บทที่ 950 ฝากเนื้อฝากตัวด้วย

“ผมว่านะ จริงๆแล้วไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น แต่ตอนนี้กลุ่มคนพิเศษจากทั่วทุกมุมโลกกำลังมุ่งหน้าไปยังประเทศวาติกัน” ในเวลานี้ เจ้าสำนักของสำนักสุขสราญก็พูดขึ้น

“ข่าวน่าเชื่อถือหรือไม่?” ปรมาจารย์ไร้เจตสิกถาม

“อืม มันยากที่จะพูด เรื่องนี้ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกัน ศิษย์คนหนึ่งของสำนักของผมบอกกับผมเอง เมื่อไม่กี่ปีก่อนเขาลงเขาเพื่อฝึกฝน และถูกองค์กรพลังวิเศษดูดเข้าไป คราวนี้ที่เขาบอกผม ก็เพราะหวังว่าโลกบู๊ของเราจะสามารถส่งคนไปช่วยได้” เจ้าสำนักของสำนักสุขสราญพยักหน้า

หลังจากหยุดสักครู่ เจ้าสำนักสำนักสุขสราญก็ยิ้ม "เดิมที ผมคิดจะปรึกษาเรื่องนี้กับพวกคุณหลังจากการแข่งขันรอบคัดเลือกจบลง คิดไม่ถึงว่าปรมาจารย์ไร้เจตสิกจะพูดเรื่องนี้ก่อน"

“เรื่องนี้ผมก็รู้บ้าง แต่สิ่งที่ผมได้ยินคือยอดมนุษย์จากสหรัฐอเมริกาได้เชิญกลุ่มคนพิเศษจากประเทศต่างๆไปยังประเทศวาติกันโดยบอกว่าพวกเขาต้องการพูดคุยอะไรบางอย่าง แต่พวกเขาไม่ได้เชิญประเทศจีนของเรา”เย่เทียนเอ่ยปากพูดในเวลาที่เหมาะสม

ขณะที่เย่เทียนเอ่ยปากพูด ทุกคนหันมาสนใจเย่เทียน แต่พวกเขาก็แปลกใจเล็กน้อย ทำไมเย่เทียนถึงรู้ข่าวได้อย่างรวดเร็ว และดูเหมือนว่ากองกำลังฝั่งโลกมนุษย์ก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

“เห็นได้ชัดว่า ดูเหมือนว่านี่มันมุ่งเป้ามาที่ประเทศจีนของเราชัดๆ หากมีแผนร้ายอะไร ถึงตอนนั้น…” ปรมาจารย์ไร้เจตสิกไม่พูดต่อ แต่ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว

ด้วยคำพูดของปรมาจารย์ไร้เจตสิก ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบทันที และทุกคนก็ขมวดคิ้ว เริ่มครุ่นคิด...

ภายในห้องในโรงเตี๊ยม

ด้วยความเงียบของทุกคน ห้องก็เงียบลงในทันใด และปรมาจารย์ไร้เจตสิกก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน เหล่มองทุกคนด้วยสายตาที่ไม่อาจหยั่งรู้

“ไอ้หัวล้าน คุณมีวิธีแก้ปัญหาไหม?” เมื่อเห็นสิ่งนี้ นักพรตเต๋าชิงเฟิงอดไม่ได้ที่จะถาม

“ผมมีวิธีแก้ไขอยู่ ส่วนจะแก้ได้หรือไม่นั้นก็พูดยาก” ปรมาจารย์ไร้เจตสิกยิ้มเล็กน้อย

ด้วยคำพูดของปรมาจารย์ไร้เจตสิก เขาดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที โดยรอคำพูดต่อจากนั้นของปรมาจารย์ไร้เจตสิก

ปรมาจารย์ไร้เจตสิกไม่รีบร้อน เขาค่อยๆหยิบถ้วยน้ำชาตรงหน้าเขาขึ้น จิบแล้วค่อยๆพูดอย่างช้าๆ ว่า“ตามความเห็นของผม มันไม่มีประโยชน์สำหรับเราที่จะคาดเดาอยู่ที่นี่ ไปโดยตรงดีกว่า เรื่องทุกอย่างก็จะชัดเจนไม่ใช่หรอกเหรอ”

“นี่ ปรมาจารย์ไร้เจตสิก ไม่ดีมั้ง? หากพวกเขาจงใจล่อพวกเราไป นั่นก็เหมือนแพะเข้าถ้ำเสือไม่ใช่หรือ?” หลังจากคำพูดของปรมาจารย์ไร้เจตสิกลดลง เจ้าสำนักของพรรคคุนหลุนก็ขมวดคิ้วทันที

ถึงแม้ในที่นี่จะไม่มีใครที่เป็นคนธรรมดา แต่ประเทศวาติกันได้รวบรวมผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกแล้ว หากมีแผนอะไรจริงๆ เราก็ซวยแน่

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ปรมาจารย์ไร้เจตสิกก็ไม่โกรธเช่นกัน เขาเหลือบมองที่เจ้าสำนักคุนหลุน และพูดอย่างเฉยเมย “แน่นอน เราก็รู้เรื่องนี้เหมือนกัน ดังนั้นเราจึงวางแผนที่จะให้ผู้นำเย่เข้าไปตรวจสอบสถานการณ์ก่อน ถ้ามีคนอยากจะทำอะไรไม่ดีกับประเทศจีนจริงๆ งั้นเราก็ไปทำลายพวกมันโดยตรง เชือดไก่ให้ลิงดู!"

“อันนี้ได้” ก่อนที่เย่เทียนจะพูด นักพรตเต๋าชิงเฟิงก็พยักหน้า จากนั้นเขาก็พูดด้วยความกังวลว่า “ใช่แล้ว เพียงผู้นำเย่ตัวคนเดียว มันจะ…”

“อันนี้ไม่ต้องกังวล แน่นอนว่าผมจะไม่ปล่อยให้ผู้นำเย่ไปเอง เมื่อถึงตอนนั้น ลูกศิษย์ของผมจิ่วเจี้ย และลูกศิษย์ของคุณเสวียนเฉิง พวกเขาสามคนน่าจะเพียงพอที่จะป้องกันตัวเองได้แล้ว”นักพรตเต๋าชิงเฟิงยังพูดไม่จบ ปรมาจารย์ไร้เจตสิกก็ขัดจังหวะโดยตรงแล้ว

“แบบนี้ก็ดี การแข่งขันคัดเลือกรุ่นหลานสิ้นสุดลงแล้ว เสวียนเฉิง คุณมีปัญหาอะไรไหม?” นักพรตเต๋าชิงเฟิงพยักหน้าและถามโดยไม่หันกลับมามอง