บทที่ 105 นายว่าควรทำยังไง

"ไม่รู้ทำไม ช่วงนี้ฉันมักจะจามบ่อยๆ ฉันว่าน่าจะไม่ใช่ป่วย แต่มีคนจ้องเล่นงานฉัน ดูเหมือนต่อไป จะออกไปไหน ต้องระวังหน่อยแล้ว ไม่งั้นฉันคงตายยังไงไม่รู้"

พูดถึงเรื่องนี้ ฝู้อวี้สิงนึกเรื่องที่ยังไม่ได้บอกเซี่ยเชียนเกอขึ้นมาได้ "ผมไม่มีทางให้ใครทำร้ายคุณ อีกอย่าง คนที่บงการอยู่เบื้องหลัง ที่ทำให้มือเธอบาดเจ็บ เมื่อสองวันที่แล้ว ผมหาตัวเจอแล้ว คุณอยากเจอหรือเปล่า"

คนที่บงการอยู่เบื้องหลังงั้นเหรอ

ฝู้อวี้สิงหมายถึงเซี่ยหานหรือเปล่า

แต่ตอนนี้เซี่ยหานไม่น่าจะปรากฏตัวที่นี่ เธอน่าจะอยู่บนเตียงของประธานหวาง

แต่ฝู้อวี้สิงหาคนที่บงการเจอแล้ว เธอไปดูก็รู้แล้วนิ

เซี่ยเชียนเกอสงสัยอยู่ในใจ ถูกฝู้อวี้สิงพามายังสวนเล็กเปลี่ยวๆ อีกด้านของคฤหาสน์

สวนเล็กๆ นี้ เซี่ยเชียนเกอเพิ่งเคยมาครั้งแรก

ในสวนเล็กๆ ปลูกดอกไม้นานาชนิด ริมทางที่เดินผ่าน มีกลิ่นดอกไม้ติดตัวมาด้วย แต่ยิ่งเดินเข้าไป ยิ่งรู้สึกมืดทึบ

เดินผ่านดอกไม้ มาถึงลานร้างแห่งหนึ่ง

รอบๆ เต็มไปด้วยใยแมงมุม ในลานมีบ่อหนึ่งบ่อ

เซี่ยเชียนเกอมองกลีบดอกไม้เต็มพื้น เธอถามฝู้อวี้สิงอย่างสงสัย "ทำไมข้างนอกลานมีดอกไม้เต็มไปหมด แต่ทำไมในลานบ้าน กลับมืดทึบขนาดนี้ล่ะ"

"ดอกไม้พวกนั้น ให้สัตว์ตัวเล็กเหล่านั้นกิน ต่อไปถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผม คุณห้ามมาที่นี่คนเดียว ไม่งั้น ผมกลัวว่าคุณจะบาดเจ็บ"

ปลูกดอกไม้ ให้สัตว์ตัวเล็กกินงั้นเหรอ

พวกนั้นเหรอ

เดี๋ยวนะ ให้เธอคิดก่อน สัตว์ตัวเล็กๆ อะไร ที่ต้องกินดอกไม้

อย่าบอกนะว่าคือผึ้ง แต่ผึ้งกินน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ไม่ใช่เหรอ

เซี่ยเชียนเกอรู้สึกแปลกมาก เธอตามฝู้อวี้สิงมาข้างบ่อ แล้วถามฝู้อวี้สิงอย่างสงสัย "คุณจะให้ฉันเจอผู้ที่อยู่เบื้องหลัง คือบ่อนี้เหรอ"

ฝู้อวี้สิงส่ายหน้า "ไม่ใช่ คืนคนที่อยู่ล่างบ่อ"

ล่างบ่อมีคนเหรอ

เมื่อฝู้อวี้สิงอนุญาต เซี่ยเชียนเกอจึงเปิดฝาบ่อออก มองผู้หญิงที่สลบอยู่ด้านล่างบ่อ เซี่ยเชียนเกอมองอย่างละเอียด "ผู้หญิงคนนี้คุ้นตามาก! ใครเหรอ"

"ฉินเยว่"

ฉินเยว่งั้นเหรอ

ฝู้อวี้สิงเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า คนที่ทำร้ายเธอ คือเซี่ยหานชัดๆ ฉินเยว่ กลายเป็นแพะรับบาปอย่างงงๆ งั้นเหรอ

"ทำไมเมื่อกี้คุณพูดว่า ฉินเยว่เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังล่ะ"

อย่าบอกนะว่า การที่เซี่ยหานทำร้ายตัวเอง เพราะฉินเยว่เป็นคนสั่ง

แต่พวกเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ทำไมเซี่ยหานต้องฟังฉินเยว่ด้วยล่ะ

ฝู้อวี้สิงพูดว่า "คนชุดดำพวกนั้น เป็นคนที่ฉินเยว่ใช้เงินเชิญมา"

อ๋อ ที่แท้กลุ่มคนชุดดำ ที่ทำร้ายเธอ เป็นคนของฉินเยว่ งั้นเธอโดนฝู้อวี้สิง ขังไว้ที่นี่ ก็สมควรแล้ว

ใครใช้ให้หาคนมาทำร้ายเธอล่ะ

"ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นคุณจับฉินเยว่มาที่นี่ จะช่วยฉันแก้แค้นเหรอ"

"อืม"

"งั้นคุณจะจัดการเธอยังไง"

ฝู้อวี้สิงยกยิ้มมุมปาก "ผมบอกไปแล้ว ทุกคนที่ทำร้ายผู้หญิงของผม ต้องตาย! แต่ก่อนที่ฉินเยว่จะตาย ผมต้องทำให้เธอได้สัมผัสกับการที่อยู่เหมือนตาย ว่ามันทุกข์ทรมานขนาดไหน"

รอยยิ้มของฝู้อวี้สิง ทำให้เซี่ยเชียนเกอตื่นตระหนกทันที

"คุณจะทำยังไง"

ฝู้อวี้สิงตอบอย่างเย็นชาว่า "เย่หยิ่ง เอาสัตว์ตัวเล็กๆ ที่ฉันเพิ่งเลี้ยงจนโต ใส่เข้าไป"

เพิ่งเลี้ยงจนโตงั้นเหรอ สัตว์ที่กินดอกไม้พวกนั้นหรือเปล่า

จะเป็นตัวอะไรกันนะ

เซี่ยเชียนเกอมองเย่หยิ่งถือถุงสีดำ ออกมาจากด้านข้าง ด้วยใจที่เต็มไปด้วยความสงสัย ขณะที่เธอกำลังสงสัย ว่ามีอะไรอยู่ในถุง งูไททันโอโบอาถูกเย่หยิ่ง โยนเข้าไปในบ่อทีละตัว

เซี่ยเชียนเกอ"......"

นี่คือสัตว์ตัวเล็กเหรอ