บทที่ 98 อย่าให้เธอรู้ ว่าฉันเป็นสปอนเซอร์รายใหญ่ที่สุด

"งั้นก็ดี ต่อไป แกก็ทำตาม แผนการเดิมที่เซี่ยหานมอบหมายให้กับแก เพียงแต่ว่า เป้าหมายของแผนการนี้ กลายเป็นแม่ลูกอย่างเซี่ยหาน"

ประธานหวางเหมือนจะเข้าใจอะไร ความหมายของเซี่ยเชียนเกอ ให้เขาไปมีอะไรกับแม่ลูกอย่างเซี่ยหาน? นี่ ......

"แบบนี้ไม่ค่อยดีมั้ง?"

เซี่ยเชียนเกอหยิบสุราที่อยู่ด้านข้างแล้วเปิดฝาออก เธอมองประธานหวาง ประธานหวางก็มองเธอ หลังจากนั้นไม่นาน: "ฉันคิดว่า แบบนี้ดีมาก เธอวางใจได้ ฉันรับประกันทำภารกิจให้สำเร็จ ก็แค่เสียตัวของฉันหน่อยไม่ใช่เหรอ? ฉันโอเคนะ โอเคทั้งหมด"

"แกอย่าทำให้ฉันผิดหวัง ไม่อย่างนั้น......"

"เพล้ง"ดังมาเสียงหนึ่ง ขวดเหล้าขาวในมือของเซี่ยเชียนเกอ ถูกเธอบีบแตกในทันที: "นี่ก็เป็นจุดจบของแก!"

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์: "......"

หวาดเสียว พวกเขาอยากกลับบ้าน ผู้หญิงคนนี้น่ากลัว

......

บ่ายโมงครึ่ง

เซี่ยเชียนเกอแกล้งทำเป็นเมาเหล้าถูกประธานหวางประคองเข้าไปในห้องนอนที่เซี่ยหานและแม่เซี่ยเตรียมไว้ก่อน เขาวางเซี่ยเชียนเกอไว้บนเตียงอย่างแรง ต่อจากนั้นโทรหาแม่เซี่ย: "เซี่ยเชียนเกอถูกฉันมอมเหล้าแล้ว พวกคุณจะมาแอบถ่ายไม่ใช่เหรอ? รีบมาเถอะ"

"ในห้องนอน พวกเราติดตั้งกล้องไว้แล้ว คุณทำเลยก็ได้"

เขาไม่กล้า

แม่ทูนหัวนี้ เป็นมัจจุราชมาจากนรก ถ้าเขาแตะต้องเธอ วันนี้อาจจะถูกเธอตีตายอยู่ในห้องนอน

ดังนั้น ประธานหวางทำตามที่เซี่ยเชียนเกอสั่งการไว้แบบนั้น พูดกับแม่เซี่ยว่า: "เมื่อกี้นี้ฉันดื่มเหล้ามากเกินไป ไม่มีเรี่ยวแรง คุณเตรียมยาแบบนั้นให้ผมสองสามเม็ด จากนั้นเอามาให้ผม"

ไม่ให้โอกาสแม่เซี่ยได้ปฏิเสธ ประธานหวางก็วางสายในทันที

เขานั่งอยู่ข้างๆอย่างเหนื่อยจนเหงื่อท่วมตัว และพักผ่อน

สิบนาทีต่อมา แม่เซี่ยเอายาแบบนั้น มาถึงในห้องนอนของประธานหวาง เธอยื่นยาในมือของตัวเองให้กับประธานหวาง: "ของแบบนี้ คุณทานน้อยๆหน่อย แต่อย่ากินจนทำให้ตัวเองตาย!"

"รู้แล้ว"

ประธานหวางหยิบยารับยาจากในมือของแม่เซี่ย กำลังเตรียมจะออกไป ก็ได้ยินแม่เซี่ยพูดอยู่นั่นว่า: "อ่าว เซี่ยเชียนเกอคนนี้น่ะ? ทำไมไม่นอนบนเตียง?"

"หมับ"ดังมาเสียงหนึ่ง ไม่ให้โอกาสประธานหวางได้ทันตั้งตัว เซี่ยเชียนเกอก็ตีแม่เซี่ยจนหมดสติจากด้านหลังในทันที

ประธานหวาง: "......"

พวกคุณเคยเห็น จับคนด้วยมือเปล่ามั้ย?

ฉันเคยเห็น ตอนนี้ฉันหวาดกลัวจริงๆ

หลังจากที่แม่เซี่ยหมดสติไป เซี่ยเชียนเกอหาโทรศัพท์ของแม่เซี่ย และส่งข้อความให้กับเซี่ยหาน: "ลูกสาว เกิดเรื่องกับประธานหวางแล้ว ต่อไปลูกช่วยแม่หน่อย"

หลังจากที่ส่งสำเร็จ เซี่ยเชียนเกอก็ปิดเครื่องโทรศัพท์

เธอหลบอยู่มุมที่กล้องถ่ายไม่โดน รอเซี่ยหานติดกับ

ห้านาทีต่อมา เซี่ยหานมาถึงนอกห้องนอนของประธานหวาง เธอมองดูเปิดประตู ในห้องนอนมีเสียงตูมๆดังมา เซี่ยหานไม่ทันได้คิดมาก เดินเข้าไป ทันทีที่เข้าไป เหมือนกับแม่เซี่ย หมดสติในทันที

หลังจากที่เซี่ยหานและแม่เซี่ยก็หมดสติไป เซี่ยเชียนเกอโยนเซี่ยหานและแม่เซี่ยไว้บนเตียง เธอถอดกล้องทั้งหมดที่เซี่ยหานติดตั้งไว้ในห้องออก และสั่งการประธานหวาง

"ต่อไป พวกเธอสองคนก็ส่งมอบให้พวกแกแล้ว อย่าทำให้ฉันผิดหวัง"

เซี่ยเชียนเกอพูดจบ ติดตั้งกล้องของตัวเองใหม่ หันหลังออกจากในห้องนอน!

หลังจากที่ประตูปิดลง ทุกอย่างก็เงียบลง

ในเวลานี้เอง ไม่รู้ว่าผู้กำกับมาถึงข้างกายของเซี่ยเชียนเกอตั้งแต่เมื่อไหร่: "เชียนเกอ เธอทำแบบนี้กับเซี่ยหาน มากเกินไปหน่อยหรือเปล่า?"

"ผู้กำกับ ใจอ่อน คนที่เจ็บก็มีเพียงแค่ตัวเองเท่านั้น! ยิ่งไปกว่านั้นฉันไม่เคยรู้สึกว่าเรื่องที่ฉันทำมันไม่ดี เพราะว่า เซี่ยหานมาหาเรื่องฉันก่อน ตอนนี้ฉันเป็นแบบนี้ แค่ตอบโต้ด้วยวิธีการทำนองเดียวกันเท่านั้นเอง ยังไงซะถ้าฉันเข้มแข็งไม่พอ คนที่ถูกทำลายในวันนี้ก็เป็นฉัน อีกอย่าง สามีของฉันเคยสอนฉันว่า ปฏิบัติต่อศัตรู ห้ามใจอ่อนเด็ดขาด วันนี้ ในที่สุดฉันก็เข้าใจแก่นแท้ถึงคำพูดนี้ของเขาแล้ว"

สามี?

ผู้กำกับค่อนข้างสงสัยว่าหูตัวเองมีปัญหา

"เชียนเกอ เมื่อกี้นี้เธอบอกว่าสามีอะไรน่ะ?"

"อ่าว ผู้กำกับยังไม่รู้เหรอ? ว่าฉันแต่งงานแล้ว"หลังจากนั้นไม่นานเซี่ยเชียนเกอพูดอย่างโอ้อวดว่า: "สามีของฉันคือฝู้อวี้สิง"

ผู้กำกับ: "......"

ฝู้อวี้สิงเป็นสามีของเซี่ยเชียนเกอเหรอ??

ผู้กำกับอ้าปากกว้าง ด้วยท่าทางที่หวาดกลัว