บทที่ 114 ผู้คุ้มกันจากฟ้า

เฉียวเหลียนเหลียนได้ยิน และปฏิกิริยาแรกของเธอคือ: มันคือพวกเขาจริงๆ!

ปฏิกิริยาที่สองคือ: โชคไม่ดีเลย

ในอันหยาง นายอำเภอที่นี่เกือบจะสามารถปกคลุมท้องฟ้าได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว เธอเป็นพลเรือนธรรมดา อาจต่อสู้ได้ยาก

แต่หลังจากมองไปที่ลูกชายคนโตที่ยืนอยู่ข้างหลัง เฉียวเหลียนเหลียนก็ไม่มีความเกรงกลัว

การเป็นแม่ก็เช่นกัน

เธอจับคุณชายในชุดจีน และมองเก้าอี้เสลี่ยงที่ถูกวางพื้น จากนั้นชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบอย่างเป็นทางการก็เดินออกมา

“พ่อครับ” ชายหนุ่มร้องขึ้นมาทันทีที่เห็นชายวัยกลางคน “พ่อ ช่วยด้วย ผู้หญิงคนนี้กำลังจะฆ่าผม เธอกำลังจะฆ่าผม”

เฉียวเหลียนเหลียนกัดฟัน "เห็นได้ชัดว่าคุณกำลังขัดขวางการสอบของฉัน"

"ผมแค่พูดเล่นๆ ไม่ได้ทำจริงๆ ดูที่คอของผมสิ" ในตอนแรก ชายหนุ่มรู้สึกตกใจมากกับความโหดเหี้ยมของเฉียวเหลียนเหลียน เขาคิดว่าเธอเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านหน้าตาดีธรรมดาๆ ใครจะรู้ว่าสามารถโจมตีได้อย่างแม่นยำ และไร้ความปรานี และเธอก็แข็งแกร่งจนเกือบจะบีบคอเขาตาย

เมื่อเขาเห็นพ่อของเขา ความกลัวทั้งหมดของเขาก็หายไป เขาแสดงความหยิ่งทรนง

“ ชือเอ๋อร์? ” นายอำเภออันหยางรู้มานานแล้วว่ามีเหตุขัดแย้งที่ทางเข้าสถานที่สอบ แต่เขาไม่คิดว่าคนที่ถูกบีบคอกลายเป็นลูกชายที่มีค่าที่สุดของเขา เขาตกตะลึงแล้วพูดว่า "หญิงชั่ว ปล่อยชือเอ๋อร์ของฉัน"

ในเวลานี้ เธอมีตัวประกันเพียงคนเดียว ถ้าหากเธอปล่อยเขาไป หัวเธอขาดแน่

แต่การใช้ไม้แข็งก็ไม่ใช่วิธีที่ดี

เฉียวเหลียนเหลียนชำเลืองมองกู้เฉิง

แม่ทั้งสองดูเหมือนจะมีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น เฉียวเหลียนเหลียนยังคงรัดคอคุณชายคนนี้ไว้ ในขณะที่กู้เฉิงพูดเสียงดังว่า "ใต้ท้าว เราสามัญชนคนธรรมดา ไม่ได้กระทำผิดใดๆ"

ความผิดในครั้งนี้ไม่ใช่ความผิดของเรา

เห็นได้ชัดว่าแม่ลูกแสวงหาความยุติธรรม

นายอำเภอกำลังจะหัวเราะอย่างโกรธเกรี้ยว แต่มีผู้คนมากมายรายล้อมอยู่ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำอะไรบ้าบิ่นได้ และทำได้เพียงพูดอย่างเย็นชาว่า "ใครไม่ผิด และทำไมไม่ผิด?"

"ข้าน้อยกู้เฉิง วันนี้ข้าน้อยเข้าสอบเป็นวันที่ห้าในวันนี้ แต่ถูกบุคคลนี้ขัดขวางทำให้ไม่สามารถเข้าสอบได้ อีกทั้งเขายังขู่ว่าข้าน้อยไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าสอบ ข้าน้อยควรได้รับโทษเช่นนี้หรือ ข้าน้อยเตรียมตัวมานานเพื่อการสอบครั้งนี้" แม้ว่ากู้เฉิงจะอายุน้อย.

แต่เขาพูดก็มีเหตุผล

การสอบระดับต้นแบ่งออกเป็นสามรอบ การทดสอบระดับอำเภอ การทดสอบระดับมณฑล และการทดสอบระดับหน่วยงาน การสอบเหล่านี้ต้องสอบให้เสร็จในหนึ่งปี

หากพลาดปีนี้ ต้องรออีกสามปีเพื่อสอบครั้งต่อไป

สามปีดูเหมือนไม่นาน แต่หลังการทดสอบระดับต้นนี้ยังมีซิ่วไฉ จิ้นชื่อ ซึ่งไม่รู้จะเสียเวลาแค่ไหน

บางทีการล่าช้าในสามปีนี้อาจเป็นทั้งชีวิต

ทันใดนั้น หลายคนมองไปชายหนุ่มคนนั้นด้วยท่าทางตำหนิ

นายอำเภอชำเลืองมองกู้เฉิง และในใจเขาบ่นพึมพำ เด็กหนุ่มคนนี้อายุเพียงสิบขวบ แต่เขาพูดได้ชัดเจนขนาดนี้ได้อย่างไร และเขารู้วิธีกระตุ้นอารมณ์ของผู้คนรอบข้าง

ไม่ควรประมาท ไม่ควรประมาท

เขายับยั้งการแสดงออกของเขาและหันไปหาเสียงทุ้ม "ชือเอ๋อร์ แกเป็นคนขัดขวางเขาจริงหรือไม่?"

สิทธิ์ในการพูดถูกมอบให้กับชายหนุ่ม

ชายหนุ่มเย้ยหยัน "รายงานท่านพ่อ ผมเปล่า ผมแค่มาที่สถานที่สอบเพื่อดูนักเรียนใหม่คนนี้ เขาสร้างปัญหา ท้ายที่สุด หากเด็กหนุ่มคนนี้ผ่านการทดสอบเขาจะได้รับเกียรติยศของอันหยางของเราด้วย เราจะยอมได้อย่างไร?"

จงใจกลับดำเป็นขาว

โชคดีที่เฉียวเหลียนเหลียนเตรียมพร้อมมาอย่างดี และพูดเสียงดังว่า "หยาบคาย ส่งคนมารังแกลูกชายฉันหลายสิบคน แต่ทุกคนก็เห็น และคนพวกนั้นก็ยังอยู่"