ตอนที่ 508
บทที่ 508 ฉันทำเพื่อให้นายได้ดี
October 21, 2026
“เฮียจิว พวกเรา หยงฟากรุ๊ปไม่ได้เป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะกลัวใครมาหาเรื่อง!”
ถึงแม้หยางจิ่งหมิ๋งจะพยายามสงบอารมณ์สักแค่ไหน เขาก็ทนถูกเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่าจาก จิวหยู่ไม่ได้
“โอเค โอเค วันนี้ฉันมาหานายไม่ได้ที่จะมาโต้เถียงกับนาย”
อย่างไรก็ตาม จิวหยู่ก็ไม่ได้โต้กลับ หยางจิ่งหมิ๋งอะไรมาก เขาถือปืนพกและโบกมืออย่างเกียจคร้าน "วันนี้ที่ฉันมาที่นี่ แค่อยากจะส่งข้อความถึงนายและถือได้ว่าช่วยชีวิตของหยงฟากรุ๊ป!"
“ชีวิตของหยงฟากรุ๊ป?”
หยางจิ่งหมิ๋งพ่นลมอย่างเย็นชาและพูดว่า "พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยสินะ ฉันอยากเห็นจริงๆ ว่านายจะพูดอะไรจากปากนาย!"
“ขอบอกสั้นๆ ว่า!”
ความเกียจคร้านบนใบหน้าของ จิวหยู่หายไปในทันใด แต่มันกลับจริงจังขึ้น "พ่อของนายหาเรื่องเจ้านายฉัน!"
เจ้านาย?!
คำพูดนี้ทำให้หัวใจของ หยางจิ่งหมิ๋งกลายเป็นคลื่นลูกใหญ่ในทันที ยังมีคนที่อยู่เบื้องหลัง จิวหยู่?
“เฮียจิว นายหยุดล้อเล่นได้แล้ว”
ปฏิกิริยาแรกของ หยางจิ่งหมิ๋งนั้นไม่เต็มใจที่จะเชื่อ "ใครจะไม่รู้ว่าตอนนี้นายเป็นผู้คุมของโลกใต้ดินส่วนใหญ่ในเมืองเอก ใครมีคุณสมบัติที่จะเป็นเจ้านายของนาย"
“นายอย่ามาพูดเล่นกับฉัน ฉันไม่ได้โง่”
จิวหยู่ขมวดคิ้วและส่ายหัว: "ฉันบอกได้แค่ว่าเจ้านายของฉันไม่ใช่คนธรรมดา กระสุนยังเอาเขาไม่อยู่"
หยางจิ่งหมิ๋งแปลกใจ ใบหน้าของเขาซีดเมื่อมองไปที่ จิวหยู่
อย่างไรก็ตาม จิวหยู่ไม่ได้สนใจ หยางจิ่งหมิ๋ง พูดต่อ"ยังไงก็ตามฉันมาเพื่อเตือนนาย โทรหาพ่อของนายจะดีกว่า ให้พ่อนายคิดดูว่าพ่อนายนั้นไปสร้างปัญหาอะไรกับใครในช่วงบ่ายที่ผ่านมา เตรียมของไปขอโทษถึงบ้าน อีกฝ่ายต้องการให้ทำอะไรก็ทำ"
“มิฉะนั้น หลังจากเที่ยงคืนนี้ ลูกน้องของฉันทั้งหลายก็จะไปเยี่ยมคนของหยงฟากรุ๊ป ถึงตอนนั้นถ้าเกิดอะไรขึ้น อย่ามาโทษฉันที่ไม่เตือนนายไว้ก่อน”
พูดจบ จิวหยู่ไม่มองหยางจิ่งหมิ๋งเลยสักนิด ออกจากสำนักงานพร้อมกับปืนพกที่อยู่ข้างๆ
ใบหน้าของ หยางจิ่งหมิ๋งมืดมนอย่างยิ่ง จิวหยู่พูดชัดเจนสักขนาดนี้ เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าสิ่งนี้กำลังคุกคามเขา
แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ ใครกันที่มีความสามารถทำให้ จิวหยู่นั้นยกย่องขนาดนี้?
ทันใดนั้น ร่างกายของ หยางจิ่งหมิ๋ง ก็สั่นสะท้าน แววตาตื่นตระหนกฉายแววแผ่วเบาไปทั่วดวงตาของเขา
ช่วงบ่ายที่พ่อมีเรื่องด้วย? ดูเหมือนจะมีเพียงเย่เทียนเท่านั้นที่มีข่าวลือว่ากำลังมีปัญหากันอยู่?
ยิ่งไปกว่านั้น อุบัติเหตุทางรถยนต์ถนนสายเหนือ ก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ไอ้เด็กคนนั้นสามารถช่วยชีวิตผู้คนได้มากมาย บางทีเขาอาจเป็นนักศิลปะการต่อสู้ก็ได้!
เย่เทียนคนนี้น่าจะเป็นเจ้านายในปากของ หยางจิ่งหมิ๋งใช่ไหม?!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หยางจิ่งหมิ๋งก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างรวดเร็วและกดหมายเลขของ หยางหยงฟา
“พ่อครับ ตอนบ่ายที่พ่อออกบ้าน มีปัญหากับเย่เทียนคนเดียวใช่ไหมครับ”
“จิ่งหมิ๋ง นายยังจะมาทำอีก นายเคยเห็นพ่อไปสร้างปัญหาที่ไหนไหมล่ะ?”
หยางหยงฟา ขมวดคิ้วอย่างโกรธเคือง “ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้เด็กนั้นชนรถของฉันในบ่ายวันนี้ ไม่เต็มใจที่จะเสียเงิน ฉันก็จะไม่ทะเลาะกับมันหรอก!”
หยางจิ่งหมิ๋ง ถามอย่างไม่มั่นใจ “พ่อ ตามที่พ่อพูด คืนนี้เราไม่ต้องอะไรมากกับเขาแล้วได้ไหม”
“นี่ไม่ได้นะ!”
หยางหยงฟารีบคัดค้าน “ลูกผู้ชาย คำไหนคำนั้น ตอนนี้กระจายไปทั่วเมืองแล้ว ถ้าปล่อยเรื่องนี้ไปหน้าฉันจะเอาไปไว้ไหน!”
หยางจิ่งหมิ๋งขมวดคิ้ว “ไม่มีที่ว่างสำหรับการเจรจาหรือ?”