่ขมขื่น "แค่ว่าพวกเขาขึ้นฝั่งภายใต้การนำของ หยางหยงฟา แม้จะผ่านไปนานกว่าสิบปี แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากที่ให้หน้าพวกเขา"

"แค่นี้เนี่ยนะ?"

หลังจากรอไปสองวินาที เมื่อเห็นว่ากงหย่วนไม่ได้พูดต่อ ใบหน้าของเย่เทียนก็ดูแปลกขึ้น "นายไม่เชื่อมั่นความสามารถของฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?"

“คุณชายเย่ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อในความสามารถของคุณ แต่เป็นเพราะหยงฟากรุ๊ปนั้นไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ!”

กงหย่วนตกตะลึงและพูดอย่างช่วยไม่ได้: "เอาบริษัทแซ่เจิ้งมาเปรียบเทียบ! แต่ในเมืองเอก ทุกคนยอมที่จะเป็นศัตรูกับบริษัทแซ่เจิ้งมากกว่าหยงฟากรุ๊ป"

"ทำไม?"

ใบหน้าเย่เทียนเต็มไปด้วยความสงสัย เขาถามอย่างไม่เข้าใจ ： “ยังไงบริษัทแซ่เจิ้งก็เป็นหนึ่งใน 500 บริษัทชั้นนำของโลก หยงฟากรุ๊ปจะเก่งกว่านี้ได้อย่างไร"

"ในแง่ของทรัพยากรทางการเงิน หยงฟากรุ๊ปนั้นด้อยกว่าบริษัทแซ่เจิ้ง"

กงหย่วนส่ายหัวและลดเสียงลงเล็กน้อย: "สิ่งสำคัญกว่านั้น ถ้าคุณมีเรื่องกับบริษัทแซ่เจิ้งมากที่สุดก็แค่ล้มละลาย แต่ถ้าคุณมีเรื่องกับหยงฟากรุ๊ปนั้นถึงแก่ตายเลยนะ!"

“ฉันไม่กลัวที่จะบอกคุณว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเราได้รับโทรศัพท์หลายครั้งเพื่อรายงานการก่ออาชญากรรมของหยงฟากรุ๊ป แต่ทุกครั้งที่เราไปถึง ผู้แจ้งเบาะแสก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!”

“ลึกลับขนาดนั้นเลย?”

สีหน้าของเย่เทียนนั้นแสดงออกมาอย่างรู้สึกแปลก"พวกนายไม่ตรวจสอบหรือไง?"

“ตรวจสอบแล้ว! ตรวจสอบแล้วมันแปลก!”

กงหย่วนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เหลือบมองไปทางซ้ายและขวา ราวกับกลัวคนได้ยิน และพูดอย่างลึกลับว่า “เพราะจนถึงตอนนี้ ยังไม่พบเบาะแสอะไรเลย!”

“ผมยกตัวอย่าง เราเตรียมการพิเศษเพื่อปกป้องผู้แจ้งเบาะแส ผู้แจ้งเบาะแสนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเมื่อสองปีที่แล้ว แต่เมื่อเขาเข้าไปห้องน้ำ เขาก็หายตัวไปตลอดกาลในห้องน้ำ!”

"นอกจากนี้ ประตูและหน้าต่างทั้งหมดของห้องน้ำถูกล็อกหมด และมีช่องระบายอากาศเพียงช่องเดียว มันแทบจะไม่สามารถเหยียดแขนออกได้"

“ผู้แจ้งเบาะแสน้ำหนักอย่างน้อย70กิโลกรัม ไปทั้งตัวและเสื้อพา แม้แต่เสื้อผ้ายังไม่เหลืออยู่ หายไปแบบนั้นเลย”