บทที่ 54 ผู้แข็งแกร่งระดับดำ

หลังจากที่หลิวชิงและคนอื่นๆ ออกไปแล้ว ซูเหมยยังคงสีหน้าประหม่า

เย่เทียนมองไปที่เธอแล้วยิ้มพูดว่า “ไม่ต้องห่วงหรอก ช่วงนี้แก๊งเสือดำคงไม่กล้าทำอะไรแล้วล่ะ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูเหมยก็พยักหน้า แต่เมื่อนึกถึงสถานการณ์ที่น่าตื่นเต้นก่อนหน้านี้ ถ้าไม่ใช่การมาถึงของหลิวชิง เกรงว่าพวกเขาคงต้องตายที่นี่แล้ว!

“ฉันแค่กังวลว่าผู้นำของแก๊งเสือดำเชิ่งหู่คนนั้นจะทำอะไรคุณ!”

เพราะพวกเขาเป็นแก๊งใหญ่ที่มีอำนาจมากมายในเจียงหนัน หากถูกอีกฝ่ายประสงค์ร้ายเข้า คนธรรมดาทั่วไปคงรับมือได้ยากอย่างแน่นอน

สำหรับเรื่องนี้ เย่เทียนแค่ยิ้มตอบเบาๆ ว่า “เว้นแต่พวกเขาจะมั่นใจจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าทำอะไรหรอก เอาล่ะ เราไปกันเถอะ”

เมื่อพูดจบ เย่เทียนกับซูเหมยก็ออกจากที่นี่

ในช่วงบ่ายวันนั้น จี้เยียนหรันได้โทรหาเย่เทียน

“เย่เทียน ของที่คุณต้องการ ฉันเตรียมไว้แล้วนะ”

เมื่อได้ยินแบบนี้ ดวงตาของเย่เทียนก็เป็นประกายทันที “ได้สิ ผมจะไปเราตอนนี้เลย”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เย่เทียนก็ไปถึงวิลล่าเล็กๆ ที่ล้อมรอบด้วยน้ำและภูเขา

เตาทองแดงขนาด 30 เซนติเมตรและวัสดุทางการแพทย์ ทั้งหมดก็ได้วางไว้บนโต๊ะ

“นี่คือรายการ ทั้งหมดใช้ไปหนึ่งล้านเจ็ดแสน ส่วนที่เหลืออยู่ในการ์ดนะ”

จี้เยียนหรันมองเย่เทียนด้วยสีหน้าซับซ้อนและยื่นบัตรให้เขา

เย่เทียนรับมันมาแล้วขอบคุณอย่างจริงใจ “ขอบคุณมากนะ คุณช่วยผมได้มากจริงๆ!”

ด้วยวัสดุทางการแพทย์เหล่านี้ เขาสามารถปรุงยาเพื่อการฝึกฝนของเขาได้แล้ว!

อีกอย่าง เขารู้ดีว่าวัตถุดิบทางการแพทย์ในนี้ล้ำค่ามาก ซึ่งวัสดุทางการแพทย์เหล่านี้ไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงินเพียงเท่านั้น มันต้องแลกกับความพยายามของจี้เยียนหรันไม่น้อยอย่างแน่นอน

“ฮิฮิ อันที่จริงปู่ของฉันให้คนช่วยหาต่างหาก ส่วนฉันก็แค่ช่วยรับส่งเฉยๆ”

จี้เยียนหรันยิ้มพูด หลังจากที่เธอกลับไปเล่าให้ปู่ของเธอฟังในก่อนหน้านี้ แทนที่ปู่ของเธอจะปฏิเสธ แต่เขากลับดูตื่นเต้นมาก

และสิ่งนี้ก็ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจมาก แต่ปู่ของเธอไม่ได้พูดอะไรและเธอก็ไม่ได้ถามอะไรมากเช่นกัน

แต่เธอรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่า การที่เย่เทียนต้องการวัสดุทางการแพทย์เหล่านี้และเตาทองแดงนี้ วัตถุประสงค์ของเขาต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!

แต่ถึงอย่างนั้น จี้เยียนหรันก็เป็นเด็กผู้หญิงที่ฉลาด เธอรู้ว่าอะไรควรถามและอะไรที่ไม่ควรถาม

ถ้าเย่เทียนต้องการพูด เขาจะไม่ปิดบังเธออย่างแน่นอน

“อื้ม ฝากขอบคุณคุณปู่ด้วยนะ!”

เย่เทียนพยักหน้าพูด

จี้เยียนหรันหัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า “รอคุณไปหาคุณปู่แล้วขอบคุณท่านเองดีกว่า คุณปู่บอกว่า หวังว่าจะได้เจอคุณสักครั้งหลังจากที่คุณเสร็จธุระ”

เย่เทียนเลิกคิ้วและความซับซ้อนก็ประกายในดวงตาของเขา

เขารู้ดีว่าเรื่องการหาวัสดุยาของเขาไม่สามารถปิดบังต่อนายท่านจี้ได้แน่ และด้วยประสบการณ์ของนายท่านจี้นั้น เขาต้องเดาได้ว่าเขากำลังจะทำอะไรแน่นอน

แต่เย่เทียนไม่ได้คิดมาก ได้แต่ยิ้มตอบว่า “ได้สิครับ ผมเสร็จงานแล้วไปจะเยี่ยมที่บ้านตระกูลจี้นะครับ”

จี้เยียนหรันเข้าใจความหมายของเย่เทียนจากคำพูดของเขา เธอจึงตอบว่า “โอเค งั้นคุณตามสบายเลยนะ ฉันต้องกลับไปที่สถานีตำรวจก่อน”

หลังจากนั้น จี้เยียนหรันไม่ได้รอช้าและหันหลังเดินจากไป

เย่เทียนก็ไม่ได้สนใจเธอมากนัก เพียงแต่หันกลับมาแล้วมองดูวัตถุดิบยาที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาที่เป็นประกายเจิดจ้า

เมื่อก่อน แม้เย่เทียนจะไม่สามารถเข้าใจอย่างกระจ่างสำหรับหน้าปกทองนี้ได้

แต่ด้วยหน้าปกทองนี้ เขาก็สามารถเรียนรู้ความรู้มากมายได้ และการปรุงยาก็เป็นหนึ่งในนั้น

ตอนนี้ฝีมือของเขายังต่ำเกินไป ดังนั้นยาที่กลั่นออกมาจึงเป็นได้แค่ยาคุณภาพต่ำเท่านั้น

แต่สำหรับเขาในตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว!

“ขอเพียงแค่เรากลั่น ‘ยา’ ออกมาได้ ร่างกายของเราก็จะแข็งแกร่งขึ้น และยังสามารถเพิ่มระดับฝีมือไปอีกขั้นได้!”

เย่เทียนคิดในใจและเริ่มฝึกการปรุงยาทันที