บทที่ 641 คิดว่าฉันโง่หรือไง

ฉวัดเฉวียน!

ในกลางอากาศ เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธบินอย่างรวดเร็วจากระยะไกล และส่องไฟฉายประกายระยิบระยับและปืนกลลำกล้องขนาดใหญ่เล็งไปที่คนสองคนในตรอกซอย

“ถ้าไม่อยากโดนยิง ก็อย่าพึ่งทำอะไรมากเกินไป!”

รถจีภูจำนวนมากถึงพื้นเดิน ทหารติดอาวุธหนักมากกว่า 20 คนลงมาเป็นฝูง อาวุธร้อนๆทุกชนิดชี้ไปที่ตรอกซอย

สถานการณ์กะทันหันนี้ทำให้ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ ขมวดคิ้วอย่างลึกล้ำ ปากกระบอกปืนที่ชี้มาทางพวกเขาอย่างกับฝูงผึ้งที่กำลังจะโจมตี เขาเองก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรเกินตัว

ถ้ามีเพียงปากกระบอกปืนของคน20คนบนพื้นเดินนี้ เขายังจะสามารถต่อสู้กับพวกเขาได้

แต่ปัญหาสำคัญคือ ปืนเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่เหนือหัวของเขา ถ้าพวกนั้นยิงกระสุนหลายนัดติดต่อกันโดยไม่ตั้งใจ เขาก็จะกลายเป็นขยะเศษเล็กๆ แม้ว่าเขาจะเป็นขุมพลังระดับสวรรค์ก็ตาม!

ในทางกลับกัน ฟู่เซิ่งหนานโล่งใจอย่างเห็นได้ชัดหลังจากคนติดอาวุธเหล่านี้ปรากฏตัว

แม้การปรากฏตัวของฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ จะเป็นสิ่งที่เธอไม่คาดคิด แต่เธอก็ไม่กลัวจนตื่นตระหนก และเธอก็หนีอย่างมีจุดหมายได้ไปตลอดทาง!

โชคดีที่ทันเวลา ถ้ามาสายไป 2-3 วินาที เธอเองก็คงไม่รอดจากที่นี้แน่ๆ

“คุณครับ ขึ้นมาก่อนเลยครับ!”

ทันใดนั้น เฮลิคอปเตอร์ที่อยู่กลางอากาศได้ทิ้งบันไดยาวและลงจอดตรงหน้า ฟู่เซิ่งหนาน

"ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ น่าเสียดายจัง ที่วันนี้นายไม่สามารถฆ่าฉันได้แล้วสินะ"

ฟู่เซิ่งหนานยื่นมือออกและปีนบันไดยาวพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยให้ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ

"เธอไม่ต้องได้ใจเลย"

ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ ยิ้มอย่างเย็นชา “ฉันอยากฆ่าเธอนั้นง่ายอย่างกับฆ่าหมา วันนี้ฉันบอกได้ว่าเธอโชคดีไปหน่อย แต่เธอไม่สามารถรับประกันความโชคดีได้ทุกครั้ง!”

ในเวลานี้ เฮลิคอปเตอร์ค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นอย่างช้าๆ พยายามนำ ฟู่เซิ่งหนาน ออกจากเขตอันตราย กลุ่มชายแข็งแกร่งที่ปากทางเข้าซอยก็เดินเข้ามาในตรอกอย่างเป็นระเบียบโดยตั้งใจจะจับ ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ

ในวินาทีถัดมา ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ ก็ขยับตัว ท่ามกลางกลุ่มชายแข็งแกร่งไม่มีใครคาดถึงว่าเขาจะวิ่งไปฝั่งฟู่เซิ่งหนานอย่างรวจเร็ว

เขาวิ่งเร็วมากๆ และแล้วเขาก็เข้าใกล้ ฟู่เซิ่งหนาน เกือบจะในทันที แสงเย็น ๆ ถูกดึงออกมาจากใบดาบคมในมือของเขาและก็ตรงไปยังหัวใจของ ฟู่เซิ่งหนาน

ฟู่เซิ่งหนาน ตกใจมาก เธอคิดไม่ถึงว่าสถานการณ์แบบนี้ ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ ก็ยังจะตั้งใจฆ่าตัวเธอให้ตาย

เนื่องจากระยะห่างระหว่างทั้งสองอยู่ใกล้กันเกินไป กลุ่มชายแข็งแกร่งที่เดินเข้ามาในตรอกจึงไม่กล้ายิง เพราะกลัวว่าจะทำให้ฟู่เซิ่งหนานได้รับบาดเจ็บโดยไม่ได้ตั้งใจ

“คุณครับ ระวัง!”

ชายแข็งแกร่งสองสามคนบนเฮลิคอปเตอร์ยิ่งหวาดกลัวขึ้นไปอีก ถ้า ฟู่เซิ่งหนาน ประสบอุบัติเหตุตรงหน้าเขา กลับไปจากที่นี่ตายอย่างเดียว!

ในช่วงเวลาวิกฤต ท่ามกลางกลุ่มชายแข็งแกร่งที่อยู่นอกตรอก จู่ๆ ก็มีคนยิง!

บูม!

เสียงปืนบดบังเสียงการหมุนของใบพัด และเกิดประกายไฟเพียงสองครั้งในทันใด และกระสุนสองนัดก็ยิงทีละนัดไปยังตำแหน่งที่ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ กำลังเคลื่อนไปข้างหน้า

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นระหว่างสายฟ้าและหินเหล็กไฟ ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ เองก็ทำใจแล้วว่าตัวเองจะต้องตายและเขาเองก็ไม่สนใจเกี่ยวกับกระสุนที่ยิงข้างหลังเขาอีกต่อไป ตั้งใจที่จะจับ ฟู่เซิ่งหนาน ก่อนที่กระสุนจะกระทบเขา!

บูม!

เมื่อใบดาบคมอยู่ห่างจาก ฟู่เซิ่งหนาน เพียงไม่กี่เซนติเมตร แม้แต่ ฟู่เซิ่งหนาน ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่มาจากใบดาบที่แหลมคม แต่กระสุนโดนใบดาบที่แหลมคมอย่างแม่นยำ และแสงวาบก็ปรากฏขึ้นอย่างแยงตา!

ใบดาบคมเดิมที่จะแทงเข้าที่หัวใจของ ฟู่เซิ่งหนาน นั้นเปลี่ยนเส้นทางของมันทันที และแทงลึกเข้าไปในผนังข้างๆ ด้วยเสียงหวด

"ฮู้?!"

ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ คร่ำครวญยิ่งขึ้นไปอีก รีบดึงดาบคมออกมา หยุดการโจมตี และกระทืบเท้าทันที และกระโดดขึ้นราวกับจรวด