บทที่ 891 ยอมให้3ท่า

เย่เทียนไม่รู้ว่าเขาดึงดูดความสนใจของกองกำลังหลักทั้งหมดแล้ว หลังจากที่หลบหมัดจากเหยียนเฟิงอย่างง่ายดาย เขาไม่ได้เลือกที่จะโจมตี แต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม แล้วมองไปที่เหยียนเฟิงที่หันกลับมา

"ยังเหลืออีกสองท่า!"

"ไปตายซะ!"

รอยยิ้มประชดประชันบนใบหน้าเย่เทียน ได้กระตุ้นเส้นประสาทของเหยียนเฟิงมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย ตอนนี้จึงไม่ออมแรงอีก และเพิ่มความแข็งแกร่งภายในจนสูงสุด สองมือกำหมัดแน่น แล้วต่อยออกไปรัวๆนางฟ้าระบำผีเสื้อ

ทันใดนั้น ก็มีรอยหมัดปรากฏขึ้นบนเวทีไปทั่ว และต่อยไปทางเย่เทียนในมุม 180 องศา

สีหน้าเย่เทียนดูตกใจ และพูดเสียงดังว่า:"เชี่ย! ปฏิกิริยาเร็วดีนะ มิน่าล่ะที่คุณเป็นหนึ่งในตัวเต็งที่ชนะการแข่งขันรอบคัดเลือกครั้งนี้"

แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงการจงใจเสแสร้งของเย่เทียน แม้ว่าระยะการโจมตีของเหยียนเฟิงจะกว้างแล้ว แต่ที่สอดคล้องกัน ความเร็วและความแรงจะลดลงอย่างมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"คุณหลบได้ไม่ใช่เหรอ? ฉันจะดูว่าคราวนี้คุณจะหลบยังไง!"

เหยียนเฟิงไม่รู้อารมณ์จิตใจความรู้สึกของเย่เทียน และเมื่อเห็นท่าทางของเขา ก็คิดว่าเย่เทียนกลัวแล้ว รอยยิ้มแสยะบนใบหน้าก็ยิ่งมากขึ้นไปอีก

แต่ว่า ในตอนที่รอยหมัดพวกนั้นกำลังจะตกบนตัวเย่เทียน ร่างของเย่เทียนก็กลายเป็นภาพลวงตาอีกครั้ง

รอยหมัดนับสิบทะลุผ่านร่างของเย่เทียนอีกครั้ง และลงบนเวทีทีละรอบ ในเวลาที่เกิดเสียงกระทบกัน ได้ทิ้งรอยหมัดไว้

"ฉันยอมรับว่าปฏิกิริยาความคิดของคุณนั้นเร็วมาก แต่ว่า……"

เย่เทียนปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเหยียนเฟิงแบบไม่รู้ตัว ส่ายหัวและพูดอย่างเสียดายว่า:"คุณดูถูกฉันเกินไปหน่อยไหม?"

"มัน มันเป็นไปได้ยังไง? แกมาข้างหลังฉันตอนไหน?"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงของเย่เทียนดังมาข้างหูเขา ซึ่งทำให้เหยียนเฟิงรู้สึกตกใจมาก หันกลับมาอย่างรวดเร็ว และมองไปที่เย่เทียนอย่างเหลือเชื่อ

อันที่จริง อย่าว่าแต่เหยียนเฟิงเลย แม้แต่ผู้ชมล่างเวทีเห็นแล้วก็ยังตกตะลึง คราวนี้ความเร็วที่เย่เทียนแสดงออกมา เร็วขึ้นกว่าเมื่อกี้มาก!

การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้ ทำให้วูสิงที่หยิ่งจองหองอดไม่ได้ที่จะเกิดความประหลาดใจ แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว แต่ความดูถูกในดวงตานั้น ทำให้จิตวิญญาณการต่อสู้อันเข้มข้นมาแทนที่ตั้งนานแล้ว

ชายหัวโล้นที่อยู่ข้างๆ สังเกตเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของวูสิงอย่างแหลมคม และอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม:"แม้ว่าวูสิงจะค่อนข้างหยิ่งผยองในการทำสิ่งต่างๆ แต่เมื่อได้พบกับผู้แข็งแกร่งแล้ว เขากลับยังสามารถรักษาความคิดไม่ยอมพ่ายแพ้ได้ นี่คือปัจจัยที่จำเป็นในการกลายเป็นผู้แข็งแกร่ง"

"ท่าที่สองแล้วนะ!"

ไม่ว่ายังไง เย่เทียนที่หลบการโจมตีของเหยียนเฟิงได้อีก จึงพูดเร่งว่า:"ฉันเคยบอกแล้วว่า ยอมให้คุณ3ท่าก็จะยอมให้คุณ3ท่า ตอนนี้ยังมีท่าสุดท้าย คุณรีบๆ หน่อย!"

ในสถานการณ์ที่คนโกรธอยู่ มักจะผิดพลาดได้ง่ายที่สุด

เย่เทียนคอยยั่วยุเหยียนเฟิงไม่หยุด และเหยียนเฟิงจะต้องหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่ต้องสงสัย หากเขายังไม่สามารถทำร้ายเย่เทียนในท่าที่3ได้ มันจะทำให้เกิดแรงกดดันทางจิตใจอย่างมากกับเขา และความเป็นไปได้ที่จะเกิดความผิดพลาดในการต่อสู้ครั้งต่อไปจะมากขึ้น

แม้กระทั่งเงาของเย่เทียน ไม่แน่อาจจะฝังอยู่ในใจเหยียนเฟิง จะกลายเป็นอุปสรรคขัดขวางเส้นทางบู๊ของเหยียนเฟิงโดยสิ้นเชิง และจากนี้ไปคงจะไปต่อลำบาก

"อ๊ากกกก!"

เดิมทีเหยียนเฟิงยังจดจำตบครั้งก่อนนั้นได้ แต่ตอนนี้ให้เย่เทียนเยาะเย้ยครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้ ความโกรธในใจเขาก็ลุกไหม้ถึงขีดสุด:"ไอ้สารเลว! ฉันจะต้องฆ่าแก! ฆ่าแกซะ!"

ในเสียงคำรามแห่งความโกรธ เขาพุ่งเข้าหาเย่เทียนอย่างเหี้ยมหาญ และต่อยหน้าเย่เทียนด้วยหมัดอันโหดเหี้ยมตรงๆ

วิ้ว!

ลมหมัดอันรุนแรงดูเหมือนจะสามารถระเบิดผ่านช่องว่างได้ ทำให้เกิดเสียงหวีดหวิว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าหมัดของเหยียนเฟิงนั้นรุนแรงเพียงใด