บทที่ 754 ฉันเรียกคนมาดีกว่า

“กู่เจิ้นเจียง？ไม่เคยได้ยินมาก่อน！”

มองไปยังเย่เทียนที่สีหน้างุนงงตรงหน้า สายตาของกู่หงเลี่ยงก็ยิ่งเพิ่มความไม่เป็นมิตรมากขึ้นเรื่อยๆ

สายตาของเขาดุร้ายอย่างมาก แม้ว่ารถที่เย่เทียนขับเป็นแค่รถอาวดี้สามสี่แสนเท่านั้น แต่มองจากเสื้อผ้าที่เย่เทียนสวมใส่ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่มีเงินคนหนึ่ง นี่ก็เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมเขาถึงได้เอ่ยปากเรียกเงินค่าชดใช้ราคาสูงถึงหนึ่งล้านหยวน

บวกกับท่าทางที่สงบนิ่งของเย่เทียนตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ กู่หงเลี่ยงยังคิดว่าเย่เทียนจะมีเบื้องหลังอะไร ระงับอารมณ์ไว้อยู่ตลอดไม่ระเบิดออกมา

แต่ตอนนี้เขาพูดชื่อกู่เจิ้นเจียงพ่อของตัวเองออกมาแล้ว แต่เย่เทียนแสดงออกมาว่าไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ นี่ก็บ่งบอกถึงปัญหาอย่างหนึ่งอย่างชัดเจนโดยไม่ต้อสงสัย

แม้ว่าเย่เทียนมีเงินเล็กน้อย นั่นก็เป็นบุคคลต้อยต่ำคนหนึ่งแน่นอน！

“เด็กน้อย ดูเหมือนว่าแกจะกล้าหาญมากด้วยนะ！”

คิดมาถึงตรงนี้ กู่หงเลี่ยงก็ยิ่งไม่หวาดกลัวเพราะมีที่พึ่งพิงเลย แอบพูดเบาๆว่าไม่ว่ายังไงจะต้องเอาเงินจากเย่เทียนมาให้ได้เยอะๆเลย ให้บทเรียนแก่เขาอย่างลึกซึ้ง！

เย่เทียนส่ายหน้าเบาๆ พูดเหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า ： “นั่นมันแน่อยู่แล้ว！ไม่งั้นจะมีเดียรัจฉานอย่างแกได้ยังไงล่ะ？”

“เยสเข้！มึงแม่งยังกล้าด่ากูอีก？”

เมื่อพูดคำนี้ออกมา จุดไฟโกรธในใจของกู่หงเลี่ยงโดยสิ้นเชิงอย่างไม่มีข้อสงสัย พูดด่าอย่างรุนแรงว่า ： “เด็กน้อย ตอนนี้ไม่ใช่แค่แกจ่ายเงินหนึ่งล้านหยวนธรรมดาๆขนาดนี้แล้ว！”

เย่เทียนยักๆไหล่ มุมปากเผยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง “ฉันก็ไม่ได้คิดว่าหนึ่งล้านหยวนสามารถจัดการปัญหาได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

“อีกเดี๋ยวฉันจะดูว่าแกจะเย่อหยิ่งยังไง！”

กู่หงเลี่ยงยิ้มเยาะอย่างไม่หยุดหย่อน ขี้เกียจจะพูดร่ำไรอะไรกับเย่เทียนอีก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาวิ่งไปข้างๆเพื่อโทรเรียกคนมาแล้ว

เย่เทียนจะกลัวที่ไหนกันล่ะ ยืนรอคอยอยู่ที่เดิมอย่างไม่สะทกสะท้าน รอคอยกู่หงเลี่ยงเรียกคนมา

กลับเป็นผู้หญิงที่มากับกู่หงเลี่ยงทนไม่ไหวพูดเตือนด้วยความหวังดีว่า ： “นี่ ฉันว่าแกยอมดีกว่านะ？ขอเพียงแค่แกยอมที่จะชดใช้เงิน ฉันจะช่วยแกพูดอีกแรง ไม่แน่อาจจะไม่ต้องจ่ายเงินถึงหนึ่งล้านก็ได้ ”

สายตาสีดำเข้มคู่นั้นของเย่เทียนตกลงบนตัวของผู้หญิงทันที พูดเหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า ： “คนสวย แม้ฉันจะรู้ว่าฉันหน้าตาดี แต่ฉันเชื่อว่าไม่ถึงขนาดที่ทำให้คุณรู้สึกรักแรกพบกับฉันหรอกนะ？”

“หนึ่งแสนหยวน！ขอเพียงแกให้ฉันหนึ่งแสนหยวน！ฉันช่วยแกพูดได้นะ！”

ผู้หญิงเหลือบมองไปยังกู่หงเลี่ยงที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยน้ำเสียงเบาๆว่า ： “แกต้องคิดให้ดีๆนะ ตอบตกลงกับฉันก็แค่จ่ายเงินเพื่อกำจัดหายนะ ไม่เช่นนั้น แกอาจจะตายอย่างดูไม่ได้เลย！”

“มองไม่ออกเลยว่า คุณก็มีหัวธุรกิจเลยทีเดียว！”

เย่เทียนมองไปที่ผู้หญิงอย่างรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย กลับว่าคิดไม่ถึงว่าเธอคิดเอาแต่ผลประโยชน์เข้าตัวเองเช่นนี้ มองจากความมั่นใจในตัวเองบนใบหน้าของเธอแล้ว เกรงว่านี่ไม่ได้เป็นครั้งแรกที่ทำแบบนี้

แต่ว่า เย่เทียนก็ไม่ได้คิดที่จะเปิดเผยความคิดของเธอ ถามหยั่งเชิงตามคำพูดของเธอว่า ： “แต่ว่าหนึ่งร้อยล้านสำหรับฉันแล้วก็ไม่ใช่เงินน้อยๆ คุณต้องบอกฉันก่อนหรือเปล่าว่า สมมติฉันไม่ชดใช้เงิน จะตายอย่างดูไม่ได้เลยยังไง？ภูมิหลังของเขาใหญ่มากเหรอ？ ”

ผู้หญิงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก พูดออกไปตรงๆเลยว่า ： “ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจจะทำให้แกกลัวนะ พ่อของเขากู่เจิ้นเจียง เป็นหนึ่งในรองหัวหน้ากลุ่มสองคนของแก๊งหวงจี๋！”

“หนึ่งในรองหัวหน้ากลุ่มสองคนเหรอ？”

เย่เทียนตกตะลึง มุมปากอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมาอย่างสนใจ เขากลับว่าไม่คาดคิดว่า ชนกับคนๆหนึ่งบนถนนใหญ่อย่างเรื่อยเปื่อย จะมีภูมิหลังขนาดนี้เลย！

“เด็กน้อย อีกประมาณ15นาทีคนของฉันจะมาถึงที่นี่”

ในเวลานี้ กู่หงเลี่ยงโทรศัพท์เสร็จแล้ว เดินกลับมาด้วยท่าที่มั่นใจ พูดอย่างเย่อหยิ่งว่า ： “อย่าหาว่าฉันรังแกแก แกก็เรียกคนมาสิ ！”

“ที่รัก อย่าเพิ่งรีบร้อนไป ถ้าหากเขาเปลี่ยนใจล่ะคะ？”

：

：

：