บทที่ 21 หล่อนอยากจะทำลายลูกสาวของเธอ

"เพราะว่าไม่มีอะไรมาพิสูจน์ได้ว่าผู้ชายตรงหน้าของผมคือเจียงฮ่าน ถ้าหากว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่คุณหาเพื่อมาหลอกกัน จากนั้นพวกเราปล่อยลูกสาวของคุณไป แล้วคุณเจียงฮ่านที่แท้จริงได้รับอันตรายจะทำยังไงครับ?"

ถึงแม้คุณตำรวจจะพูดได้มีเหตุผลมาก แต่ว่าลูกสาวของเธอก็ไม่ได้ลักพาตัวเจียงฮ่านสักหน่อย ล้วนเป็นยัยสารเลวเซี่ยเชียนเกอคนนั้นพูดมั่วไปเองทั้งนั้น

หล่อนคิดอยากจะทำลายลูกสาวของเธอ!

แม่เซี่ยพูดอย่างร้อนรน "คุณตำรวจคะ คุณฟังฉันนะ ผู้ชายคนนี้ก็คือเจียงฮ่าน ถ้าหากว่าคุณไม่เชื่อคุณก็ให้เขาเอาบัตรประชาชนให้คุณดูสิคะ"

ตำรวจดูเอกสารเสร็จแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับแม่เซี่ยที่กำลังร้อนรน "ยุคสมัยนี้ ขอแค่มีเงิน อะไรก็ปลอมแปลงได้ทั้งนั้น รวมทั้งบัตรประจำตัวประชาชนด้วยเช่นกัน อีกอย่าง ทางตำรวจของเราได้ติดต่อคุณเซี่ยผู้แจ้งความไปแล้ว อีกเดี๋ยวเธอก็จะมาเผชิญหน้ากับลูกสาวของคุณ รอเธอยืนยันว่าคุณผู้ชายตรงหน้านี้ของคุณ เป็นคุณเจียงที่ถูกลูกสาวของคุณลักพาตัวไปแล้ว พวกเราถึงจะพิจารณาว่าจะปล่อยลูกสาวของคุณหรือไม่ครับ"

พิจารณา?

แม่เซี่ยไม่เข้าใจความหมายของคุณตำรวจเลย "คุณตำรวจคะ ประโยคเมื่อกี้ที่คุณพูด หมายความว่ายังไงคะ? อะไรคือคำว่าพิจารณาว่าจะปล่อยลูกสาวของฉันมั้ยกันคะ?"

"การลักพาตัวถือว่าผิดกฎหมายครับ"

"แต่ว่าลูกสาวของฉันไม่ได้ลักพาตัวเจียงฮ่าน!"

ตำรวจนำเอาโทรศัพท์ยื่นให้แม่เซี่ยดู "ข้อความนี้ พวกเราได้ทำการตรวจสอบแล้ว ส่งออกมาจากโทรศัพท์ของลูกสาวคุณจริงๆ ดังนั้นหากคุณพูดว่าลูกสาวของคุณไม่ได้ลักพาตัวเจียงฮ่าน อย่างนั้นคุณก็บอกกับผมมาว่าหล่อนส่งข้อความนี้ไปให้กับคุณเซี่ยนั้นหมายความว่ายังไงครับ?"

แม่เซี่ยถูกคุณตำรวจถามจนนิ่งเงียบไป เธอคงจะพูดไม่ได้ว่าที่ลูกสาวเธอส่งข้อความนี้ไปให้เซี่ยเชียนเกอก็เพราะว่าคิดอยากจะข่มขู่หล่อน ทำให้หล่อนเชื่อฟังพวกเธอต่อไป และเป็นภรรยาของฝู้อวี้สิงต่อหรอกนะ?

การข่มขู่ผู้อื่นก็เป็นเรื่องผิดกฎหมายเหมือนกันนี่นา

ตอนนี้เรื่องนี้ควรจะทำยังไงดี?

แม่เซี่ยร้อนรนอย่างมาก เธอรู้สึกตัวขึ้นมาแล้วผลักเข้าที่แขนของเจียงฮ่าน "เจียงฮ่าน นายบอกว่า ยินดีมาเพื่อพิสูจน์ให้กับลูกสาวฉันไม่ใช่หรอ เธอไม่ได้ลักพาตัวนายใช่มั้ย? ในเมื่อนายมาเพื่อพิสูจน์ อย่างนั้นนายก็บอกกับคุณตำรวจให้เขาเชื่อว่าลูกสาวของฉันไม่ได้ลักพาตัวนายซะสิ"

ตอนนี้นอกจากให้เซี่ยเชียนเกอมาเผชิญหน้ากับเขา ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรคุณตำรวจก็คงจะไม่เชื่อเขาหรอก

เพราะว่าเมื่อกี้คุณตำรวจบอกแล้วว่า อะไรก็ปลอมแปลงกันได้ รวมทั้งตัวตนและบัตรประชาชนของเขาเอง

เจียงฮ่านเงียบไปพูดจา แม่เซี่ยโมโหจนแทบจะบ้าตายแล้ว

เจียงฮ่านคนนี้ทำไมเหมือนกับคนเป็นใบ้เลยละเนี่ย?

ไม่รู้จริงๆว่ายัยสารเลวเซี่ยเชียนเกอนั้นชอบไอ้ผู้ชายคนนี้ตรงไหน?

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

เซี่ยเชียนเกอมาถึงสถานีภายใต้การนำส่งของเย่หยิ่ง เมื่อเห็นว่าเย่หยิ่งเอาแต่จับไปที่มือของตัวเอง เซี่ยเชียนเกอจึงถามว่า "นายได้รับบาดเจ็บหรอ?"

เมื่อคืนนี้ ถูกกลุ่มคนชุดดำพวกนั้นฟันเข้ามาหนึ่งดาบ แต่ไม่ได้สาหัส

เขาคิดว่าตัวเองซ่อนไว้ได้อย่างดีแล้ว ทำไมคุณนายกลับดูออกว่าเขาได้รับบาดเจ็บละ?

เย่หยิ่งไม่ได้พูดอะไร เซี่ยเชียนเกอหยิบขวดยาออกมาจากกระเป๋าหนึ่งขวดแล้วยื่นให้กับเขา "เมื่อกี้ฉันได้กลิ่นเลือดจางๆ คาดว่านายน่าจะได้รับบาดเจ็บ นี่คือยาที่ฉันพัฒนาขึ้นเอง ถ้าหากว่านายไม่กลัวว่ามีพิษ ก็ทาซะ"

เย่หยิ่งรับมา ยังไม่ทันได้พูดขอบคุณ เซี่ยเชียนเกอก็เดินเข้าไปในสถานีตำรวจแล้ว

แม่เซี่ยจำเซี่ยเชียนเกอได้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เซี่ยเชียนเกอโผล่มาปรากฏตัว เธอพุ่งเข้าไปต่อว่าสาปแช่งเซี่ยเชียนเกออย่างโหดร้าย "เซี่ยเชียนเกอ ยัยสารเลวที่สมควรตาย ลูกสาวของฉันมีความแค้นอะไรกับแกนักหนา? แกถึงได้กล้าแจ้งตำรวจกล่าวหาว่าเธอทำการลักพาตัว? แกบ้าไปแล้วงั้นหรอ?"