บทที่ 671 ต่างฝ่ายต่างก็มีแผนของตน

“คุณชายเย่ เมื่อสักครู่คุณบอกว่าคุณได้ไปสามเหลี่ยมทมิฬมาแล้ว ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับสามเหลี่ยมทมิฬ ณ ตอนนี้ คงไม่ได้เกิดจากคุณใช่ไหม?”

เมื่อพูดถึงการเสียชีวิตของถังเหวินหลง บรรยากาศในรถก็เงียบลง หลังจากนั้นไม่นาน เซวฟู่ยี่ก็เป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบงันนี้

“คุณรู้เรื่องความวุ่นวายของสามเหลี่ยมทมิฬด้วยเหรอ?”

เย่เทียนตะลึง แต่เมื่อนึกถึงสถานะตัวตนของเซวฟู่ยี่แล้ว เขาก็รู้สึกว่าตัวเองประหม่าเกินเหตุ จากนั้นปัดจมูกของเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มันเกี่ยวข้องกับผมอยู่นะ แต่นั่นเป็นเพราะกองกำลังทำสงครามกันอยู่แล้ว ส่วนตัวผมก็แค่ชนวนสงครามเท่านั้น!”

เซวฟู่ยี่พูดอย่างครุ่นคิด “คุณชายเย่ ตามที่คุณพูด เป็นไปได้ไหมว่ากลุ่มคนที่เพิ่งโจมตีพวกคุณถูกส่งมาจากสามเหลี่ยมทมิฬ?”

“หืม?!”

การแสดงออกของ เย่เทียนเคร่งขรึมขึ้นมาในทันที เขามั่นใจว่าคนเหล่านั้นไม่ได้ถูกส่งมาจากสามเหลี่ยมทมิฬอย่างแน่นอน!

ท้ายที่สุด ส้งลากับปาซ่งก็ตายทั้งคู่แล้ว และตระกูลฟู่ก็อยู่ในสามเหลี่ยมทมิฬ ดังนั้นกองกำลังของส้งลา จึงไม่มีเวลามาสร้างปัญหาให้เขา

ประเด็นสำคัญคือ เยาหวู่ตี๋หนีไปในตอนนั้น คนที่มีแนวโน้มว่าจะสามารถติดตามเยาหวู่ตี๋ได้ต้องมีความสามารถในด้านสายการบิน และการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเที่ยวบินของเขาจึงจะไม่ยาก

แต่ด้วยอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังเยาหวู่ตี๋ เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะส่งคนธรรมดาไปตาย?

“ไม่รู้สิ”

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก ในที่สุดเย่เทียนก็จำต้องเลือกที่จะยอมแพ้ จากนั้นส่ายหัวพูดว่า “ผมรู้แค่ว่าพวกเขาทุกคนเป็นมืออาชีพ พวกเขายอมฆ่าตัวตายดีกว่าถูกจับ ฉะนั้นแน่นอนว่าพวกเขาต้องเคยผ่านการฝึกฝนที่เข้มงวดมาก่อน”

“แล้ว…...”

เซวฟู่ยี่ขมวดคิ้วทันทีและอ้าปากเพื่อจะพูดอะไรบางอย่าง

“พอได้แล้ว เรามาเดาสถานการณ์อยู่ที่นี่ก็ไร้ประโยชน์”

แต่ก่อนที่เซวฟู่ยี่จะพูด เย่เทียนได้ยิ้มและยกมือขัดจังหวะ “ในเมื่อพวกเขาตั้งใจมาเพื่อผม เชื่อว่าหากการลอบสังหารครั้งนี้ไม่สำเร็จ มันจะต้องมีครั้งหน้าแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น ผมต้องระวังให้มากขึ้น อย่าปล่อยให้พวกเขาฆ่าตัวตายก็พอ”

“เย่เทียน แต่......”

ทันทีที่พูดคำนี้ จี้เยียนหรันก็กังวลขึ้นมา แม้จะรู้ว่าเย่เทียนเก่งมาก แต่เธอก็อดกังวลไม่ได้อยู่ดี

“เยียนหรัน คุณยังไม่รู้ความสามารถของผมอีกเหรอ?”

เย่เทียนสัมผัสมือที่เรียวงามของหญิงสาว จากนั้นยิ้มพูดว่า “ยิ่งไปกว่านั้น เราก็บอกไม่ได้หรอกว่าพวกมันจะมาอีก ใช่ไหม?”

จี้เยียนหรันมองไปที่เย่เทียนอย่างลึกซึ้ง และการแสดงออกของเธอซับซ้อนเล็กน้อย เธออ้าปากจะกำลังจะพูด แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะไม่พูดและกลืนคำพูดที่ติดอยู่ในลำคอลงไป

อย่างที่เย่เทียนพูด สิ่งที่จะเกิดมักต้องเกิด เธอกังวลก็จริงแต่จะทำอะไรได้ล่ะ? คงจะให้เย่เทียนหลบซ่อนตัวไปตลอดชีวิตคงไม่ได้หรอก?

……

ในเวลาเดียวกัน ภายในคฤหาสน์แห่งหนึ่งในเชิงเขาเมืองจิน

แม้ว่าตอนนี้จะมืดแล้ว แต่ทั้งคฤหาสน์เต็มไปด้วยแสงสว่าง และมีสาวสุดฮอตในชุดบิกินี่สุดเซ็กซี่ราวล้อมชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งก็คือเย่ย่งเล่อ ทายาทสายตรงของตระกูลเย่!

“คุณชายย่งเล่อ คุณชายย่งเล่อครับ!”

ทันใดนั้น บอดี้การ์ดตัวใหญ่ใส่ชุดสูทรองเท้าหนังคนหนึ่งเดินเบียดฝูงชนเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จากนั้นโน้มตัวไปกระซิบข้างหูของเย่ย่งเล่อ “ผมเพิ่งได้รับข่าวจากลูกน้อง เย่เทียนปรากฏตัวแล้วครับ!”

“ในที่สุดไอ้คนขี้ขลาดก็ปรากฏตัวได้สักที แล้วมันอยู่ไหน?”