บทที่ 981 เจ้าของเรือสำราญ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า การเคลื่อนไหวครั้งนี้ของเย่เทียนทำให้ทุกคนถึงกับกรี๊ดออกมา ตอนนี้ยังจะมีใครจะกล้าดูถูกเย่เทียนอีกล่ะ? ไม่ว่าจะเป็นลูกเต๋า หรือว่ารูเร็ต แทงอะไรไปก็ออกตัวนั้น ยังจะมีใครทำแบบนี้ได้อีก?

ที่สำคัญก็คือ ครั้งนี้เย่เทียนได้ลงเงินทั้งเจ็ดร้อยห้าสิบล้านไปจนหมด ถ้าถูกเข้า ครั้งนี้ก็จะได้กลับมาสองหมื่นล้านเลย!

"ขอโทษนะครับ ทุกท่าน พอดีว่าเครื่องนี้มีปัญหานิดหน่อยน่ะครับ พวกผมจำเป็นใช้เวลานิดหน่อยในการซ่อมมัน ต้องขอรบกวนทุกท่านย้ายไปเล่นที่โต๊ะอื่นก่อนนะครับ ปัญหาที่เจอในครั้งนี้ พวกเราต้องขออภัยแทนทางกาสิโนด้วยนะครับ" ในตอนนั้นเอง ก็มีพนักงานสองคนเดินเข้ามา

ในเวลาเดียวกัน เจ้ามือผู้หญิงหมายเลขห้าก็เดินเข้ามา และมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเย่เทียน และพูดด้วยความเคารพว่า "ทุนที่คุณมีอยู่ตอนนี้ คุณสามารถขึ้นไปเล่นในโซนวีไอพี่ได้ค่ะ"

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เย่เทียนก็อึ้งไปสักครู่จากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า "ห้องวีไอพีเหรอ? ได้เลย อย่างนั้นคุณก็นำไปเลยครับ"

ในขณะที่พูดอยู่ เย่เทียนก็ลุกขึ้นมาและทำท่าทางเชิญใส่เจ้ามือหญิงหมายเลขห้า

เมื่อเห็นว่าเย่เทียนกำลังจะไปเล่นที่ห้องวีไอพี ทุกๆ คนก็ต่างพากันหมดหวัง การที่เย่เทียน ไปทำให้การแสดงนี้ไม่น่าดูต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น ห้องวีไอพีนั้นไม่ใช่ว่าใครก็จะเข้าไปเล่นได้ ต้องเข้าใจว่าการที่จะเข้าไปเล่นในนั้นได้ คนคนนั้นต้องมีเงินทุนไม่ต่ำกว่าร้อยล้าน ยิ่งไปกว่านั้นการเดิมพันแต่ละครั้งก็เดิมพันไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้าน ด้วยกฎข้อนี้ คนส่วนใหญ่เลยเข้าไปเล่นไม่ได้

เจ้ามือผู้หญิงหมายเลขห้า ก็ยิ้มหวานพร้อมกับหันหลัง และพาเย่เทียนไปที่ห้องวีไอพี

ส่วนจินไห่เซวียน แน่นอนว่าต้องเดินตามหลังเย่เทียนมาอย่างแน่นอน เพราะเขาก็อยู่ในระดับเดียวกับเย่เทียน แค่สามร้อยล้านที่เล่นได้ในเมื่อคืน ก็พอแล้วสำหรับการเข้าไปในห้องวีไอพี

ทั้งสามคนเดินตรงไปทางห้องวีไอพี ในขณะนั้นเอง มีคนออกมาจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว และชนเข้ากับเย่เทียน

เย่เทียนรู้สึกประหลาดใจไปสักพัก เขาไม่ทันได้สังเกตรูปลักษณ์ของอีกฝ่าย และดูจากท่าทางของคนนั้นแล้ว เย่เทียนมั่นใจว่าตัวเองนั้นไม่รู้จักอีกฝ่ายอย่างแน่นอน!

“อะไรเนี่ย? ไม่มีตาหรือไง?" เย่เทียนยังไม่ทันได้พูด จินไห่เซวียนที่อยู่ข้างหลังก็ไม่พอใจขึ้นมา

"ขอโทษครับ! ขอโทษครับ!" เย่เทียนยังไม่ทันได้คิดอะไร คนนั้นก็รีบเอากระดาษที่เขียนอะไรบางอย่างใส่ในมือของเย่เทียน พร้อมกับพูดขอโทษวนไปวนมา และรีบเดินเข้าห้องน้ำไป ท่าทางเหมือนกับคนที่กั้นฉี่ไม่อยู่อะไรอย่างนั้น

"จริงๆ เลย คนก็ออกจะตัวใหญ่ขนาดนี้ มีตาไม่เห็นได้ไง" จินไห่เซวียนสาปแช่ง

"คุณคะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ"

"ผมไม่เป็นไรครับ คุณนำทางต่อไปเลยครับ" เย่เทียนยิ้ม และทำท่าทีเหมือนไม่เป็นไร "พอแล้ว ไห่เชียน เธอก็พอได้แล้ว เขาก็คงจะรีบมากไม่แปลกหรอกที่เขาจะไม่เห็น"

"ได้ค่ะ เดี๋ยวคุณเดินตามฉันมาเลยนะคะ" เจ้ามือผู้หญิงหมายเลขห้า ก็ทำท่าเชิญให้เย่เทียน พูดจบก็หันหลังและนำทางให้เย่เทียนทั้งสองคนเดินไป

เย่เทียนก็ใช้โอกาสนี้ในการเปิดข้อความในมือขึ้นมาอ่าน เมื่อเหลือบไปมองก็เห็นมันเขียนไว้ว่า ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะชนะเจ้าของเรือสำราญนี้

และมุมขวาล่างของกระดาษ ก็มีคำว่าจ้าวเขียนไว้คำหนึ่ง

คิ้วของเย่เทียนก็ย่นขึ้นมาเล็กน้อย จ้าวงั้นเหรอ? บนเรือลำนี้ มีคนที่แซ่จ้าวคนเดียวเท่านั้นที่เขารู้จัก นั่นก็คือท่านจ้าว

แต่ทว่า ถ้าพูดแบบนี้ ก็พูดได้ว่าก่อนหน้านี้ที่เขาชนะมาคือเบสิกมาก แต่ว่าที่เขียนในกระดาษนี้มันหมายความว่าอะไร?

เย่เทียนก็คิดไปมา สักพักเจ้ามือหญิงหมายเลขห้าทั้งสามคนก็มาจนถึงห้องวีไอพี ตอนนี้ในห้องวีไอพี ก็มีแต่คนที่อายุประมาณหกสิบทั้งนั้น ผมขาวเต็มหัวและยังใส่สูท พร้อมกับหัวเราะอย่างมีความสุข เหมือนกับคุณปู่ข้างบ้านที่เป็นกันเอง