บทที่ 75 บรรพบุรุษของท่าน

ท่านแม่ทัพเพื่อภรรยาคนที่สองแล้ว ถึงกับบังคับเซียงซั่นให้ตายอย่างโหดเหี้ยม!

สักพักข่าวก็แพร่กระจายไปยังทั่วจวนแม่ทัพอีกครั้ง และพวกบ่าวในจวนเป็นห่วงมาก

พวกเขาที่เป็นบ่าวรับใช้ หลังจากเจ้านายใช้หมดประโยชน์แล้วก็จะถูกกำจัด!

หัวของเซียงซั่นมีเลือดออกและใบหน้าของเธอซีดเผือด

ไม่นานหมอก็มาทำแผล เมื่อตรวจชีพจรนางสีหน้าท่าทางก็เปลี่ยนไป

เฉินเสียนยิ้มอย่างมีนัยยะ ดูเหมือนว่าทุกอย่างยังไม่จบ

อวี้เยี่ยนนำเก้าอี้มาและช่วยให้เฉินเสียนนั่งลงช้าๆ เฉินเสียนกล่าวอย่างสบายๆ "ถ้าหมอมีอะไรที่ยากจะพูด รอสักครู่ให้ท่านแม่ทัพกลับค่อยพูดก็ได้"

เฉินเสียนหันไปสั่ง "ไปเรียกท่านแม่ทัพมา"

ในไม่ช้าฉินหรูเหลียงก็ปรากฏตัวในเรือน เขาได้ขอให้คนจัดการกับเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว แต่ขณะนี้เขาไม่ได้คาดคิดว่าปัญหาจะใหญ่โตเช่นนี้!

อย่าหวังว่าเขาจะมีสีหน้าที่ดีนักเลย

เมื่อเห็นท่าทางที่สั่นเทาของหมอ เฉินเสียนก็ยิ้มและกล่าวว่า “ตอนนี้ท่านแม่ทัพก็อยู่ที่นี่แล้ว อาการของเซียงซั่นเป็นอย่างไรกันแน่ หมอพูดออกมาเถอะ"

"นี่……"

ฉินหรูเหลียงกล่าวอย่างไม่ทน "เจ้ามีอะไรก็พูดมา!"

หมอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพูดออกไปอย่างระมัดระวัง "ท่านแม่ทัพ เซียงซั่น...กำลังตั้งครรภ์”

สีหน้าของผู้คนในนั้นก็เปลี่ยนไปตามไปด้วย

หมอไม่ทราบสาเหตุเฉพาะ รู้เพียงว่าหากสาวใช้ได้รับการวินิจฉัยว่าตั้งครรภ์ เป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก

เฉินเสียนเป็นคนแรกที่ยิ้มและกล่าวว่า "นี่เป็นสิ่งที่ดี ยังไม่แสดงความยินดีกับท่านแม่ทัพอีก"

ฉินหรูเหลียงตัวเย็นเยียบ พวกบ่าวจะกล้ายั่วยุเขาได้อย่างไร

เฉินเสียนกล่าวอีกครั้ง "นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก เซียงซั่นตั้งครรภ์ลูกของแม่ทัพ แต่ท่านแม่ทัพกลับรีบร้อนที่จะส่งนางไป คิดจะตัดหางปล่อยวัดลูกตัวเองจริงๆหรือ?"

ฉินหรูเหลียงกำมือแน่น จ้องไปที่เฉินเสียนแล้วกล่าวว่า "ท่านมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นหรือไง?"

เฉินเสียนแสดงความยินดีออกมาอย่างจริงใจ "จะมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นได้อย่างไร ข้าดีใจแทนท่านแม่ทัพจริงๆ เรื่องน่ายินดีเช่นนี้ มีคนสืบทอดสกุลแทนท่านเพิ่ม บรรพบุรุษของท่านรู้เข้าคงจะดีใจแทนท่านนัก"

คำพูดนี้กระแทกหูของฉินหรูเหลียงอย่างมาก

ฉินหรูเหลียงกัดฟันและพูดว่า "ข้าจะมีความสุขมากขึ้นถ้าท่านหุบปาก"

“ถ้าข้าหุบปาก ถ้าท่านส่งตัวเซียงซั่นออกไปจะทำอย่างไร? งั้นเหมยอู่ปล่อยให้เมล็ดพันธุ์ของตระกูลฉินออกไปเจริญเติบโตข้างนอก นางก็คงทำบาปใหญ่เลยล่ะ"

ในเวลานี้บ่าวรับใช้ที่อายุเยอะหลายคนในจวนแม่ทัพรู้เรื่องนี้แล้ว ทุกคนก็ออกมาคุกเข่าอ้อนวอนแทนเซียงซั่น

ปล่อยให้ตระกูลฉินแผ่กิ่งก้านสาขาออกไปนั่นเป็นสิ่งที่พวกบ่าวรับใช้ในจวนยินดี

สีหน้าของฉินหรูเหลียงดูสับสน มองไปที่เซียงซั่นและกล่าวว่า "งั้นก็ให้กำเนิดลูกก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที!"

เฉินเสียนหัวเราะ "ไม่คิดจะแต่งตั้งตำแหน่งเลยหรือ?”

ฉินหรูเหลียงมองไปที่เฉินเสียน "ข้าบอกให้ท่านหุบปาก!"

เฉินเสียนกล่าวว่า "ข้านายหญิงของท่านแม่ทัพหน้าที่ต้องรักษาความสามัคคีในครอบครัว ถ้าท่านไม่เต็มใจที่จะรับผิดชอบ ข้าต้องแต่งตั้งเซียงซั่นในนามของข้า ข้าเชื่อว่าเหมยอู่จะคงจะเห็นด้วยและความเข้าใจ"

ไม่รอฉินหรูเหลียงตอบรับ เฉินเสียนก็เอ่ยอีกครั้ง "เซียงซั่นตั้งครรภ์ลูกของท่านแม่ทัพ ข้ารับหน้าที่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นางจะเป็นนายหญิงคนที่สามของของจวนแม่ทัพ"

ฉินหรูเหลียงกำลังจะแสดงอาการ เฉินเสียนก็มองมาด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า "ท่านแม่ทัพกลัวว่าเหมยอู่จะไม่ยินดี ไม่เป็นไร ข้าตัดสินใจแล้ว ท่านแม่ทัพไม่ต้องกังวลไป ถ้าเหมยอู่มีเรื่องค้าน ให้นางมาหาข้า”

ขณะที่เธอพูด รอยยิ้มที่มุมปากของเธอค่อยๆ เปลี่ยนไปยิ้มเยาะ "ข้ารับรองว่ามีหลายวิธีที่จะทำให้นางเห็นด้วยอย่างเชื่อฟังไม่มีการคัดค้าน”

เช่นนั้นจะส่งเหมยอู่ไปไว้ในมือผู้หญิงคนนี้ได้อย่างไร นั่นไม่ใช่การส่งแกะเข้าปากเสือหรืออย่างไร?

ในท้ายที่สุดเซียงซั่นก็ได้ใช้ลูกหาผลประโยชน์ และนางก็กลายมาเป็นนายหญิงคนที่สามในจวนแม่ทัพ

แม้ว่าเฉินเสียนจะรับผิดชอบเรื่องนี้ แต่ฉินหรูเหลียงไม่ได้โต้แย้งเรื่องนี้ นับว่ายอมรับเรื่องไปกลายๆแล้ว