บทที่ 38 พอเทียบกันแล้ว เขาดูไร้ฝีมือเกินไปหรือเปล่า?

พยาบาลมองเธออย่างประหลาดใจ เซี่ยเชียนเกอที่เคยชอบเจียงฮ่านมากขนาดนั้น ถ้าเป็นเมื่อก่อน ทุกครั้งที่เซี่ยเชียนเกอรู้ว่าเจียงฮ่านได้รับบาดเจ็บ ถึงแม้บาดเจ็บแค่เล็กน้อย เธอก็จะยังเป็นห่วงมากอยู่ดี และสงสารมากด้วย แต่มาตอนนี้ พยาบาลบอกเซี่ยเชียนเกอว่าเจียงฮ่านจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบเองทั้งหมด เซี่ยเชียนเกอกลับเห็นว่ามันสมควรแล้ว และไม่มีท่าทีว่าจะสงสารเขาเลย

มันเกิดอะไรขึ้น?

หรือเซี่ยเชียนเกอไม่ชอบเจียงฮ่านแล้ว?

พยาบาลถือยาที่เซี่ยเชียนเกอให้ไว้ "เชียนเกอ แม้ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับเจียงฮ่าน แต่ว่า ถ้าคนไข้คนนั้นไม่รอดจริงๆ ต่อไปเธอก็จะไม่ได้เจอเจียงฮ่านอีก เพราะไม่แน่ เขาอาจจะต้องติดคุกที่ทำคนตายก็ได้"

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเซี่ยเชียนเกอกัน?

เธอไม่ได้ชอบเจียงฮ่านนี่ เขาจะติดคุกก็ให้ติดไปสิ?

"โอ๊ย..."

เซี่ยเชียนเกอเจ็บที่หัวใจเมื่อคิดว่าจะไม่สนใจ เจียงฮ่านอีกแล้ว แต่เซี่ยเชียนเกอมั่นใจว่าความรู้สึกแบบนี้ ไม่ใช่ความรู้สึกของเธอ

แต่เป็นความรู้สึกของเจ้าของร่างเดิมต่างหาก

ดูแล้ว เจ้าของร่างเดิมคงจะชอบเจียงฮ่านมากจริงๆ แต่เจียงฮ่านมีอะไรน่าชอบหนักหนา? ไม่กี่วันก่อน ตอนเจียงฮ่านมาช่วยเซี่ยหานที่สถานีตำรวจ เซี่ยเชียนเกอก็รู้สึกว่า เจียงฮ่านต้องไม่ใช่คนดีอะไรแน่

ผู้ชายที่คบค้าสมาคมกับเซี่ยหานได้ จะเป็นคนดีไปไม่ได้เลย

แต่ยังไงแล้ว ผู้ชายคนนี้ก็เป็นคนที่เจ้าของร่างเดิมชอบ ในเมื่อเซี่ยเชียนเกอกำลังใช้ร่างของเธออยู่ เพื่อเป็นการตอบแทนเจ้าของร่างเดิม ครั้งนี้เซี่ยเชียนเกอจึงเลือกที่จะช่วยเจียงฮ่าน

แต่หลังจากครั้งนี้ผ่านไป เซี่ยเชียนเกอก็ไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับผู้ชายคนนี้อีก

เซี่ยเชียนเกอวางอุปกรณ์ที่อยู่ในมือลง แล้วถามพยาบาลว่า "ถ้าช่วยคนไข้ที่เจียงฮ่านให้การรักษาผิดพลาดได้ ก็จะไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหม?"

"ปัญหาน่ะ มันต้องมีอยู่แล้ว แต่ก็จะไม่ถึงขั้นติดคุกติดตะราง"

ขอแค่ไม่ต้องติดคุก นั่นก็พอแล้ว

"ตอนนี้คนไข้อยู่ในห้องผ่าตัดเหรอ?"

"ใช่ เมื่อกี้มีพยาบาลไปตามคุณหมอป๋อแล้ว ตอนนี้คงกำลังทำการช่วยคนไข้อยู่ในห้องผ่าตัด"

เซี่ยเชียนเกอตอบว่า "เข้าใจแล้ว" และไปเปลี่ยนเป็นชุดฆ่าเชื้อ ก่อนเดินเข้าห้องผ่าตัดไป ผ่านท่ามกลางสายตาของทุกคน ในห้องผ่าตัด เงียบสงัดไร้เสียงคนคุยกัน แต่คนไข้ที่นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดเลือดไหลไม่หยุด หัวใจก็กำลังหยุดเต้นอย่างรวดเร็ว

ผู้ชายสวมหน้ากากที่ยืนอยู่กลางห้องผ่าตัด ทำสีหน้าเคร่งเครียดก่อนหันไปสั่งพยาบาลที่อยู่ข้างๆ ว่า "เตรียมปั๊มหัวใจ"

เซี่ยเชียนเกอ "......"

คนไข้ยังไม่หมดลมเลย จะเตรียมใช้เครื่องปั๊มหัวใจทำไม?

เซี่ยเชียนเกอหยิบเอาเข็มที่พกมาด้วยออกจากกระเป๋า แล้วเดินไปยืนข้างๆ คุณหมอ ก่อนกันคุณหมอออกไป "ถ้าคุณช่วยไม่ได้ เดี๋ยวฉันจัดการเอง"

น้ำเสียงจองหองและถือดี

ป๋อเอี่ยนถูกเซี่ยเชียนเกอไล่ให้ไปอยู่ไกลๆ เขายังไม่ทันได้มีการตอบสนองใดๆ เซี่ยเชียนเกอก็ใช้เข็มที่อยู่ในมือ ฝังเข้าไปที่บริเวณรอบๆ หน้าอกของคนไข้ พอฝังเข็มเรียบร้อยแล้ว หัวใจของคนไข้ที่เพิ่งหยุดเต้นไป ก็กลับมาเต้นอีกครั้งทันที

ป๋อเอี่ยนกับพยาบาลยืนอึ้ง และมองดูวิธีขั้นเทพที่เซี่ยเชียนเกอใช้

หลังจากที่เห็นเซี่ยเชียนเกอฝังเข็มบนร่างกายของคนไข้แล้ว เธอก็จับข้อมือของคนไข้เพื่อตรวจดูชีพจร ไม่นาน เซี่ยเชียนเกอก็หยิบมีดผ่าตัดที่เปื้อนเลือดอยู่ขึ้นมา แล้วกรีดลงไปที่ส่วนท้องของคนไข้ และเริ่มทำการผ่าตัด

ป๋อเอี่ยนหัวเราะเย้ย "คนไข้มีเลือดออกในสมอง เธอกรีดท้องคนไข้ทำไม? เธอผ่าตัดเป็นจริงๆ รึเปล่า?"

เซี่ยเชียนเกอไม่ได้สนใจป๋อเอี่ยน เธอทำการผ่าตัดของตัวองต่อ ป๋อเอี่ยนยื่นมือออกไปอย่างโมโห แล้วจับแขนของเซี่ยเชียนเกอเอาไว้ "ออกไปเลยนะ"

เซี่ยเชียนเกอมองป๋อเอี่ยนด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ทำให้ป๋อเอี่ยนตกใจกลัวและปล่อยมือออกอย่างไม่รู้ตัว เซี่ยเชียนเกอทำการผ่าตัดต่อ "ถ้ายังจะกล้ารบกวนฉันอีก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"