บทที่ 911 เตี๋ยอู่มาหา

เพิ่งเดินออกจากสำนักเหลียนหัว ก็เป็นไปตามที่จอห์นนี่คาดไว้ จีเสว่ได้มายืนรออยู่ข้างหน้าแล้ว

“คุณจอห์นนี่ คุณมีแผนฆ่าเย่เทียนแก้แค้นแทนพี่เสี่ยวเฟิงอยู่แล้วจริงหรือ？” จีเสว่เอ๋อถาม

“แท้จริงแล้วผมก็ได้เตียมแผนสองไว้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าค่าใช้จ่ายคงจะสูงมาก ไม่ทราบว่าคุณเสว่เอ๋อจะสามารถรับได้ไหม”จอห์นนี่พูดด้วยรอยยิ้มอย่างสุภาพ

“ดิฉันรับได้ค่ะ ขอเพียงแต่ฆ่าเย่เทียนได้ ไม่ว่าจะต้องใช้จ่ายสูงค่าแค่ไหนดิฉันก็รับได้！”จีเสว่พูดอย่างเด็ดเดี่ยว

จอห์นนี่ผงกหัวเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากดูพอใจมากยิ่งขึ้น........

ม่านมืดของค่ำคืนปกคลุมเข้ามา ภายในห้องๆ หนึ่งของหมู่บ้านตระกูลหลู่

เย่เทียนนั่งขัดสมาธิอยู่ ข้างหน้าของเขานั้น ที่เห็นวางอยู่ก็คือปลาครอบจักรวาลหยินหยาง ด้วยว่าเรื่องมันเกี่ยวข้องไปถึงความเป็นความตาย เย่เทียนจึงจำเป็นต้องรีบคิดหาทางแก้ไข

เริ่มจากการพินิจดูไปหนึ่งเที่ยว เย่เทียนจึงได้รวบรวมสมาธิ หลับตาลง พาจิตหลุดออกจากความคิดอื่น ๆ แล้วเริ่มฝึกตามที่เขียนอยู่ในตำรา สงบนิ่งในภวังค์ที่จุดตานเถียน

เรื่อย ๆ เรียง ๆ ไป เย่เทียนเริ่มรู้สึกมีกระแสอุ่นเกิดขึ้นในส่วนลึกของจุดตานเถียน จากการเกิดของกระแสอุ่นนี้ เย่เทียนให้รู้สึกถึงความโปร่งสบายไปทั่วร่าง เหมือนกับกาลแห่งฤดูใบไม้ผลิมาถึง สรรพสิ่งมีชีวิตฟื้นตื่นขึ้น พาหรรษารื่นรมณ์

มาถึงในขณะนี้ เย่เทียนก็รู้ได้ว่ากระแสอุ่นนี้น่าจะมาจากปลาครอบจักรวาลหยินหยางเป็นแน่

ยังไม่ทันให้เย่เทียนคิดมากไปกว่านี้ ฤทธิ์ยาที่แต่เดิมขวางกั้นระหว่างพลังปราณในตัวกับพลังประหลาดเริ่มมีอาการเหมือนกำลังแตกสลาย เย่เทียนตั้งสติแน่นิ่ง ค่อย ๆ รอการสูญสลายของฤทธิ์ยา

แต่แล้วในขณะที่ฤทธิ์ยาเพิ่งจะสลายไปเพียงนิดเดียว เกิดเป็นช่องว่างตรงส่วนขวางกั้นระหว่างพลังทั้งสอง ทำให้เกิดเริ่มปะทะกันอย่างดุดัน ในร่างกายของเย่เทียนจึงปั่นป่วนขึ้นในฉับพลัน

“โอ๊ยย...”ทันทีนั้น ความเจ็บปวดอย่างบ้าคลั่งส่งผ่านมาทางร่างกาย เย่เทียนแผดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างสุดกลั้น

แทบจะเป็นในนาทีเดียวกันนั้น เสื้อผ้าของเย่เทียนชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ เส้นเอ็นเขียวปูดขึ้นมาทั้งตัว เหมือนจะระเบิดแตกออกมาจากร่าง

ในช่วงวิกฤตนี้ เย่เทียนไม่กล้าปล่อยตัวหย่อนยาน กัดฟันแน่น ฝืนระงับอาการวิงเวียนที่ส่งผ่านออกจากสมองเป็นระลอก

ตัดใจออกจากความเจ็บปวดเป็นระลอกที่ส่งมาจากร่างกาย รีบเร่งผลักดันกระแสพลังอุ่นของปลาครอบจักรวาลหยินหยาง

ในช่วงเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด พลังที่เกิดจากการฝึกปลาครอบจักรวาลหยินหยางกระจายตัวออก กระแสพลังอุ่นแยกเป็นสองสาย ต่างเข้าผนึกรวมกับพลังปราณแท้ในตัว กับพลังประหลาด

อาจด้วยสาเหตุจากปลาครอบจักรวาลหยินหยาง การปะทะกันของกระแสพลังทั้งสองก็อ่อนตัวลงบ้าง และความเจ็บปวดของเย่เทียนก็ลดลงไปบ้าง ในเวลานั้นเอง เย่เทียนก็ได้พบว่า เสื้อผ้าชุดสีขาวสะอาดใสของเขานั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อปนกับเลือดกลายเป็นเสื้อผ้าชุ่มเลือดไปทั้งชุด！

ทว่า เพิ่งได้ผ่อนคลายลงมาหน่อย เพียงชั่ววินาทีต่อมา สีหน้าเย่เทียนเปลี่ยนแปลงไปอย่างรุนแรง ด้วยว่าฤทธิ์ยาได้สูญสลายไปหมดเกลี้ยงในชั่วเวลานั้น

บรึม！

ความขัดแย้งเหมือนน้ำกับไฟ หลังจากฤทธิ์ยาสูญสลายหมด กระแสพลังสองกระแสในร่างกายปะทะกันอย่างดุดัน อานุภาพของการทำลายพุ่งกระจายออกจากภายในร่างกายของเย่เทียน เสื้อผ้าที่ใส่อยู่จึงเป็นปราการด่านแรกที่ถูกกระแสพลังนี้ฉีกกระจุย เผยเห็นถึงความล่ำกำยำของร่างกายท่อนบน

เย่เทียนไหนเลยจะลังเลอีก เร่งผลักดันกระแสอุ่นที่เกิดจากปลาครอบจักรวาลหยินหยาง พอกระแสอุ่นนี้รวมตัวเข้ามา พลังประหลาดกับพลังปราณจริงก็เริ่มผสมผสานเข้ากันอย่างต่อเนื่อง

ผ่านไปพร้อมกับเวลา เรียง ๆ เรื่อย ๆ กระแสพลังทั้งสองถึงแม้ยังไม่หยุดปะทะกัน แต่ก็ไม่ได้มีความดุดันเหมือนตอนเริ่มต้น เย่เทียนยิ้มออกมาได้บนสีหน้า จัดการรวบรวมพลังที่ได้รับการผสมผสานใหม่จากปลาครอบจักรวาลหยินหยางเข้าไว้ในจุดตานเถียน

บรึม！

พอเมื่อพลังรวมใหม่นี้เข้าสู่จุดตานเถียน ฉับพลันนั้น เย่เทียนให้รู้สึกปวดที่ท้องน้อยขึ้นมาอย่างรุนแรง ถึงกับเซล้มลงกับพื้น ถึงขนาดเกือบจะเป็นลมสลบไป

เหมือนว่าจะเกิดปฏิกิริยาต่อต้านกระแสพลังเกิดใหม่ พลังปราณจริงกับพลังปราณประหลาดกลับเลิกปะทะกันเอง หันไปปะทะกับพลังเกิดใหม่อย่างไม่ได้นัดหมายกัน ประหนึ่งจะขับไล่ผู้บุกรุกให้พ้นออกไปปานนั้น