ตอนที่ 755
บทที่ 755 ฉันอับอาย
October 21, 2026
อย่างกับที่กู่หงเลี่ยงพูด ไม่ถึงสิบห้านาที ก็มีรถตู้กว่าสามสี่คันขับมาแล้ว ขว้างกั้นถนนไว้ส่วนใหญ่อย่างหน้าไม่อายเลย
ถนนเส้นนี้เดิมทีเป็นถนนสองเลนส์ รถตู้สามสี่คันนี้จอดเรียงขวางถนนไว้แล้ว ทำให้คนขับรถคันด้านหลังก็พูดด่าทอออกมา แต่ตอนที่ประตูรถตู้เปิดออก มองเห็นคนที่เดินลงมาอย่างชัดเจน กลุ่มคนขับรถก็ตกใจไม่เบาเลย ตกตะลึงจนไม่มีใครกล้าไปพูดเหตุผลกับคนเขา
ไม่มีอย่างอื่น คนที่ลงมาจากในรถตู้ แค่มองก็รู้ว่าเป็นพวกนักเลงข้างถนนที่ออกมาใช้ชีวิตรอดวันๆ แต่ละคนล้วนแต่มีสีหน้าท่าทางที่ดุร้าย ในมือก็ถืออาวุธอย่างท่อเหล็ก มีดประเภทนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่จะมายั่วยุกันได้ง่ายๆ
“อย่าไป เหมือนว่าพวกเขาจะเป็นคนของแก๊งหวงจี๋！”
“ใช่！ฉันรู้จักคนหัวล้านที่เป็นผู้นำคนนั้น เขาก็คือคนของแก๊งหวงจี๋ ！”
“เยสเข้！ทำไมหัวล้านเขามาถึงที่นี่ได้ล่ะ？เขาเป็นคนดูแลที่บาร์เขตตะวันตกไม่ใช่เหรอ？”
“นี่ยังจำเป็นต้องเดา？ต้องมีใครบางคนไม่ดูตาม้าตาเรือล่วงเกินพวกเขาเข้าแล้ว”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คนที่ดังก้องอยู่ในหู นักเลงกว่ายี่สิบคนถืออาวุธลงมาจากรถตู้ โดยเฉพาะชายหัวล้านที่ถูกพูดชื่อนั้น แต่ละคนต่างก็เผยรอยยิ้มที่เย่อหยิ่งได้ใจออกมาแล้ว
ชายหัวล้านมองดูออกไปรอบๆแล้ว ตอนที่สายตาสัมผัสกับคุณชายกู่รีบเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่กระตือรือร้นและประจบสอพลอทันที วิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว
“คุณชายกู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ？คนไหนที่มันไม่ดูตาม้าตาเรือมาล่วงเกินคุณแล้ว？”
“นั่น ไอ้สารเลวที่นั่งอยู่ในรถคนนั้น！”
ใบหน้าของกู่หงเลี่ยงเผยรอยยิ้มที่ได้ใจออกมา ยื่นมือไปทางเย่เทียนที่นั่งอยู่ในรถ “ไอ้หมอนั่นชนรถของฉันไม่พอ ยังไม่ยอมจ่ายค่าชดใช้อีก”
“เยสเข้！ชนรถของคุณชายกู่ยังไม่ยอมชดใช้เงิน？ไอ้สารเลวตัวไหนมันเย่อหยิ่งขนาดนี้？”
สีหน้าท่าทางบนใบหน้าของชายหัวล้านเปลี่ยนเป็นดุร้ายขึ้นมาทันที ตบอกพร้อมพูดรับประกันว่า : “คุณชายกู่คุณวางใจเถอะ ผมรับรองว่าไอ้หมอนั่นจะต้องได้เห็นดีกันแน่！”
พูดจบ ชายหัวล้านก็หันหลังเดินไปยังรถอาวดี้ที่เย่เทียนนั่งอยู่
ปังปัง！
เสียงทุบกระจกอย่างหยาบคายแผ่ซ่านเข้ามาในหู เย่เทียนที่หลับตาพักสมองในที่สุดก็ลืมตาขึ้นมาแล้ว มองดูชายหัวล้านรูปร่างใหญ่โตที่อยู่นอกหน้าต่างรถด้วยสายตาที่นิ่งสงบ มุมปากยิ้มยกชั่วร้ายออกมา “มีธุระอะไรเหรอ？”
“เด็กน้อย แกคิดว่าแสร้งทำตัวโง่แล้วมันจะผ่านพ้นไปได้เหรอ？”
ชายหัวหน้ายิ้มอย่างเยือกเย็นพร้อมพูดว่า : “แกแม่งชนรถของคุณชายกู่ยังไม่ยอมชดใช้เงินอีก ฉันว่าแกคงเบื่อกับชีวิตแล้วสินะ？ ”
“คนฉลาดล้วนแต่มองออก เห็นชัดๆว่าเขาเป็นคนชนฉัน”
เย่เทียนได้ยินเข้า ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มไม่เปลี่ยนแปลง พูดอธิบายให้ชายหัวล้านฟังอย่างจริงจังว่า : “สังคมสมัยนี้เป็นอะไรไปแล้ว？พูดกันด้วยเหตุผลบ้างไหม？ทำไมคนชั่วถึงกล้าที่จะแย่งกล่าวหาผู้อื่นก่อน？”
“พูดเหตุผลใช่ไหม？งั้นฉันจะบอกแกตอนนี้เลย กูต้าเปียว ก็คือเหตุผล！ก็คือกฎหมาย！”
ชายหัวล้านที่เรียกตัวเองว่าต้าเปียวพูดคำรามอย่างรุนแรงไปยังเย่เทียนว่า: “แกแม่งหยุดพูดร่ำไรสักที รีบชดใช้เงินมา ไม่เช่นนั้นฉันจะจัดการอย่างโหดเหี้ยม！”
ข่มขู่เย่เทียนด้วยใบหน้าที่ดุร้ายแล้ว เขาก็หันหน้ากลับมา พูดถามกู่หงเลี่ยงว่า : “คุณชายกู่จะให้เขาชดใช้เงินเท่าไหร่ครับ？”
“หนึ่งล้าน！”
มุมปากของกู่หงเลี่ยงเผยรอยยิ้มที่โหดร้าย “หนึ่งแสนต่อหนึ่งนิ้ว ขาดไปเท่าไหร่ก็ตัดนิ้วเท่านั้น！”
“ครับ！”
สำหรับต้าเปียวแล้วก็ไม่มีความคิดเห็นอะไร พยักหน้าเล็กน้อยพูดตะโกนเสียงดังไปยังเย่เทียนอีกว่า : “เด็กน้อย แกแม่งได้ยินที่คุณชายกู่พูดแล้วสินะ？รีบเอาเงินสองล้านออกมา ไม่งั้นแม้แต่นิ้วเท้าก็ถูกสับหมดแล้ว！”
เย่เทียนตกตะลึง โมโหสุดขีดทันทีแต่กลับว่ายิ้มออกมาแล้ว กลุ่มคนพวกนี้แต่ละคนนี่แปลกจริงๆ！
：
：
：