บทที่ 904 ใครชนะก็รับผิดชอบไป

เมื่อเห็นเสวียนเฉิงกำลังเข้ามาหาตนพร้อมกับกระบี่ดาวตกหนัก เย่เทียนก็รีบขยับไปด้านข้างสองก้าวและปัดตัวกระบี่ออกไปด้วยฝ่ามือ

แกร๊ง!

ในระยะห่างสั้นๆ เช่นนี้ เสวียนเฉิงไม่สามารถเปลี่ยนกระบวนท่าได้เลย เขาสัมผัสได้เพียงพลังมหาศาลที่มาจากกระบี่ดาวตกหนัก จนต้องเอียงมืออย่างห้ามไม่ได้ กระบี่หนักที่เดิมพุ่งเป้าไปที่เย่เทียนเบี่ยงเบนไปจากมุมหนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แน่นอนว่าเย่เทียนจะไม่พลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้ เขาก้าวไปข้างหน้าและชกเข้าที่หน้าอกของเสวียนเฉิง แล้วจับเขาโยนออกไป!

พลั่ก!

เพียงแต่ว่า กระบี่ดาวตกหนักในมือของเสวียนเฉิงกรีดลงบนพื้นเบาๆ อาศัยแรงปรับตัวกลางอากาศ พอลงแตะพื้นอย่างมั่นคง ก็พุ่งตัวเข้าไปหาเย่เทียนราวกับเสือชีตาห์

“ระวังกระบี่!”

จู่ๆ เสวียนเฉิงก็ตะโกนลั่น กระบี่ดาวตกหนักในมือของเขาแยกตัวเป็นสองส่วนอย่างประหลาด ขนาบซ้ายขวากวาดไปทางเย่เทียนที่อยู่ตรงกลาง

เย่เทียนเลิกคิ้วขึ้น ยังไม่สามารถบอกได้ว่าอันไหนจริงอันไหนไม่จริง

แต่เขาก็เป็นชายชราที่มีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย แม้ว่ากระบวนท่าของเสวียนเฉิงปิดทางหลบหนีของเขาทั้งซ้ายขวา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาหมดหนทางแล้วจริงๆ

ทันใดนั้นเย่เทียนก็ก้าวกระโดดขึ้นไปในอากาศ ถีบลงที่กลางหลังเสวียนเฉิง

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในพริบตา เสวียนเฉิงแค่รู้สึกตาลาย ไม่เห็นร่องรอยของเย่เทียนแล้ว ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้ก็รู้สึกปวดที่กลางหลัง เขาเดินโซเซไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวอย่างควบคุมไม่ได้ ถึงจะสามารถฝืนทรงตัวได้

“สุดยอด! สุดยอดมากจริงๆ! เสวียนเฉิงมีการฝึกฝนถึงระดับดินตอนปลายจริงเหรอ?”

“ความเร็วในการกวัดแกว่งดาบของเขาเร็วมาก! ทั้งๆ ที่กระบี่ดาวตกหนักขนาดนั้น เขาทำให้มันใช้แขนท่อนแขนได้อย่างไร?”

“ฉันว่าเย่เทียนต่างหากที่สุดยอด เขาสามารถต้านทานดาบที่รวดเร็วของเสวียนเฉิงได้ นอกจากนี้ระดับการฝึกฝนของเขายังสูงกว่าเสวียนเฉิง เกรงว่าเขาจะเป็นผู้ชนะในที่สุด!”

ผู้ชมที่อยู่ด้านล่างต่างช็อคกับการต่อสู้ของทั้งสองไปแล้ว แต่ละคนพากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร เสวียนเฉิงที่กำลังปรับร่างกายให้มั่นคงได้หันกลับมาทันที ไม่มีความเสียใจบนใบหน้า แต่กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ยิ่งการต่อสู้รุนแรงมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเข้าใจมากขึ้นเท่านั้น!

“ศิษย์พี่เย่ เข้ามาอีกที!”

วินาทีถัดมา เสวียนเฉิงเผยท่าทางดุร้าย กระบี่ดาวตกหนักที่อยู่ในมือพุ่งเข้าไล่ล่าเย่เทียนอีกครั้ง

ฟิ้ว!

กระบี่ดาวตกหนักดูเหมือนจะสามารถแหวกผ่านช่องว่างและส่งเสียงผิวปากเป็นระยะ ทั้งๆ ที่มันเป็นแค่กระบี่ แต่ก็เหมือนมีสามเล่ม กระจายตัวกันรุมทำร้ายเย่เทียน

แต่เย่เทียนไม่มีวี่แววว่าจะหลบหลีก เขายืนอยู่กับที่อย่างเงียบๆ รอคอยการมาถึงของกระบี่ดาวตกหนัก

เขาสามารถคาดเดาสิ่งที่อยู่ในใจของเสวียนเฉิงได้ในระดับหนึ่ง ที่นี่อยู่บนสังเวียน บวกกับการที่ทั้งสองก็เป็นมิตรกัน เห็นได้ชัดว่าเสวียนเฉิงปฏิบัติต่อเขาในฐานะผู้ร่วมฝึก

ถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่เกิดขึ้น เย่เทียนคงจะตบเสวียนเฉิงออกจากสังเวียนแล้ว แต่ตอนที่โฉวฝันเฟยมาสร้างปัญหา นักพรตเต๋าชิงเฟิงก็ช่วยเขาไว้เช่นกัน เย่เทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการให้เกียรติ!

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ในขณะที่กระบี่ดาวตกหนักกำลังจะโจมตีเขา จู่ๆ เย่เทียนก็ยื่นมือออกไปและปล่อยหมัดสามครั้งในคราวเดียว

ปังๆๆ!

เสียงคมชัดดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน ทั้งสองแยกจากกันทันทีที่สัมผัสกัน และเกือบจะถอยกลับพร้อมกัน

แต่ก็ยังมีความแตกต่างในระดับการฝึกฝนระหว่างพวกเขาทั้งสอง หลังจากเสวียนเฉิงถอยออกไปหกก้าวพอดีจึงสามารถทำให้ร่างกายมั่นคงได้ มือขวาที่ถือกระบี่สั่นเทาเล็กน้อย สายตาที่มองไปที่เย่เทียนเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

เย่เทียน ถอยออกไปเพียงสามก้าว แต่รู้สึกเจ็บและชาที่แขนเป็นระยะ

“เข้ามาอีกที!”

เสวียนเฉิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ตรงเข้าโจมตีเย่เทียนอีกครั้ง

“จะมาก็มา!”

เย่เทียนมีหรือจะกลัว เขาเดินเข้าไปหาโดยไม่ลังเล

ปังๆ!