บทที่ 237 ปล่อยฉันนะ

ถ้าไม่มีอะไรเกี่ยวโยงกัน เขาจะพาเชียนเกอมาที่นี่ทำไมล่ะ?

ฝู้อวี้สิงยื่นโทรศัพท์มือถือให้เซี่ยเชียนเกอ เมื่อเซี่ยเชียนเกอเปิดดูก็พบว่าเป็นตำแหน่งที่อยู่ และตำแหน่งที่อยู่นั้นก็คือจุดที่เซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงกำลังยืนอยู่ในตอนนี้

หอพักของมหาวิทยาลัยเซิ่งเย่

ไม่สิ เพราะเมื่อเลื่อนขึ้นข้างบนยังมีการปักตำแหน่งเอาไว้อีกที่หนึ่ง

301

เซี่ยเชียนเกอดูแปลกใจมากขึ้นกว่าเดิม "นี่อะไร?"

ก่อนจะได้ยินฝู้อวี้สิงพูดขึ้นว่า "นี่เป็นตำแหน่งที่อยู่ของIPที่โพสต์ข้อความใส่ร้ายเธอลงในเว็บบอร์ด คนคนนั้นอยู่ที่อยู่ 301 เธออยากจะขึ้นไปดูไหมว่าคนที่อยู่ในห้อง 301 เป็นใคร?"

ฝู้อวี้สิงเก่งขนาดนี้เลยเหรอ? แค่โทรศัพท์เครื่องเดียวก็สามารถเจาะIPของอีกฝ่ายภายในชั่วพริบตาเลยเหรอ?

301

เธออยากรู้จริง ๆ ว่าใครพักอยู่ในห้องนั้น และในขณะเดียวกันเธอก็อยากรู้ด้วยว่าใครกันแน่ที่เป็นคนสร้างข่าวลือใส่ร้ายเธอบนเว็บบอร์ดออนไลน์?

เซี่ยเชียนเกอเลิกคิ้วให้ฝู้อวี้สิง "ในเมื่อคุณหาคนร้ายเจอแล้ว ฉันก็ย่อมอยากจะไปดูเหมือนกันว่าคนที่อยู่ในห้อง 301 เป็นใครกันแน่"

หลังจากพูดจบ เซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงก็พากันขึ้นไปที่ชั้นสามของหอพักตรงไปที่ 301

ตอนนี้ข้างในห้อง 301 มีอยู่แค่คนเดียว

ซูเวยเสวี่ย

เซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงเคาะประตูอย่างสุภาพก่อน หลังจากรอคนข้างในออกมาเปิดประตูแล้ว เซี่ยเชียนเกอถึงได้กวาดสายตาไปมองซูเวยเสวี่ย

"ที่แท้ก็เธอนี่เอง!"

เมื่อซูเวยเสวี่ยเห็นเซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงเดินเข้ามาด้วยกันแววตาของเธอก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "ที่แท้ก็เป็นฉันหมายความว่าไง? ไม่ ไม่ทราบว่าเซี่ยเชียนเกอกับท่านเก้าฝู้มาทำอะไรที่หอพักของฉัน?"

ทันทีที่ฝู้อวี้สิงได้ยินเสียงพูดตะกุกตะกักเขาก็จำซูเวยเสวี่ยขึ้นมาได้ทันที ผู้หญิงคนนี้คือคนที่บอกกับเขาว่าเชียนเกอนอกใจเขาเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอ?

และเพื่อให้แน่ใจว่าข่าวลือในเว็บบอร์ดซูเวยเสวี่ยเป็นคนโพสต์เอง ฝู้อวี้สิงจึงหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาและเจาะเข้าไปในโทรศัพท์มือถือของซูเวยเสวี่ย เพียงไม่นานโทรศัพท์มือถือของซูเวยเสวี่ยก็ส่งเสียงร้องดังติ๊ด ๆ ๆ ขึ้นมา

คราวนี้ฝู้อวี้สิงแน่ใจแล้ว

คนที่ใส่ความเชียนเกอของเขาบนเว็บบอร์ดออนไลน์ ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นซูเวยเสวี่ย

เซี่ยเชียนเกอมองท่าทางหวาดกลัวของซูเวยเสวี่ย และเดินเข้าไปใกล้ซูเวยเสวี่ยทีละก้าว ๆ "ฉันกับฝู้อวี้สิงมาที่หอพักของเธอทำไม เธอไม่ลองถามตัวเองดูล่ะว่าทำอะไรลงไป?"

บนใบหน้าของซูเวยเสวี่ยเผยรอยยิ้มและเก้อเขินและสุภาพออกมา "เซี่ย เซี่ยเชียนเกอ ฉัน ฉันไม่เข้าใจว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร"

"ไม่เข้าใจ?" เซี่ยเชียนเกอแสยะยิ้ม "ดี ในเมื่อเธอฟังไม่เข้าใจ ถ้าอย่างนั้นฉันจะเมตตาอธิบายให้เธอฟังแล้วกัน"

เซี่ยเชียนเกอหยิบโทรศัพท์มือถือในมือของฝู้อวี้สิงมาเปิดแล้วยื่นให้ซูเวยเสวี่ยที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอดู "ตำแหน่งIPนี้ เธอไม่รู้สึกคุ้น ๆ บ้างเหรอ?"

ซูเวยเสวี่ยชำเลืองมองก่อนจะหลบสายตา "เพื่อน...เพื่อนเซี่ยนี่กำลังล้อฉันเล่นอยู่หรือไง? ตำแหน่งIPนี้คนใช้อยู่ทั้งมหาวิทยาลัย! ฉะนั้น ถ้าจะรู้สึกคุ้นตำแหน่งที่อยู่นี้ก็เป็นเรื่องปกติหนิ"

เซี่ยเชียนเกอพูดเหน็บแนม "รู้สึกคุ้นตำแหน่งที่อยู่ก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ตำแหน่งIP 301 ทั้งมหาวิทยาลัยมีอยู่แค่อันเดียวหรือเปล่า?"

"ฉัน ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?"

หลังจากชะงักไปครู่หนึ่งซูเวยเสวี่ยก็พูดเสริมขึ้นอีกว่า "เผื่อ เผื่อว่ามีสองห้องล่ะ?"

มาถึงขนาดนี้แล้วแต่ซูเวยเสวี่ยก็ยังเอาแต่แถอยู่อย่างเดิม

เซี่ยเชียนเกอคืนโทรศัพท์ให้ฝู้อวี้สิง หลังจากนั้นไม่นานโทรศัพท์ของซูเวยเสวี่ยก็ดังขึ้นจากกระเป๋าของเธออีกครั้ง