บทที่ 81 ท่านเก้าฝู้ก็คือท่านเก้าฝู้จริงๆ

"เพราะว่า ฉันฉลาดไง แน่นอนว่ายังเป็นเพราะว่า คำพูดของฆาตกรนั้นเต็มไปด้วยช่องโหว่ อย่างแรก ฆาตกรคนนั้น ไม่ว่าฉันจะถามถึงเรื่องราวอะไรเกี่ยวกับคดี เขาก็ตอบฉันอย่างคลุมเครือ ตอนที่ฉันเตรียมตัวออกไปจู่ๆเขากลับบอกกับฉันว่า เขามีพรรคพวก ให้ฉันไปจับตัวเขา "

"เขาถึงขนาดยังบอกกับฉันว่าเขาและพรรคพวกของเขาก็ตกลงกันไว้เรียบร้อยว่า ถ้าหากเขาถูกจับตัวโดยไม่ทันไม่ได้ตั้งตัว ก็ให้พรรคพวกของเขา ช่วยฆ่าหญิงตั้งครรภ์ทั้งหมดที่เขาซ่อนเอาไว้ ล้างแค้นแทนเขา ถ้าหาก ฆาตกรคนนั้นซ่อนผู้หญิงตั้งครรภ์ไว้สิบคนจริงๆ งั้นทำไมเขาและพรรคพวกของเขา ยังจะจับตัวฉันไปด้วย? "

"นายคิดว่า หญิงตั้งครรภ์สิบคน ยังไม่พอที่พวกเขาสองคนจะฆ่าเหรอ? นอกจากนี้ เมื่อเช้านี้ ว่ากันว่ามีคดีหญิงตั้งครรภ์เสียชีวิตอีกรายเกิดขึ้นที่บริเวณชานเมือง นายเน้นประเด็นสำคัญ เป็นหนึ่งราย ไม่ใช่สิบราย พูดได้ว่า ในมือของฆาตกรคนนั้นไม่ได้หญิงตั้งครรภ์สิบคนด้วยซ้ำ"

"ถ้ามี งั้นพรรคพวกของเขา ทำไมจะต้องพยายามอย่างมากที่จะไปจับหญิงตั้งครรภ์คนใหม่แล้วลงมือด้วย? ฉันดูวิดีโอที่หญิงตั้งครรภ์ถูกจับตัวไป หญิงตั้งครรภ์เพิ่งถูกจับตัวไปเมื่อเช้า และก็ถูกจับตัวไปแต่เช้า"

"ดังนั้น สัญญาณทั้งหมดนี้บ่งบอกว่า ฆาตกรกำลังโกหก และทำไมเขาต้องพยายามอย่างมากที่จะโกหกฉันแบบนี้ด้วย เพราะเขารู้ว่า ถ้าเขาถูกตัดสินโทษ ก็จะตาย แต่ว่าบนโลกใบนี้ ไม่มีใครอยากตาย ดังนั้นฉันเดาว่า ข้อตกลงของฆาตกรคนนั้นและพรรคพวกของเขา ไม่ใช่ว่าเขาโดนจับแล้วก็ให้พรรคพวกของเขาช่วยเขาล้างแค้นหรอก "

"แต่เป็นว่า ถ้าเขาโดนจับ ก็ให้พรรคพวกของเขา คิดหาทางช่วยเขาออกมาจากสถานีตำรวจ ดังนั้นเพื่อที่เชิญท่านลงโอ่ง ฉันให้สารวัตรเฉินร่วมเล่นละครช่วยผู้อื่นให้พ้นจากอันตรายกับฉัน เป็นยังไง การแสดงของฉันไม่เลวใช่มั้ย?"

เย่หยิ่งตกตะลึงกับการสันนิษฐานของเซี่ยเชียนเกออีกครั้ง

เขาถามไถ่ด้วยความสงสัยว่า: "คุณนายเคยคิดบ้างมั้ยว่า ถ้าพรรคพวกของฆาตกรคนนั้น ไม่ปรากฏตัวช่วยชีวิตคนในคืนนี้จะทำยังไง?"

เซี่ยเชียนเกอพูดด้วยความมั่นใจว่า: "ไม่ เขาจะต้องมาแน่นอน!"

"ทำไมคุณนายมั่นใจขนาดนี้?"

"เพราะว่า ถ้าเขาไม่มา ฆาตกรคนนั้นก็จะเปิดโปงเขาออกมา ถึงเวลานั้นพวกเขาทั้งสองคนก็จะพังย่อยยับไปด้วยกัน แต่ถ้าพรรคพวกมา ก็จะมีจุดจบที่ต่างกันออกไป นายสามารถคิดได้อีกทางหนึ่ง ถ้านายเป็นพรรคพวกของฆาตกร นายจะเลือกเสี่ยงมาช่วยคน หรือว่าพังย่อยยับไปพร้อมกับฆาตกรคนนั้น?"

แน่นอนว่าเขาเลือกที่จะช่วยคน!

พังย่อยยับ ก็ต้องตายไม่ใช่เหรอ?

แต่ถ้าเขาช่วยคนออกไปได้ ถ้าอย่างนั้นทั้งสองคนก็จะรอดชีวิตก็ดีมากไม่ใช่เหรอ?

"ผมเลือกที่จะเสี่ยง"

"ดังนั้น เขาก็มาไง"

เซี่ยเชียนเกอหากลไกพบ และเปิดประตูห้องใต้ดิน ความรู้สึกของเย่หยิ่งในขณะนี้ ไม่รู้ว่าจะใช้คำคุณศัพท์อะไรมาอธิบาย

ไม่นึกเลยว่าคุณนายของเขาสามารถที่จะตอบคำถามของเขาไปด้วย และหาสวิตช์ได้ไปด้วย

นี่ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า?

เป็นเทพแล้วสินะ?

เซี่ยเชียนเกอและเย่หยิ่งเข้าไปในห้องใต้ดินด้วยกัน เซี่ยเชียนเกอพูดว่า: "เร็วๆหน่อย ไม่อย่างนั้น ฆาตกรคนนั้น ก็ถูกพรรคพวกของเขาฆ่าตายแล้ว"

หา?

"พรรคพวกคนนั้นไม่ง่ายเลยที่จะช่วยฆาตกรออกมา แล้วทำไมต้องฆ่าเขาด้วย?"

เซี่ยเชียนเกอเหลือบมองเย่หยิ่งด้วยความรังเกียจแวบหนึ่ง: "เพราะว่า มีเพียงฆาตกรตายเท่านั้น พรรคพวกถึงได้สามารถที่จะซ่อนตัวได้ดี ไม่ถูกตำรวจค้นพบ"

"หรือว่านี่ก็เป็นคนชั่วกัดกันเองในตำนานเหรอ?"

"นายก็ไม่นับว่าโง่เกินไป"

เซี่ยเชียนเกอเพิ่งจะชื่นชมเย่หยิ่งเสร็จ เย่หยิ่งก็ถามคำถามปัญญาอ่อน

"ถ้าหากพรรคพวกคนนั้นแข็งใจที่จะฆ่าฆาตกรทิ้งแล้ว งั้นทำไมเขาถึงไม่ฆ่าพรรคพวกคนนั้นที่สถานีตำรวจล่ะ?"

เซี่ยเชียนเกอแทบจะร้องไห้กับความโง่ของเย่หยิ่ง: "เย่หยิ่ง นายคิดว่าทุกคนจะกล้าหาญเหมือนกับนายงั้นเหรอ? นอกจากนี้ พรรคพวกคนนั้น ถ้าฆ่าฆาตกรที่สถานีตำรวจ นายคิดว่าเขายังจะหนีรอดได้เหรอ?"

เซี่ยเชียนเกอ: "??"

"ไม่ได้"

"ดังนั้น เขาช่วยชีวิตฆาตกรออกมา พามาที่ห้องใต้ดินนี้ หลังจากที่ฆ่าเขาแล้ว เขากำจัดร่องรอยทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเขา เขาค่อยหลบหนี ก็สามารถที่จะปิดบังตัวตนที่ตัวเองเคยฆ่าคนได้ดีมากไม่ใช่เหรอ?"