บทที่ 546 เหล่าขุนนางชั้นสูงขี้โวยวาย พูดแต่เรื่องศีลธรรมจริยธรรมและมรรคห้า

เฮ่อโยวเดินมาพร้อมกับอวี้เยี่ยนนางกำนัลคนสนิทของเฉินเสียน อวี้เยี่ยนนั้นถือตราประทับอยู่ในมือ

เฮ่อโยวกระแอ่มก่อนจะกล่าวว่า "ข้าก็เพิ่งจะทราบเรื่องว่าองค์จักรพรรดิต้องการเวลาส่วนตัวสักพัก จึงไม่สามารถเสด็จมาร่วมการเข้าเฝ้ายามเช้า"

เหล่าขุนนางต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน

"เพราะอะไรกัน?"

"นี่คือเรื่องใหญ่ของราชสำนัก จะพูดว่าไม่สนใจก็สนใจแบบนี้ได้อย่างไร?"

"ตอนนี้องค์จักรพรรดิอยู่ที่ไหนหรือ? เดี๋ยวข้าจะพยายามไปเกลี้ยกล่อมให้องค์จักรพรรดิเสด็จมาร่วมการเข้าเฝ้ายามเช้า!"

เหล่าขุนนางต่างก็เห็นดีเห็นชอบด้วย

เฮ่อโยวลูบไล้หน้าผากและกล่าวว่า "ไม่ต้องไปหรอก ถึงไปพวกท่านก็ไม่สามารถเข้าพบองค์จักรพรรดิได้"

"หรือว่าองค์จักรพรรดิจะไม่ได้อยู่ในวังหลวง?"

"แล้วพระองค์เสด็จไปที่ไหนหรือ?"

"ใช่ ในเวลาเช่นนี้จะออกไปนอกวังหลวงโดยพลการได้เช่นไรกัน ต้องเห็นว่าเรื่องอาณาจักรสำคัญที่สุดสิ!"

"เป็นถึงองค์จักรพรรดิ จะทรงทะนงเย่อหยิ่งมัวเมาหมกมุ่นเรื่องส่วนตัวไม่ได้!"

เฮ่อโยวชะงักที่มุมปากแล้วกล่าวว่า "องค์จักรพรรดิเสด็จออกไปรับองค์ชายกลับวังหลวง องค์ชายมีส่วนเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ หรือพวกท่านคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องสำคัญของอาณาจักรหรือ?"

ท่านพ่อของเฮ่อโยวสุขภาพร่างกายไม่ค่อยดีนัก ยังคงพักรักษาตัวอยู่ที่เรือนของเขา ในฐานะที่เขาเป็นอาลักษณ์ขุนนางขั้นสอง และเป็นถึงขุนนางข้างกายเฉินเสียน เรื่องการทำให้ราชสำนักสงบเรียบร้อยลงจึงตกเป็นหน้าที่ของเขา

ก่อนที่เฉินเสียนจะออกเดินทางเธอกลัวว่าเขาจะละทิ้งหน้าที่ จึงออกพระราชโองการให้เขามีหน้าที่กำกับดูแลทุกเรื่องในราชสำนักเป็นการชั่วคราว

และตอนนี้พระราชโองการที่ว่านั้นก็อยู่ที่ข้างบนตราประทับนั้น

เฮ่อโยวถือได้ว่าเป็นความรู้ความสามารถ พวกขุนนางแก่ดื้อรั้นเหล่านี้ พูดกันไปต่าง ๆ นานา ขี้โวยวาย พูดแต่เรื่องศีลธรรมจริยธรรมและมรรคห้า ทำให้เขารู้สึกช่วงปวดหัวเสียจริง

มีขุนนางชั้นผู้ใหญ่ถาม "หากองค์จักรพรรดิไม่อยู่ในราชสำนักแบบนี้ เรื่องสำคัญในราชสำนักจะทำอย่างไร?"

"ใช่ ใช่ ตอนนี้อาณาจักรต้าฉู่ก็เพิ่งจะกลับมาสงบลง และยังมีเรื่องมากมายให้ต้องจัดการ"

"เสด็จไปรับองค์ชายกลับมาวังหลวงตอนนี้...เกรงว่าจะไม่เหมาะสม..."

เฮ่อโยวปวดศีรษะจนแทบจะระเบิด ปัดชุดเครื่องแบบขุนนางแล้วนั่งลงกับพื้น แล้วกล่าวว่า "พวกท่านจะหยุดพูดได้หรือ มีเวลามาถอนหายใจเล่นที่นี่ แทนที่จะเอาเวลาที่มีในนี้ไปทำงานปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย รีบสิ รีบกลับเรือนไป! งั้นอย่างงั้นนั่งถอนหายใจเล่นอยู่ที่นี่จนพระอาทิตย์ตกดินก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร"

เฮ่อโยวหยิบพระราชโองการต่าง ๆ ที่อยู่ในราชสำนักเปิดออกดู และกล่าวว่า "องค์จักรพรรดิกลัวว่าพวกท่านจะไม่มีอะไรทำ ก่อนจะเสด็จออกไปก็ได้มีคำสั่งให้พวกท่านทุกคนปฏิบัติหน้าที่ตามที่พระองค์มอบหมาย ในช่วงเวลาที่พระองค์ไม่อยู่ พวกท่านก็ทำตามหน้าที่ของพวกท่าน"

"ฝ่ายข้าราชการพลเรือนจะต้องคัดเลือกบุคคลที่มีความสามารถ ออกประกาศออกไปก่อน ฤดูหนาวของปีนี้จะต้องเริ่มการทดสอบภาคฤดูหนาว เวลามีไม่มากแล้วรีบจัดการซะ" เฮ่อโยวกล่าวพร้อมกับส่งพระราชโองการให้

"ฝ่ายทหารก็ต้องรีบจัดการเตรียมการฝึกสอบประลองวิทยายุทธ การสอบประลองวิทยายุทธมีความสำคัญเท่ากับการสอบข้อเขียน ต้องให้ความสำคัญกับทั้งสอง นอกจากนี้ยังมีระบบการขึ้นทะเบียนทหารซึ่งควรรีบดำเนินการให้เสร็จโดยเร็ว"

"ฝ่ายโยธาธิการและฝ่ายการคลัง ตรวจสอบโครงการอนุรักษ์น้ำตามสถานที่ต่างๆ และร่วมกันตรวจนับจำนวนครัวเรือนและเมล็ดพืชในฤดูใบไม้ร่วง เพื่อหลบเลี่ยงความหิวโหยอดอยากและความเหน็บหนาวในช่วงเข้าสู่ฤดูหนาว จำเป็นต้องส่งให้ส่วนราชการควบคุมและจัดสรรแบ่งจ่ายออกไป โชคดีที่ปีนี้เก็บเกี่ยวผลผลิตช้า ทำให้ที่ดินผืนใหญ่ในแต่ละพื้นที่มีการเพาะปลูกและไม่ปล่อยให้ทิ้งร้าง"

สุดท้าย ก็มีงานและหน้าที่ที่สอดคล้องกับแต่ละฝ่ายไปปฏิบัติกัน พวกท่านลองทำความคุ้นเคยกับเนื้องานดู เฮ่อโยวยังกล่าวอีกว่า "องค์จักรพรรดิสนับสนุนให้พวกท่านร่วมแรงร่วมใจกัน แต่หากมีการก่อกระทำการเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวและการทุจริตและการละเมิดกฎหมาย กรมอาญาและศาลยุติธรรมต้าหลี่ก็มีหน้าที่เข้ามาตรวจสอบตรงนี้ จะต้องได้รับการลงโทษที่รุนแรงอย่างแน่นอน"

งานเหล่านี้ดูเหมือนจะง่ายดายเหมือนที่พูดไม่กี่คำ แต่หากเจาะลึกรายละเอียดลงไปแล้วนั้นนักเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ทีเดียวเชียว