บทที่ 957 เริ่มกิจกรรม

“กิจกรรมอะไร?” เมื่อเห็นว่าไม่ใช่ภัยคุกคาม จินไห่เซวียนจึงเอนตัวพิงประตูและถาม

พนักงานเสิร์ฟยังคงตอบด้วยใบหน้าเหมือนเย่เทียน“เพราะวันนี้เป็นวันแรกของการท่องโลก เราจึงได้เตรียมกิจกรรมบางอย่างเพื่อให้ทุกคนมารวมตัวกันและเฉลิมฉลอง”

จินไห่เซวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า "มีกิจกรรมอะไรบ้าง?"

“คุณผู้ชาย มันเป็นแบบนี้ เรามีกิจกรรมหลายอย่างด้วยกัน หนึ่งคืองานเต้นรำ นอกจากการเต้นแล้ว คุณยังสามารถชิมไวน์และอาหารได้อีกด้วย อีกอย่างคือราชาการพนันของเรา การแข่งขันนี้กินเวลาสามวัน และเราจะเลือกราชาแห่งการพนันในเวลาเที่ยงคืนของวันสุดท้าย และเขาจะได้รับของขวัญล้ำค่าที่สุดที่เราเตรียมไว้สำหรับเขา”

“ของขวัญอะไร?”จินไห่เซวียนสงสัยเล็กน้อยเมื่อได้ยินกิจกรรมทั้งสองนี้

เห็นว่าบริกรไม่ตอบ เขาแค่ยิ้มอย่างลึกลับ “ขอโทษครับ เก็บเป็นความลับไว้ก่อน”

“มันค่อนข้างลึกลับอยู่นะ?” จินไห่เซวียนยิ้ม ไม่ได้บังคับให้พูด

เมื่อบริกรเห็นว่าคำพูดของเขาถูกส่งมาถึงพวกเขาแล้ว เขาโค้งคำนับและจากไปพร้อมกับรอยยิ้ม แล้วเดินไปที่ห้องถัดไปเพื่อแจ้งให้ทราบ

หลังจากปิดประตู จินไห่เซวียนได้อธิบายอย่างขี้เล่นให้ทุกคนฟังว่า "เมื่อกี้พนักงานเสิร์ฟ เขาบอกว่าคืนนี้มีงาน พวกคุณจะไปไหม?"

“เลิกเล่นตลกได้แล้ว กิจกรรมอะไรเหรอ?” เย่เทียนหัวเราะอย่างโกรธเคือง

“มันเป็นงานเต้นรำและการพนันราชาอะไรสักอย่าง” จินไห่เซวียนยักไหล่

“จะเต้นรำ?” สีหน้าของโข่งจื่อโถงตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะตอนที่เธออยู่ในโลกบู๊ เธอได้ยินจินไห่เซวียนบอกเรื่องพวกนี้แก่เธอตลอดเวลา ดังนั้นเธอจึงรู้สึกแปลกใหม่เล็กน้อย ตอนนี้เธอได้ยินอีกครั้งเธอจึงอยากจะลองดู

เพราะข่งเทียนหยิน โข่งจื่อโถงอาศัยอยู่ที่เมืองเถาหยวนตั้งแต่เด็ก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอออกมา เธอรู้สึกทุกอย่างนั้นแปลกใหม่

เมื่อเห็นสิ่งนี้ จินไห่เซวียนก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ มองเธอด้วยแววตาที่ปรนเปรอ “คุณนะ เอาแต่เต้นนะแหละ”

“ฉันไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน โอเคไหม” โข่งจื่อโถงโต้กลับเมื่อไม่พอใจกับคำพูดของจินไห่เซวียน

เย่เทียนส่ายหัวเล็กน้อยรีบถามจินไห่เซวียน "นอกจากสองอย่างนี้ มีอะไรอีกไหม?"

สำหรับโข่งจื่อโถง จินไห่เซวียนก็รู้ว่าเขาจะเสียเปรียบถ้าเขาพูดต่อ ดังนั้นเขาจึงรีบตามเย่เทียนและพูดเบาๆว่า "ไม่มี แค่สองสิ่งนี้"

“ก็ไปเล่นดู ไม่เสียหาย ฮ่าๆ หลังจากอยู่ในโลกบู๊มาเป็นเวลานาน ก็ถึงเวลาต้องสนุกหน่อยแล้ว” หลังจากพูดจบ เย่เทียนก็บิดขี้เกียจและยิ้ม

จินไห่เซวียนพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นมองไปที่จิ่วเจี้ยและเสวียนเฉิงอีกครั้ง "ไอ้หัวล้าน เสวียนเฉิง ถึงตอนนั้นพวกคุณจะไปไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จิ่วเจี้ยก็ขมวดคิ้วและกล่าวว่า “อมิตาพุทธ บาปแล้วบาปแล้ว คุณไปกับพี่เย่เถอะ ผมก็ไม่ไปแล้ว”

จินไห่เซวียนยกคิ้วและพูดติดตลกว่า “ยังมีที่ที่ไอ้หัวล้านไม่อยากไปด้วยเหรอ? บอกได้เลยว่าจะมีสาวงามมากมายเช่นศิษย์พี่ในสำนักซวนซวง!”

“จริงเหรอ?” เมื่อได้ยินเช่นนี้ จิ่วเจี้ยก็ทำหน้าดีใจ แล้วเขาก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง ประสานมือเข้าหากัน แล้วพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “พี่สิง ผมไม่ไปแล้ว เพราะผมในฐานะคนบวช เข้าสถานที่แบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่"

“แหวก!” เพียงแต่ว่าจิ่วเจี้ยรักษาความสง่าผ่าเผยเพียงไม่ถึงสามวินาที ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าท้องของเขาปั่นป่วนอีกครั้ง และรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำโดยปิดปาก...