บทที่ 55 การสมรู้ร่วมคิด

“สองวันผ่านไป ยาที่กลั่นจากเตากลั่นสำเร็จสักที!”

ในวิลล่าเล็กๆ เย่เทียนที่เหงื่อเต็มหน้าและใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาก็แสดงสีหน้าความสุขออกมา

ด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของยาที่แผ่ซ่าน เม็ดยาสีเขียวเข้มขนาดเท่าไข่นกกระทาห้าเม็ดที่วางอยู่ข้างในเตาทองแดงก็เปล่งประกายแสงสีเขียวออกมา

“เสียดายนะ ถ้ามีเตาปรุงยาที่ดีกว่านี้ เตาหนึ่งคงกลั่นยายาได้อย่างน้อยแปดเม็ดแน่!”

เย่เทียนส่ายหัวเบาๆ แต่เขารู้ดีว่าจะเอาอะไรมากกับสภาพที่ย่ำแย่ในตอนนี้ไม่ได้

จากนั้น เขาหยิบยาออกมาสองเม็ดแล้วแพ็คใส่กล่องไม้ที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

และสามเม็ดที่เหลือเขากินเข้าไปทันที จากนั้นเขาเปิดตำราคัมภีร์หวงและเริ่มฝึกวิชา

เพราะการมีอยู่ของยายา จึงเป็นประโยชน์อย่างมากต่อระดับฝีมือของเขาในตอนนี้ นอกจากนี้มันยังอุดมไปด้วยสรรพคุณของยา ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เขาก้าวข้ามไปถึงการฝึกพลังชั้นสามได้

ทันทีที่คัมภีร์หวงเริ่มทำงาน รอบตัวเขาก็มีไอหมอกแผ่ขึ้น ทำให้ร่างกายของเขาค่อยๆ เกิดการเปลี่ยนแปลง

ภายในครึ่งชั่วโมงนั้น เสียงกระดูกของเขาดังกรอกแกรกอย่างไม่หยุด!

พลังการรักษาที่มีอยู่ในยานั้น ไม่เพียงแต่มีผลต่อระดับฝีมือเท่านั้น แต่ยังสามารถเปลี่ยนโครงสร้างของร่างกายได้ โดยเฉพาะการจัดระเบียบกล้ามเนื้อและการปลูกกระดูกใหม่ ซึ่งจะทำให้แข็งแกร่งขึ้นโดยไม่ต้องกระตุ้นมัน!

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงดังกรอกแกรกของกระดูกก็ค่อยๆ หายไป เย่เทียนลืมตาอย่างกะทันหันและในดวงตาก็มีแสงรังสีส่องผ่าน!

“ฝึกพลังชั้นสาม สำเร็จแล้ว!”

เขาอุทานออกมา จากนั้นลุกขึ้นยืน และในขณะนั้น เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเหนอะหนะมาก

มันเป็นสิ่งเจือปนที่ขับออกจากร่างกาย ซึ่งเป็นเหมือนนิยายกำลังภายในที่พูดถึงการเปิดเส้นลมปราณเญิ่น มันจะบังคับทำให้ร่างกายคนสามารถปรับให้เข้ากับการฝึกวิชาคัมภีร์หวงได้!

แต่เย่เทียนไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น เขาจึงเข้าไปอาบน้ำและเปลี่ยนชุดใหม่

เมื่อยืนอยู่หน้ากระจก เย่เทียนก็พบว่ารูปร่างหน้าตาของเขาดูดีขึ้นมาก ผิวพรรณก็กระชับขึ้น ซึ่งหล่อกว่าเหล่าไอดอลชายบางกลุ่มเสียอีก

ร่างกายของเขาในตอนนี้ เป็นธาตุทองที่กระจัดกระจายไปทั่ว แม้จะดูผอมบางไปหน่อย แต่กล้ามเนื้อของเขาเต็มไปด้วยพละกำลัง ซึ่งเป็นกำลังที่สามารถต่อยช้างให้ตายในหมัดเดียวได้!

“พละกำลัง!”

เย่เทียนพึมพำกับตัวเองแล้วกำหมัดแน่นๆ

ก่อนที่เขาจะคิดอะไรมากไปกว่านี้ โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น เมื่อหยิบโทรศัพท์ออกมาเขาก็เห็นว่าเป็นสายโทรเข้าจากหลิวชิง

“คุณเย่ ศัตรูที่ว่าของผมนัดผมแล้วครับ คุณสะดวก......”

เสียงที่เคารพนับถือของหลิวชิงดังขึ้น

เย่เทียนหรี่ตาลงแล้วพูดเบาๆ “งั้นผมไปหาคุณเลยครับ ตอนนี้คุณอยู่ไหน?”

“ผมอยู่ในสโมสรจุนเหาครับ!” หลิวชิงตอบทันที

หลังจากวางสาย เย่เทียนไม่ได้เสียเวลาอีก จากนั้นเขาหยิบยาอีกสองเม็ดแล้วออกไปทันที

ยาสองเม็ดนี้แทบจะไม่มีประโยชน์สำหรับเขาในตอนนี้แล้ว

ยาสามารถเพิ่มพลังได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น สำหรับระดับความสามารถแล้ว เขาเพิ่งก้าวข้ามสู่การฝึกพลังชั้นสามเมื่อกี้นี้เอง และถ้าจะให้เพิ่มความแข็งแกร่งไปมากกว่านี้ เกรงว่ามันจะยังไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่

ส่วนอีกสองเม็ดที่เหลือนั้น เขาวางแผนจะให้คุณปู่เฉินชังไห่เม็ดหนึ่ง ส่วนอีกเม็ดเขาอยากให้เฉินหวั่นชิง แต่ด้วยนิสัยของเฉินหวั่นชิงแล้ว เกรงว่าจะ......

เย่เทียนส่ายหัวด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขาไม่อยากคิดอะไรมากไปกว่านี้ ได้แต่เก็บกล่องยาไว้

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เย่เทียนได้เดินทางไปถึงสโมสรจุนเหา

หลิวชิงได้รออยู่ที่หน้าประตูก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อเห็นเย่เทียนลงจากรถ เขาก็รีบเข้าไปต้อนรับ ซึ่งเขาดูกระตือรือร้นมากกว่าการที่ได้พบพ่อของเขาเสียอีก

“คุณเย่ครับ ในที่สุดคุณก็มาถึงแล้ว!”

เย่เทียนมองไปที่เขาแล้วพูดอย่างเฉยเมยว่า “อย่าเสียเวลาเลย ศัตรูคุณอยู่ไหน?”