บทที่545 สถานะของเขา คือราชครูซูเจ๋อ

เฉินเสียนปลอบขวัญอวี่เยี่ยน เดินเข้าไปหาเฮ่อโยวแล้วขยับจมูก จึงขมวดคิ้วและพูดว่า "มือของเจ้าบวมมากขนาดนี้แล้ว เจ้ายังกล้าดื่มอีกเหล้า?"

เฮ่อโยวยักไหล่และพูดอย่างเกียจคร้าน "ไม่มีทางเลือก ท่านพ่อบังคับให้ข้าไป อาจารย์ข้าก็ไม่ใช่มีบาดแผลไปทั้งตัวรึ เขาดื่มเยอะกว่าข้าเสียอีก ดูมีความสุขดี"

เฉินเสียนกระตุกปาก "เจ้าเป็นลูกของพ่อเจ้าจริงหรือไม่?"

ซูเจ๋อยังเดินไปบนสะพานไม้และพูดเบาๆ ว่า "ขุนนางแก่ๆ เหล่านั้นพูดถึงอะไร?"

เฮ่อโยวยิ้มและกล่าวว่า "ไม่ใช่แค่พูดถึงราชวงศ์ก่อน แต่ยังพูดถึงใต้เท้าซูด้วย โดยบอกว่าใต้เท้าซูเป็นที่ปรึกษาขององค์หญิงจริงๆ แม้ว่าปากจะชื่นชม แต่ในใจยังป้องกัน ต่อไปใต้เท้าซูต้องระมัดระวังหน่อย"

ซูเจ๋อเลิกคิ้วในแนวทแยงมุม

ขุนนางแก่ๆ แน่ชัดแล้วว่าซูเจ๋อเป็นอาจารย์ของเฉินเสียน ต่อไปต้องการให้คนรักได้แต่งงาน เกรงว่ายังจะต้องถูกขัดขวางแน่ เฮ่อโยวพูดไม่เข้าใจ แต่เชื่อว่าใต้เท้าซูเองคงเข้าใจดี

เฉินเสียนได้ยิน "ใครก็ตามที่กล้า ข้าจะให้โลงศพเป็นรางวัลแก่เขา"

เฮ่อโยวกล่าวว่า "มันดึกแล้ว เด็กคนนี้ข้าก็กลับมาส่งให้ท่านเหมือนเดิมแล้ว ข้ากลับก่อนล่ะ"

อวี่เยี่ยนเข้ากับเสี่ยวเฮอได้ ทั้งสองได้กลับไปที่พระตำหนักไท่เหอก่อนเพื่อเตรียมพร้อมเครื่องนอนของเฉินเสียน และที่สำคัญเพื่อให้เฉินเสียนและซูเจ๋อได้อยู่ด้วยกันตามลำพังสักพัก

เฉินเสียนพิงราวกับราวบันได ใช้นิ้วถูชุดของซูเจ๋อ และพูดเบาๆ ว่า "ไม่อยู่จริงๆ เหรอ?"

ซูเจ๋อเลิกคิ้วจับมือเฉินเสียนไว้ แล้ววางลงบนริมฝีปากและจูบลงไป เขายิ้มพร้อมพูดว่า "ตอนนี้เป็นท่านที่ต้องการให้อยู่ ต่อไปคงต้องเป็นข้าที่ต้องการให้ท่านอยู่แทน"

เฉินเสียนกล่าวว่า "ทำไมถึงเป็นท่านที่ต้องให้อยู่ นอกจากท่านอยู่ที่นี่ ข้ายังจะไปที่ไหนได้ล่ะ"

รอยยิ้มของซูเจ๋อจางลง และในสายตามีความหมายลึกซึ้ง "ถ้าหากเกิดว่าท่านไม่เป็นตัวท่านเองล่ะ"

ซูเจ๋อพูดอีกครั้งโดยไม่รอให้เฉินเสียนได้คิด "ดึกมากแล้ว เข้าไปนอนเถอะ พรุ่งนี้เช้ายังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ"

หลังจากนั้นหลิวอีกว้าถูกนำตัวไปที่สำนักหอดูดาวหลวงอย่างมึนงง เฮ่อโยวก็ได้ขอให้เขารีบคำนวณวันดีให้เร็วที่สุด เพื่อให้เฉินเสียนได้ขึ้นครองบัลลังก์

หลิวอีกว้าบีบนิ้วและพูดว่า "จริงๆ แล้ว.......ข้าน้อยเป็นแค่หมอดูพเนจรคนหนึ่ง"

เฮ่อโยวกล่าวว่า "ข้าสนใจเจ้า หากเจ้าปั้นเรื่องให้ข้าก็ต้องปั้นเรื่องให้น่าฟังหน่อย"

เรื่องการขึ้นครองบัลลังก์ของเฉินเสียน ยังคงเป็นเฮ่อโยวจัดการ ก่อนหน้านี้เขาเคยรับใช้ในกรมพิธีกรรมและคุ้นเคยกับพิธีกรรมเหล่านี้มาก

ในวังหลังมีเพียงอวี่เยี่ยนและเสี่ยวเฮอเป็นนางในติดตามเฉินเสียน ทั้งสองคนจัดหาทั้งนอกทั้งใน กระตุ้นให้สำนักทอผ้าทำเสื้อคลุมของจักรพรรดิและมงกุฎหงส์

เฉินเสียนเวียนหัวทุกวัน ในวันที่เสด็จขึ้นครองบัลลังก์ นางถูกลากขึ้นไปด้วยความงุนงง สวมเสื้อคลุมของจักรพรรดิและมงกุฎหงส์ ใต้เสาใหญ่ที่ประตูหานอู่ เข้าร่วมพิธีเฉลิมฉลองโดยมีเฮ่อโยวคอยจัดการ ทั้งยังเฮ่อเซียงนำขุนนางทหารมาแสดงความเคารพ

เมื่อตะวันขึ้น ท้องพระโรงก็สว่างไสว เฉินเสียนยืนอยู่บันไดหยกและชายขอบสีแดงทองของเสื้อลากบนบันไดหยก นางเคร่งครัดและเคร่งขรึม และเป็นผู้นำในการก้าวเข้าสู่ท้องพระโรง

เฉินเสียนนั่งอยู่ในตำแหน่งที่สูงและเหล่าขุนนางได้คำนับอีกครั้ง

การสถาปนาราชวงศ์ใหม่ ทั้งหมดได้นิรโทษกรรมแล้ว และร่วมยินดีเฉลิมฉลองกันทั่วหล้า

ขุนนางในราชสำนักที่ได้เพิ่มตำแหน่งเป็นทางการ ต่างก็เขียนรายงานไว้อย่างชัดเจนในพระราชโองการเพื่อแจ้งให้เหล่าประชาได้ทราบโดยทั่วกัน

"แต่งตั้งให้ ท่านแม่ทัพฉินหรูเหลียงผู้ที่ทำศึกกับทางตอนเหนือที่คิดกบฏ เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งการปกครองเหล่าทหารม้า"

"แต่งตั้งให้ อาลักษณ์ฝ่ายพิธีการเฮ่อโยว เป็นเหวินฉางโหว"

"แต่งตั้ง พ่อค้าวาณิชเหลียนชิงโจว เป็นพ่อค้าชั้นหนึ่งของราชสำนัก"

............