บทที่ 80 เรามาลองดูกันไหม?

เขาให้ตำรวจเรียกตัวเธอมาไม่ใช่เพราะมีอะไรจะบอกเหรอ? และตอนนี้ นี่คือสิ่งที่เขาต้องการบอกกับเธอหรือไง?

ทำไมต้องบอกเธอ?

แต่ในเมื่อไม่อยากบอกถึงสาเหตุในการก่ออาชญากรรมแล้วทำไมต้องให้เธอเสียเวลามาที่นี่เพื่อเข้าด้วย

เซี่ยเชียนเกอลุกขึ้นยืนและจะจากไป

ฆาตกรพูดขึ้นในเวลานั้นว่า "คุณผู้หญิง มองไปก็ดูเก่งกาจไม่เบา แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้วเหรอ ผมยังไม่ได้บอกสิ่งที่ผมต้องการบอกเลยจะไปแล้วหรือไง?"

"ฉันคิดว่าคุณคงไม่อยากจะบอกอะไรฉันหรอก ไม่ว่าจะเป็นแรงจูงใจในการก่อคดี และเหตุผลที่คุณเกลียดผู้หญิงตั้งครรภ์เหล่านั้น อีกทั้งจำนวนคนที่คุณฆ่าไปทั้งหมด ดังนั้นในสิ่งที่ฉันต้องการรู้คุณไม่อยากบอก ฉันจะเสียเวลาคุยกับคุณเพื่ออะไรกัน?"

ฆาตกรยิ้มขึ้นแล้วพูดว่า "เซี่ยเชียนเกอ สิ่งที่แกอยากจะรู้ทุกอย่าง ที่จริงฉันบอกก็ได้ แต่ก่อนหน้านั้นฉันคิดว่าแกควรจะรู้ ว่าเพื่อนสมรู้ร่วมคิดของฉันอยู่ที่ไหนบ้าง"

ผู้สมรู้ร่วมคิด?

"คุณมีผู้สมรู้ร่วมคิดอยู่อีกเหรอ?"

ฆาตกรพยักหน้า "แน่นอน ถ้ามีฉันคนเดียวฉันจะฆ่าคนมากมายขนาดนั้นได้ยังไง อีกอย่างฉันจะบอกให้นะว่าฉันกับเพื่อนตกลงกันไว้แล้ว ถ้าวันใดวันหนึ่งที่ฉันถูกจับ เขาจะฆ่าผู้หญิงตั้งครรภ์ทั้งหมดที่ยังมีชีวิตอยู่ให้หมด"

"ฉันลองนับดูแล้วน่าจะมีนับสิบคน ถ้าคืนนี้ก่อนสองทุ่มยังหาผู้หญิงกลุ่มนั้นไม่เจอละก็ พวกหล่อนทั้งหมดก็จะกลายเป็นศพไปทีละคน"

เซี่ยเชียนเกอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงงุนงงว่า "ทำไมแกต้องบอกเรื่องนี้กับฉัน? ตอนนี้จะถูกจับแล้ว แกไม่ควรจะปกป้องผู้สมรู้ร่วมคิดของแกหรอกเหรอ?"

"ที่จริงฉันก็อยากจะปกป้องนะ แต่ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าแกฉลาดกว่า หรือเพื่อนของฉันฉลาดกว่ากันแน่!"

ฆาตกรคนนี้เป็นพวกวิปริตจริงๆ

และยังบ้ามากอีกด้วย!

ฟังสิ่งที่เขาพูดเข้าสิ

"เพื่อนของคุณมีคนแบบนี้เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ช่างน่าสมเพชจริงๆ"

ฆาตกรหัวเราะเยาะขึ้น "เซี่ยเชียนเกอ เพื่อนของฉันฉลาดมาก ถ้าแกอยากจะจับเขา คิดว่าจะง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ?"

"งั้นพวกเรามาลองดูไหมล่ะ"

เซี่ยเชียนเกอเดินออกไปที่ประตู แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า "วันนี้ก่อนสองทุ่มฉันจะจับเพื่อนของแกมาที่นี่ และพวกแกไอ้บ้าทั้งสองคนจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป"

"ปึง!"

เซี่ยเชียนเกอเปิดประตูแล้วเดินออกไปจากห้องสอบสวน

ฆาตกรหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

หลังจบการสอบสวน ฝู้อวี้สิงก็มาหยุดอยู่ด้านข้างกายเซี่ยเชียนเกอ ดึงเธอเข้าไปไว้ในอ้อมแขน "คุณต้องการหาผู้สมรู้ร่วมคิดของฆาตกรเหรอ?"

"ค่ะ"

"ผมจะช่วยคุณเอง"

เซี่ยเชียนเกอพยักหน้า "ค่ะ"

เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงแสดงความรักกันต่อหน้าตำรวจมากมาย พวกเขาทุกคนเอือมระอาเหลือเกิน

คิดว่าพวกเขาไม่มีภรรยาหรือไง?

สารวัตรเฉินยืนอยู่ด้านข้างเขา กระแอมออกมาว่า "คุณเซี่ย คุณฝู้ ที่นี่คือสถานีตำรวจนะ คุณสองคนช่วยเคารพสถานที่หน่อยได้ไหม?"

เซี่ยเชียนเกอผละออกจากอ้อมแขนของฝู้อวี้สิง จากนั้นเดินตรงไปที่ห้องทำงานของสารวัตรเฉิน ก่อนจะหารือเกี่ยวกับแผนการจับกุมผู้สมรู้ร่วมคิดของฆาตกร

......

เวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง