บทที่ 144 ปลาย่างและปลาหมึกย่าง

แม้ว่าภัตตาคารซื่อสี่จะมีสาขาที่เซี่ยหยาง แต่ก็ไม่สามารถไปเปิดที่อันหยางได้

แต่คนก็เยอะมากเยอะมากจริง ๆ

ในฐานะเจ้าของภัตตาคารซื่อสี่ หานจ้าวรู้ได้ในทันที และไม่น่าแปลกใจที่เขารู้จักอาหารทะเล

“คุณหานเคยกินอาหารทะเลบ่อยไหม?” เฉียวเหลียนเหลียนถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ฉันกินแล้ว แต่ไม่อร่อย มันมีกลิ่นคาวมากกว่าอาหารทั่วไป ฉันยังไม่ได้ชิมอย่างอื่นเลย" หานจ้าวพูดอย่างตรงไปตรงมา

เฉียวเหลียนเหลียนพยักหน้าอย่างไม่แปลกใจ

สำหรับคนที่ไม่ได้อยู่ติดทะเล คงทำใจได้ยากกับกลิ่นคาวของอาหารทะเล

อาหารรสเผ็ดยังไม่เป็นที่นิยมในยุคนี้ หลายคนปรุงแบบอ่อน ๆ พวกเขาไม่รู้วิธีการดับกลิ่นคาวของอาหารทะเล เป็นเรื่องธรรมชาติที่ยอมรับไม่ได้

เป็นเพราะความไว้วางใจของเขาที่มีต่อเฉียวเหลียนเหลียน ทำหานจ้าวสูดดมอาหารทะเลกองโตอีกครั้ง

หากเป็นคนอื่นเขาคงถูกไล่ออกไปแล้ว

"คุณเฉียว คุณจะทำอย่างไรกับอาหารทะเลนี้?" หานจ้าวมองไปข้างหน้าอย่างคาดหวัง "ในเมื่ออาคารรู้ว่าคุณซื้อของพวกนี้ ทุกคนก็รอที่จะชิมอาหารปรุงสำเร็จ"

“มั่นใจในฉันเกินไปแล้ว” เฉียวเหลียนเหลียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

"ถูกต้อง ตอนนี้คุณเป็นปรมาจารย์ที่ลึกลับที่สุดในภัตตาคารซื่อสี่ มีกี่คนที่ต้องการแย่งคุณไป แม้แต่ร้านอาหารใหญ่ ๆ ในอันหยางก็มาหาฉัน และต้องการเชิญคุณไป" หานจ้าวพูดอย่างเคร่งขรึม "แต่ฉันปฏิเสธแทนคุณ และคุณก็มีงานเสริมที่อื่น เชื่อว่าคุณไม่ไปแน่นอน"

นี่คือความมั่นใจของเขา และเป็นเหตุผลที่ทำให้เขากล้าพูดแบบนี้

ต้องบอกว่าหานจ้าวเป็นคนฉลาด

"นั่นเป็นปกติ" เฉียวเหลียนเหลียนตอบกลับ และเขาต้องให้ความมั่นใจแก่เขา "อย่ากังวลไปเลยคุณหาน ฉันต้องการเปิดสาขาของภัตตาคารซื่อสี่แห่งนี้ในราชวงศ์ต้าหยูในอนาคต เพื่อให้ผู้คนทั่วทุกที่สามารถกินอาหารที่ฉันทำ"

"เอาล่ะ ตกลงแล้ว ไม่ช้าก็เร็ว เราจะขยายสาขาภัตตาคารซื่อสี่ไปทั่วทุกที่!" หานจ้าวไม่รู้ว่าจะวางความตื่นเต้นไว้ที่ไหนได้

นี่คือความปรารถนาที่เขาเฝ้าทะนุถนอมมาตลอดชีวิต ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยคิดว่าจะไม่มีวันเป็นจริง

แต่เฉียวเหลียนเหลียนทำให้เขามีความหวัง และคิดว่าอนาคตกำลังจะมาถึงอีกไม่ช้า

“หุ้นส่วนทั้งสอง”

สองคนกำลังคุยกันสนุก

ในอีกด้านหนึ่ง หลังจากรอเป็นเวลานานแต่ไม่เจอใคร คุณหูที่วิ่งออกไปหาหุ้นส่วนทั้งสองก็หยุดคุยกัน “เร็วเข้า น้ำแข็งละลายอีกแล้ว"

หานจ้าวลูบคางด้วยความลำบากใจ "เรามาแล้ว เหล่าหู เอาน้ำแข็งมากลบเพิ่ม"

" น้ำแข็งสำหรับทำมันฝรั่งทอดกรอบในฤดูร้อนใกล้หมดแล้ว ใช้ไม่ได้จริง ๆ" คุณหูกระวนกระวาย

เฉียวเหลียนเหลียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ "กำลังจะมาแล้ว มันกำลังมา"

เธอเดินตามหานจ้าวออกไป

ก้อนน้ำแข็งที่รักษาอุณหภูมิกำลังละลายแล้ว แต่ก็ยังมีความเย็นอยู่บ้าง และอาหารทะเลก็เปลี่ยนจากสถานะเย็นและแข็งเป็นสถานะอ่อน ซึ่งเป็นสถานะที่ดีที่สุดที่จะใช้

เฉียวเหลียนเหลียนล้างมือ จับปลาหมึกแปรรูปแล้วสองตัว อันดับแรกนำมาเสียบไม้ จากนั้นปาดแนวขวางทั้งสองด้านเบา ๆ จากนั้นนำเหล้ามาดับกลิ่นคาว และเริ่มทอดในกระทะ

หลังจากนั้น เธอส่งสัญญาณให้พ่อครัวโจวมาดู และทำซอสด้วยตัวเอง

ซีอิ้วขาว 2 ช้อน ผงอร่อย 2 ช้อน ผงยี่หร่า 2 ช้อน น้ำตาลเล็กน้อย น้ำมันงา 2 ช้อน ซีอิ๊วหวาน 2 ช้อน งาขาว 1 ช้อน และพริกป่น 1 ช้อน ผสมให้เข้ากัน

ตอนนี้ปลาหมึกก็ใกล้จะสุกแล้ว

เฉียวเหลียนเหลียนนำแปรงจุ่มลงซอสปรุงรส แล้วทาลงที่ตัวปลาหมึกเป็นชั้นบาง ๆ