บทที่ 887 ยอดฝีมือรวมอยู่ด้วยกัน

ภายใต้การนำของจิงไห่เชียน เย่เทียนกับเจี่ยซือหวี่ก็มาถึงสังเวียนที่สี่อย่างรวดเร็ว

โข่งจื่อโถงกำลังจดจ่อกับสองคนที่สู้อยู่บนสังเวียนอย่างตั้งใจ กับการมาถึงของพวกเขาเธอก็แค่พยักหน้าเป็นการทักทาย แล้วหันกลับไปสนใจบนสังเวียนต่ออย่างรวดเร็ว

นั่นมันก็ทำให้เย่เทียนถึงกับต้องขมวดคิ้ว จากนั้นก็มองตามขึ้นไปบนสังเวียน

แล้วเขาก็ได้เข้าใจว่าทำไมโข่งจื่อโถงถึงเป็นแบบนั้น

นั่นก็เพราะว่า คนที่สู้ด้วยมือเล่าบนสังเวียนนั้น เป็นคนที่อยู่ในระดับดินชั้นกลาง!

ต้องเข้าใจก่อนว่า โข่งจื่อโถงก็อยู่ในระดับดินชั้นกลางเหมือนกัน กับคู่ต่อสู้ที่ปรากฏตัวแบบนี้ ก็ต้องให้ความสนใจมากเป็นพิเศษอยู่แล้ว

พอคิดได้อย่างนั้น เย่เทียนก็อดที่จะหันไปถามจิงไห่เชียนไม่ได้ “ไห่เชียน คนที่ไม่ถืออาวุธบนเวทีนั่นใคร?”

“ไม่ถืออาวุธ?”

จิงไห่เชียนมงขึ้นไปบนสังเวียน แล้วอธิบายไปว่า “เขาคือสมาชิกของสำนักว่านฉวน เหมือนจะชื่อว่าปี้หยง ส่วนคนที่สู้กับเขาคือ หลี่หงชาวแห่งสำนักปีกทอง ดูจากสถานการณ์ ปี้หยงน่าจะกำลังใกล้แพ้แล้ว!”

ปี้หยงที่อยู่บนสังเวียนในตอนนี้ค่อนข้างสะบักสะบอม ทำได้แค่กระโดดหลบคมกระบี่ในมือของหลี่หงชาวไปมาราวกับลูกลิง ทำให้รู้สึกเหมือนแค่ฝืนต้านได้เท่านั้น

เย่เทียนมองออกอย่างทะลุรุโปร่ง หลี่หงชาวอยู่แค่ระดับดำตอนปลายเท่านั้น ถ้าปี้หยงเกิดเอาจริงขึ้นมา หลี่หงชาวไม่มีทางสู้ได้อยู่แล้ว

แต่ว่าตอนนี้ปี้หยงกลับเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบ บ่งบอกว่าจงใจอ่อนให้ เพื่อให้คนอื่นระแวงเขาให้น้อยลง แล้วรอจังหวะดีๆ เล่นงานอีกฝ่ายทีเผลอ!

“บัดซบ แน่จริงก็อย่าหนีสิ!”

แต่น่าเสียดายที่คู่กรณีอย่างหลี่หงชาวนั้นไม่รู้ตัวเลย พอเห็นปี้หยงสามารถหลบการโจมตีของตนได้อย่างฉิวเฉียดทุกครั้งเขาจึงโมโหจนเลือดขึ้นหน้า

ปี้หยงยังคงไม่สนใจ เบะปากแล้วพูดไปว่า “ดูที่แกพูดสิ แกถือกระบี่ ส่วนฉันไม่มีอาวุธอะไรเลย ฉันไม่หนีก็บ้าแล้ว?”

“กระบี่สี่ปราชญ์ หลังธรรมไร้ขอบเขต!”

เห็นได้ชัดว่าหลี่หงชาวอึ้งไปแปบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้โง่จนทิ้งกระบี่ในมือไป เขาไม่พูดอะไรมากความ ระหว่างที่พุ่งเข้าหาปี้หยง กระบี่ในมือก็ได้ฟาดฟันคลื่นกระบี่ออกไปลูกหนึ่ง พุ่งไปทางปี้หยง

“หมื่นกำปั้นแปดกระบวนท่า หมื่นกำปั้นตะลึงโลก!”

ปี้หยงที่เอาแต่หลบอย่างทุลักทุเลก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย เขาจึงชกออกไปหมัดหนึ่ง กำลังภายในที่หนาแน่นทำให้เกิดเป็นคลื่นหมัดที่ใหญ่โต พุ่งเข้าใส่คลื่นกระบี่ที่กำลังมา

หลี่หงชาวยิ้มเยาะออกมาที่มุมปาก ภายใต้การออมมือของปี้หยง แล้วเขาจะไปเห็นปี้หยงอยู่ในสายตาได้ยังไง

ตูม!

ตามคาด คลื่นกระบี่ปะทะเข้ากับคลื่นหมัดอย่างจัง ในเวลาไม่ถึงวินาที คลื่นหมัดก็ถูกคลื่นกระบี่ฟันออกเป็นเสี่ยงๆ

ในตอนที่เย่เทียนกำลังสงสัยอยู่ว่ามองผิดไปรึเปล่า คลื่นหมัดที่ถูกฟันเป็นเสี่ยงๆ ก็ไม่ได้หายไป แต่กลับกลายเป็นคลื่นหมัดเล็กๆ แล้วพุ่งเข้าใส่หลี่หงชาวอีกครั้ง

หลี่หงชาวที่คิดว่าชนะแน่ๆ ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน รีบดึงกระบี่กลับไปตั้งรับ เตรียมที่จะรับมือกับคลื่นหมัดเหล่านี้

ปั้งปั้ง!

คลื่นหมัดพากันกระแทกเข้าไปที่กระบี่ เกิดเป็นเสียงที่ดังสนั่น เมื่อคนที่ตั้งใจวางแผนเล่นงานคนที่ไม่ตั้งใจ ถึงหลี่หงชาวจะสามารถกัดคลื่นหมัดได้ทั้งหมด แต่ก็ถอยไปจนถึงของเวทีอย่างช่วยไม่ได้

ปี้หยงจะปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้หลุดมือไปได้ยังไง ขยับขาแล้วพุ่งตัวออกไป มาอยู่ตรงหน้าหลี่หงชาวราวกับวิญญาณ แล้วซัดหมัดออกไปอย่างแรง

ปั้ง!

หลี่หงชาวที่เพิ่งฝืนรับคลื่นหมัดได้สำเร็จ ครั้งนี้จะไปรับหมัดของปี้หยงไหวได้ยังไง เขาที่ถอยไปอยู่ตรงขอบเวทีแล้ว พอครั้งนี้ถูกชกใส่ เขาก็กระเด็นออกนอกเวทีไปตามคาด จนก้นแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ