บทที่ 201 คุณกำลังช่วยผมอยู่เหรอ?

เมื่อฝู้อวี้สิงเห็นเซี่ยเชียนเกอไม่สนใจดอกกุหลาบและลูกโป่งที่อยู่ในห้อง เขาถามว่า "เชียนเกอ เมื่อสักครู่คุณเห็นลูกโป่งและดอกกุหลาบมากมายอยู่ในห้อง ทำไมคุณถึงไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย?"

"มันเป็นสิ่งที่เซี่ยหานเตรียมไว้สำหรับคุณเป็นพิเศษไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมฉันต้องมีปฏิกิริยาด้วย แต่ฝู้อวี้สิง พูดแล้วมันก็แปลก คนอย่างเซี่ยหานเข้ามาในห้องของพวกเราได้อย่างไร?"

ฝู้อวี้สิง "......"

"เธอน่าจะจ่ายเงินให้พนักงานต้อนรับของโรงแรม พนักงานต้อนรับจึงให้คีย์การ์ดห้องกับเธอ โรงแรมนี้แย่จริง ๆ คืนนี้พวกเราเปลี่ยนโรงแรมกันดีไหม?"

เซี่ยเชียนเกอไม่ได้ปฏิเสธ

เธอและฝู้อวี้สิงเปลี่ยนไปพักที่โรงแรมอื่น

......

หลังจากเย่หยิ่งแบกเซี่ยหานออกไป เดิมทีเขาคิดจะพาเซี่ยหานไปโรงพยาบาล

แต่เมื่อครุ่นคิดอีกครั้ง ทำไมเขาต้องทำเช่นนั้นด้วย?

แล้วทำไมต้องใจดีขนาดนั้นด้วยล่ะ?

คุณนายเห็นด้วยในการจัดการเซี่ยหาน และถ้าเขาส่งเธอไปโรงพยาบาล ก็เท่ากับว่าเขาต่อต้านคุณนายอย่างสมบูรณ์ใช่ไหม?

ดังนั้นเย่หยิ่งจึงโยนเซี่ยหานไว้บริเวณหลังซอย และทิ้งเธอไว้ตามลำพัง

หลังจากเย่หยิ่งจากไปไม่นาน ชายคนหนึ่งสวมหน้ากากเดินมาอยู่ข้างเซี่ยหาน เซี่ยหานเห็นรองเท้าหนังของผู้ชายก่อน จึงเงยหน้ามองผู้ชาย

เมื่อเห็นผู้ชาย เซี่ยหานยื่นมือเปื้อนเลือดของเธอไปจับขาของผู้ชายไว้แน่น

เธอขอความช่วยเหลือจากผู้ชาย "ช่วย ช่วยฉันด้วย"

"ช่วยฉันด้วย"

"ขอร้องคุณโปรดช่วยฉันด้วยเถอะ"

ผู้ชายซ่อนตัวอยู่ข้างเซี่ยหานด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก เขาดึงมือเซี่ยหานออกจากข้อเท้าของตนเองราวกับปีศาจที่มาจากนรก

"ต้องการให้ผมช่วยคุณเหรอ?"

เซี่ยหานพยักหน้าเบา ๆ "ต้องการ"

"ได้ แต่ผมไม่เคยช่วยคนที่ไร้ประโยชน์ และไม่เคยช่วยคนที่ไม่สามารถช่วยอะไรผมได้ วันนี้ผมให้คีย์การ์ดห้องของฝู้อวี้สิงแก่คุณแล้ว ผมคิดว่าอย่างน้อยคุณน่าจะสามารถทำให้เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงเกิดความเข้าใจผิดได้"

"สุดท้ายซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงไม่ได้เข้าใจผิด แต่เซี่ยเชียนเกอกลับทำให้คุณมีสภาพเช่นนี้ ดังนั้นคุณคิดว่าผมจะช่วยคนที่ไม่สามารถช่วยอะไรผมได้หรือ? มันจะเป็นการเสียเวลาและเงินของผมเปล่า ๆ?"

หลังจากเซี่ยหานได้ยินคำพูดของผู้ชายแล้ว เธอนึกถึงบทบาทของตนเองที่มีต่อผู้ชายคนนี้ "ขอเพียงแค่คุณเต็มใจช่วยฉัน ฉันจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ"

ผู้ชายกล่าวประชด "ตอนนี้ร่างกายของคุณถูกทำลายและใบหน้าของคุณก็เสียโฉมแล้ว คุณบอกผมมาสิ คุณจะสามารถให้อะไรผมได้บ้าง?"

"ฉัน......"

เซี่ยหานขมวดคิ้ว "คุณต้องการอะไร?"

ผู้ชายหยิบยาออกจากกระเป๋าแล้ววางอยู่ตรงหน้าเซี่ยหาน "กินมันซะ กลายเป็นคนของผม แล้วผมจะช่วยคุณ"

เซี่ยหานมองเม็ดยาที่อยู่ตรงหน้าตนเอง เธอถามว่า "นี่คืออะไร? ยาพิษ?"