บทที่ 139 ป๋อเอี่ยนถูกจับตัวไปแล้ว

"นี่เธอ......"

"เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?"

ฝู้หานนี่ทำไมเอาแต่เน้นย้ำอยู่นั่นแหละว่าตัวเองเป็นใคร? เธอรู้สึกว่า เธอจะเป็นใครมันสำคัญเหรอ?

เซี่ยเชียนเกอกรอกตามองบนใส่ฝู้หานพร้อมกับพูดขึ้น"คุณก็เป็นคนแก่ที่ไม่รู้จักเคารพตัวเองไม่ใช่เหรอ?"

"นังนี่ เธอบอกว่าใครเป็นคนแก่ไม่เคารพตัวเอง? ฉันเป็นอาของฝู้อวี้สิง การที่ฉันจะอบรมสั่งสอนเขา มันผิดตรงไหน?"

อา?

เซี่ยเชียนเกอหันมองฝู้อวี้สิง ฝู้อวี้สิงพูดขึ้น"ปู่ของผมมีแค่พ่อผมเป็นลูกชายเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น ดังนั้น ผมไม่มีอา ตอนนี้ไม่มี ต่อไปก็ยิ่งไม่มีเหมือนกัน"

ฝู้อวี้สิงนี่ทำไมถึงใจร้ายใจดำตัดญาติตัดมิตรขนาดนี้? เรื่องในตอนนั้น มันผ่านไปนานมากแล้ว แต่ฝู้อวี้สิงทำไมถึงยังจำไม่ลืมอีก?

ยิ่งไปกว่านั้นเธอแค่เกือบเท่านั้น ยังไม่ได้ทำลายฝู้ซื่อกรุ๊ปจนพังทลายไปสักหน่อย แล้วฝู้อวี้สิงจะมาตื่นตัวอะไรไปทำไม?

"ฝู้อวี้สิง นายไม่ยอมรับฉัน ถ้าเกิดปู่ของนายรู้เข้าล่ะก็ เขาจะเศร้าเสียใจขนาดไหน?"

"อั่ก"

ฝู้หานเพิ่งจะพูดจบ มือของฝู้อวี้สิง ก็เข้ามาบีบคอของฝู้หานเอาไว้อย่างแรง"คุณมีสิทธิ์อะไรมาพูดถึงพ่อของผม แล้วก็ปู่ของผม?"

"ฝู้ ฝู้อวี้สิง นาย นายปล่อยฉัน เดี๋ยวนี้นะ"

"ไม่มีครั้งที่สอง"

ฝู้อวี้สิงไม่อยากก่อเรื่องใหญ่โตในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านลู่

แล้วก็ยิ่งไม่อยากฆ่าคนในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านลู่ด้วย ดังนั้นครั้งนี้เขาก็เลยปล่อยฝู้หานไปก่อน ถ้าครั้งหน้าเธอยังกล้าโผล่มารนหาที่ตายต่อหน้าเขาอีก เขาก็จะไม่มีทางปล่อยเธอไปอย่างแน่นอน

ฝู้อวี้สิงโยนฝู้หานลง เขาไปลงมือจัดการกับฝู้เฉิงหยุนต่อ

ฝู้เฉิงหยุนเกือบจะถูกฝู้อวี้สิงเหยียบจนตายแล้ว ตอนที่ฝู้อวี้สิงเข้ามาใกล้เขา ฝู้เฉิงหยุนก็หลุดปากพูดออกมาโดยตรง"ผมซื้อ!ผมซื้อ!ภาพที่เซี่ยเชียนเกอวาดผมยอมจ่ายเงินสองร้อยล้านซื้อก็ได้ พี่อย่าทำฉันเลย พี่อย่าทำฉัน"

ถ้าทำอีกจะต้องตายแล้วแน่ๆ

"เช็คหรือว่าโอน?"

ไม่รู้ว่าเซี่ยเชียนเกอเอาโทรศัพท์มือถือของตัวเองยื่นออกมาอยู่ข้างๆฝู้เฉิงหยุนตั้งแต่เมื่อไร ฝู้เฉิงหยุนโกรธจนแทบจะกระอักเลือด"เช็ค"

"ถ้าอย่างนั้นนายก็เร็วๆหน่อยนะ ฉันกลัวว่านายจะกลับคำอีก"

ฝู้เฉิงหยุนแทบจะร้องไห้ เซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงสองสามีภรรยานี้ สมกับเป็นสามีภรรยากันจริงๆ ทั้งสองคนล้วนแต่จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิต

ฝู้เฉิงหยุนพยายามลุกขึ้นจากพื้นมานั่งด้วยความยากลำบาก จากนั้นก็หยิบเช็คออกมาจากกระเป๋าหนึ่งใบยื่นให้กับเซี่ยเชียนเกอด้วยใบหน้าบวมเขียว"ผมไม่มีปากกา คุณเอาไปเขียนจำนวนเองก็แล้วกัน"

เซี่ยเชียนเกอตอบอ้อกลับมาหนึ่งคำ รับปากกาที่ฝู้อวี้สิงยื่นมาให้ตัวเอง จากนั้นก็กรอกจำนวนเงินลงไป

หลังจากที่กรอกเสร็จแล้ว เซี่ยเชียนเกอก็นับตัวเลขต่อหน้าของฝู้เฉิงหยุน"หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน สิบล้าน ร้อยล้าน"เซี่ยเชียนเกอพยักหน้า เก็บเช็คเรียบร้อย

หลังจากที่ร่วมงานเลี้ยงจบแล้ว ก็กะจะไปโอน

พอจัดการกับเรื่องทั้งหมดเสร็จแล้ว พวกแขกพอมุงดูจนเสร็จ ทุกคนก็พากันนั่งลง กินดื่มฉลองกัน

เวลาเที่ยงคืนพอดี

งานเลี้ยงเลิกรา พวกแขกทยอยกันแยกย้ายกลับไป

เซี่ยเชียนเกอกินดื่มจนอิ่มหนำ ก็เดินหาห้องน้ำในตระกูลลู่

เนื่องจากฝู้อวี้สิงถูกคุณท่านลู่รั้งให้อยู่ต่อมีเรื่องอยากจะคุยด้วย เซี่ยเชียนเกอก็เลยเดินตามหาห้องน้ำในตระกูลลู่ตามที่คุณท่านลู่ได้อธิบายมาอย่างเชื่อฟัง

เธอหาชั้นล่างไม่เจอ เซี่ยเชียนเกอเดินขึ้นข้างบนด้วยความสับสนมึนงง จากนั้นก็เปิดประตูเดินเข้าไปตามอำเภอใจ

ก่อนจะมีเสียงร้อง"เห้ย"ออกมา

ประตูถูกเปิดออก

ลู่เหยียนกำลังระบายความอัดอั้นในใจออกมาอยู่ภายในห้อง จู่ๆก็เห็นประตูห้องของตัวเองถูกคนเปิดออกมาจากข้างนอก เธอเงยหน้าขึ้นมาทันที มองเซี่ยเชียนเกอที่กำลังยืนอยู่ตรงประตูหน้าห้องของตัวเอง

เซี่ยเชียนเกอ เธอมาที่ห้องของเธอได้ยังไง?

เดิมทีวันเกิดของปู่ของเธอ เธออุตส่าห์แต่งตัวอย่างสวยสดงดงาม คิดที่จะลงไปอวยพรฉลองให้กับปู่ของเธอ แต่ปู่ของเธอก็ไม่รู้ว่าไปได้ยินมากจากไหน บอกว่าเธอไปก้าวก่ายฝู้อวี้สิงเข้า เพื่อที่จะไม่ให้ฝู้อวี้สิงเห็นเธอ ก็เลยบังคับให้เธออยู่ในห้อง ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น

ฝู้อวี้สิงมาแล้ว เซี่ยเชียนเกอจะต้องมาด้วยเหมือนกันแน่นอน ดังนั้น พอลู่เหยียนเห็นเซี่ยเชียนเกอก็เลยไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เธอแค่รู้สึกอยากรู้เท่านั้น ว่าพวกแขกแยกย้ายไปกันหมดแล้ว ทำไมเซี่ยเชียนเกอถึงจู่ๆก็วิ่งแจ้นเข้ามาในห้องของตัวเองแบบนี้

เธอคิดจะทำอะไร?

ลู่เหยียนจ้องมองเซี่ยเชียนเกอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ"เซี่ยเชียนเกอ ฉันอุตส่าห์ฟังคำสั่งของปู่ของฉันให้หลีกเลี่ยงไปเจอหน้าคุณกับฝู้อวี้สิง แต่ทำไมคุณถึงยังวิ่งแจ้นมาที่ห้องของฉันอีก? ได้คืบจะเอาศอกอย่างนั้นเหรอ?"

ถ้าไม่ใช่เพราะเซี่ยเชียนเกอ คืนนี้เธอก็จะได้แสดงตัวเผยโฉมดึงดูดสายตาผู้คนไปแล้ว

แถมเธอไม่ได้แค่จะเผยโฉมอย่างเดียว เธอยังคิดที่จะฉวยโอกาสเอางานเลี้ยงวันเกิดของปู่เธอมาสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง ให้ทุกคนจำเอาไว้ ว่าตระกูลลู่มีลู่เหยียน ลูกสาวที่ทั้งสวยทั้งรู้งานทั้งฉลาดอยู่ด้วยหนึ่งคน!

แต่น่าเสียดายที่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ ต้องมาพังทลายลงไปเพราะว่าเซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิง